Ter attentie van :
De hoogedelgestrenge hoofdcommissaris Serge Muyters, Korpschef Politiezone Antwerpen,
Ik verwijs naar mijn vorige artikel op Medium, getiteld ” Een kijkje in het leven van migranten in België onthult aanwijzingen voor terreurdreigingen tegen de Amerikaanse luchtmachtbasis “, dat handelt over de inbeslagneming door een terroristische groepering van een bos dat grenst aan de Amerikaanse marinebasis in Tanger. Ik wil in deze editie dieper ingaan op de dreiging tegen de Amerikaanse luchtmachtbasis in Kenitra:
Si Mohamed Bouhammou is de enige zoon en het jongste kind van mijn grootvader El Arabi Bouhammou, die negen dochters had, waaronder mijn moeder, Aicha. Ze is de oudste en ook de enige die naar het buitenland is getrokken. Ze woont in Borgerhout, ter hoogte van de plek waar op 26 maart 2021 een bomexplosie heeft plaatsgevonden. Omdat ze het oudste kind van haar ouders is, is ze ook de voornaamste erfgename van het eigendom van de familie.
Het eigendom van haar ouders betreft een boerderij aan de grens van de Sbou rivier aan de achterkant van het huis, en aan de voorkant van het huis grenst het aan een bos dat wordt gebruikt door het Marokkaanse Koninklijke leger en door de boeren om hun paarden en vee uit te laten om ze te laten genieten van de hoge biodiversiteit.
De velden langs de rivier worden gebruikt voor de landbouw. Het eigendom betreft de landbouwgronden waarvan de afmeting 3 percelen zijn tussen 5 en 8 hectaren. Echter, het eigendom werd nooit besproken met mij om de exacte afmetingen in het totaal te weten.
Het is echt niet verwonderlijk dat als je die locatie bezit, je jaloerse mensen zult hebben die het willen voor de schoonheid en vruchtbaarheid ervan, waar men aan de ene kant toegang heeft tot fruit en groente, en aan de andere kant de visvangst in de wilde rivier Oued Sbou.
In deze brief haal ik een Belgische maffia aan voor andere reden dat gebied willen inpalmen. U zal dit begrijpen aan het einde van deze brief.
Er was een tabaknatie (zoals Tabaknatie in Antwerpen) op die plek in Marokko
Tijdens de koloniale periode behoorde deze grond toe aan de “Régie du Tabac” (een tabak raad), en ik onderzoek momenteel of er een band bestaat tussen die tabaksraad en de Tabaknatie hier in Antwerpen.
Mijn vermoedens sturen mijn onderzoek in de richting van Victor Louis Leemans die misschien aandelen en koloniale belangen in de tabak en bananen, alsook in het vervoer en de logistiek van deze producten.
Omdat ik vermoed dat de CVP (Catholieke Vlaamse Partij) politieker Victor Louis Leemans de vader is van Lucien Leuwenkroon, de voorzitter van de Kamer van Koophandel België Luxemburg in Marokko test ik mijn vermoeden op de mogelijke aandelen die deze laatste zou hebben bij Tabaknatie, die hij zou geërfd hebben.
Mijn vermoeden heeft geleid tot de ontdekking dat hij die aandelen mogelijk heeft met een valse identiteit die Pierre Godfroid uit Chatelineau is die 0.8´% aandelen zou hebben in Tabaknatie, en die sinds 22 december 1985 een geheime rekening heeft bij de Wafabank in Brussel waar hij momenteel 106 922 783 euro op de rekening staat. Er is een link onder diezelfde identiteit naar JP Morgan Bank in de VS en naar de Crédit Lyonnais in Frankrijk. Dat is wat ik voorlopig heb gevonden want ik zoek nog verder voor precisie te bereiken.
Waarschijnlijk om zijn aandelen in de Tabaknatie (toen dit bedrijf nog in tabak handelde, d.w.z. tot 2006, toen een familie het pand overnam voor een ander soort bedrijf) te vergroten zonder veel geld te betalen, zal hij in het geheim list gebruiken zoals de vroegere terreinen waar de tabaksteelt plaatvond in zijn voormalige koloniën terug te veroveren, zoals de landbouw terreinen in Kénitra waar de Régie du Tabac gevestigd was.
Dit is het waarschijnlijke scenario waarvan Marokko het slachtoffer is, want Lucien Leuwenkroon en zijn bende behandelen Marokko steeds als een kolonie en de Marokkanen als hun slaven, zonder enig respect voor het volk, het Marokkaanse land, de regering, de Marokkaanse dirham en het Staatshoofd. Het is normaal dat Lucien Leuwenkroon zich zo gedraagt, want hij is een mensenhandelaar die vrouwen en kinderen per stuk aan de hele wereld verkoopt. Marokko heeft deze oplichter zo ver zijn gang laten gaan dat Lucien Leuwenkroon het als zijn volste recht beschouwt om op deze manier met de Marokkanen en hun land om te gaan. Probeer hem te vertellen dat hij dat niet mag doen, en zie wat er gebeurt als hij er een seconde niet mee eens is.
Marokko was niet in staat de voormalige kolonialen aan te klagen voor de schending van de mensenrechten, omdat ze waarschijnlijk onvindbaar waren, net zoals de leden van de Bende van Nijvel ook onvindbaar is voor het Belgische Justitie. Tot nu toe dacht men dat het de Fransen waren die Marokko hebben gekoloniseerd. Deze zaak betreffende de landbouwgronden in Kenitra zou kunnen leiden tot de onthulling dat zij hoogstwaarschijnlijk Belgen zouden zijn met valse Franse identiteiten.
Lucien Leuwenkroon maakt deel uit van de eerste generatie “Leuwenkroonen” in België voor zover ik dat heb kunnen natrekken. Hij is de voorzitter van de België-Luxemburg Kamer van Koophandel in Marokko. In de plaats van dingen normaal aan te kopen orkestreert hij criminele benden om eigendom van anderen te plunderen zoals de oermensen hun overleving verzekeren, en niet zoals de moderne mens, en dus waarschijnlijk zoals zijn vader dat ook deed. Zo functioneert zijn kamer van koophandel ook. Hij heet ook “Francois Leemans”. Vandaar mijn vermoeden dat hij een zoon zou zijn van Victor Louis Leemans.
De boerderij is gelegen op een hoge heuvel, hoog genoeg ten opzichte van de rivier (zoals op de foto hierboven), met een oprit naar de hoofdweg. Wanneer je de weg oversteekt, ben je in het bos, dat van belang is voor de houtnijverheid, wat van groot belang is voor de kamer van koophandel van Lucien Leuwenkroon en zijn klanten in België.
Op dit moment worden vooral rode en blauwe vruchten zoals aardbeien en frambozen geteeld waarvan de oogst verscheept wordt naar Hoogstraten met vervoersmaatschappij Leemans Transport. Voor meer informatie over Leemans Transport verwijs ik naar de onderstaande dossiers:
Er mogen geen fraudes bestaan op vlak van het notariële, en die zijn er nu misschien wel
Terwijl ik buiten de hele zaak werd gehouden, ben ik heel mijn leven het doelwit geweest van een maffia van mensenhandel hier in België die betrokken is bij de strijd voor dat stuk terrein in Marokko. Het heeft dramatische gevolgen op mijn bestaan, en op mijn familie. Die strijd duurt meer dan 30 jaren, en ik wil dat er een definitief einde aan komt zo snel mogelijk.
In maart 2015 heeft er een verkoop plaatsgevonden van het contract dat de exploitatie van de landbouwgronden toestaat, tussen mijn oom Si Mohamed en kopers waarvan ik de identiteit niet heb kunnen achterhalen, omdat niemand met mij het eigendom van de familie bespreekt.
Ik adviseerde mijn moeder om de verkoop te weigeren. Zoals altijd vroeg ze mij niet met deze zaak te bemoeien (alsof iemand – die weet dat ik betere kennis heb van contracten – haar gevraagd had mij eruit te laten). Ik heb gedaan wat mijn moeder me heeft gevraagd en me verder niet bemoeid met die zaak, maar ik heb wel gemerkt dat er iets was rond de notariële akten om deze verkoop mogelijk te maken.
Als ik me niet vergis, had Si Mohamed haast met de verkoop, en volgens mijn moeder had hij de opbrengst nodig om een huis in de stad te kopen. Hij wilde de handtekeningen van al zijn zusters om het geld zo snel mogelijk te innen. Buiten mijn moeder wonen ze allemaal in Kenitra. Wat de handtekening betreft van mijn moeder weet ik niet hoe ze het geregeld hebben om de verkoop door te laten gaan, en dit ongeveer één maand voor haar vertrek naar Marokko op 18 April 2015. Waarom hebben ze niet op haar aankomst gewacht om de verkoop af te ronden?
Zoals ik eerder zei zijn er drie percelen: waarvan één een huurpacht is, een ander is aangekocht eigendom waarvan mijn grootvader de eerste eigenaar is, en nog een ander die mijn grootvader had overgekocht van een buur. De verkoop die plaatsvond tussen januari en april 2015 zou betrekking hebben op de huurpacht waarvan de uiteindelijke eigenaar de Marokkaanse Staat. Gewoonlijk beslist de Marokkaanse Staat wie het land mag gebruiken en wie niet. Het was op deze manier dat mijn grootvader de landbouwgrond kreeg.
Dan is er een ander dossier dat het persoonlijk eigendom betreft van landbouwgrond van mijn grootvader dat een aanhangige rechtszaak is omdat dat stuk grond illegaal in beslag werd genomen door mensen waarvan de identiteit nooit duidelijk is geweest.
Wat ik wel weet is dat de inbeslagname van het land in het begin van 1970 (vermoedelijk in 1972) is gebeurd, dat gendarmes zijn komen opdagen heel vroeg in de ochtend (bij zonsopgang), toen mijn grootvader zich naar het veld begaf om te werken.
Er stonden (twee of drie) gendarmes bij de ingang op hem te wachten. Ze hebben hem de toegang verboden en dat hij daar nooit meer mocht op werken. Omdat hij zich had verzet, hebben ze hem gevangen genomen en 10 dagen in de cel gegooid.
Het gaat over een eigendom dat hij van zijn Spaanse vriend en collega Cabran had overgekocht waarvan beiden beschikken over de documenten.
Na zijn vrijlating stapte mijn grootvader naar de rechtbank om zijn verlies aan te vechten. Daar hebben ze geen gevolg gegeven aan de zaak tot op heden.
Om die zaak opgelost te krijgen mag er geen fraude of enige veroordelingen bestaan ten zijde van de aanklager (de Bouhammou familie), en dat is wat me bezorgd maakte, vooral omdat ik vermoedde dat mijn moeder gemanipuleerd werd juist om dat soort fouten te maken die er niet mogen bestaan. Mijn moeder weet niet dat het fouten zijn. Zij is de oudste, en dus is ze degene met het meeste gezag, maar ze kan niet lezen of schrijven. Ze is
- onbekwaam tot het vervreemden van zijn goederen.
- onbekwaam tot het aangaan van een lening.
- onbekwaam tot het in pand geven of hypothekeren van zijn goederen alsook het geven van de
- toestemming tot doorhaling van een hypothecaire inschrijving, met of zonder kwijting, en van
- de overschrijving van een bevel tot uitvoerend beslag zonder betaling.
- onbekwaam tot het afsluiten van een pachtcontract, een handelshuurovereenkomst of een gewone huurovereenkomst.
- onbekwaam tot het aanvaarden of verwerpen van een nalatenschap, een algemeen legaat of een legaat onder algemene titel.
- onbekwaam tot het aanvaarden van een schenking of een legaat onder bijzondere titel.
- onbekwaam tot het optreden in rechte als eiser en verweerder.
- onbekwaam tot het afsluiten van een overeenkomst van onverdeeldheid.
- onbekwaam tot het aankopen van een onroerend goed.
- onbekwaam tot het aangaan van een dading of het afsluiten van een arbitrageovereenkomst.
- onbekwaam tot het voortzetten van een handelszaak.
- onbekwaam tot het berusten in een vordering betreffende onroerende rechten.
- onbekwaam tot het schenken onder levenden.
- onbekwaam tot het aangaan of wijzigen van een huwelijkscontract.
- onbekwaam tot het afsluiten of wijzigen van een overeenkomst van wettelijke samenwoning.
- onbekwaam tot het maken of herroepen van een uiterste wilsbeschikking.
- onbekwaam tot het stellen van handelingen met betrekking tot het dagelijkse beheer.
- onbekwaam tot de uitoefening van het wettelijk bewind over de goederen van de
- minderjarige bedoeld in boek l, titel lX van het Burgerlijk Wetboek.
- onbekwaam tot het aangaan van een door de wet toegelaten erfovereenkomst.
- onbekwaam tot de uitoefening van zijn rechten en plichten in fiscale en sociale zaken.
- onbekwaam tot het aangaan van periodieke schulden.
- onbekwaam om overeenkomsten van allerlei aard te sluiten (kopen, lenen, (ver)huren,
- abonnement afsluiten voor GSM, PC, lnternet) en dergelijke meer
Voor alles heeft ze mijn vader nodig, want hij kan Frans en Arabisch lezen en schrijven, hij heeft basisonderwijs gehad. Hij kan de juiste vragen stellen aan mensen die hem proberen te manipuleren, maar hij verwacht niet zijn vrouw hem zoiets zou kunnen aandoen.
Naar mij komt ze niet voor raad, niet alleen uit hoogmoed, maar uit angst dat ik haar aansprakelijk zal maken voor de beslissingen die ze neemt, terwijl zij op zoek is naar iemand om de verantwoordelijkheid op hem of haar te schuiven.
Als je mijn moeder helemaal alleen laat, zou ze echt niet weten hoe ze haar plan moet trekken. Om haar problemen op te lossen ging ze sinds 1983-1984 naar Flora Vrouwenwerking, waar ze een vriendin heeft leren kennen die Ina Valstar heet. Mijn moeder dacht dat ze wijzer ging worden van Ina Valstar, die volgens haar “ook maar een vrouw is”, maar Ina Valstar is een Nederlandse pooier die op de vlucht was voor de Nederlandse politie voor op zijn minst een dubbele moord op minderjarigen die ze gegijzeld had in haar bordeel in Amsterdam.
Het was in deze periode dat mijn broer en ik een ongezonde interesse in onze studies en schoolprestaties begonnen te ondervinden van buitenstaanders, die zochten ons te beïnvloeden op een negatieve wijze. Nu begrijp ik dat de stress van bij Lucien Leuwenkroon kwam die niet kon kroppen dat we het beter deden dan hem aan het Koninklijke Atheneum
Met de hulp van de Bende van Nijvel en onder de valse identiteit van “Ina Valstar” is ze naar België overgebracht om aan vrouwenhandel te doen met de Aziatische vrouwen uit de Filippijnen en Thailand.
Mijn vader ontving in die periode een invaliditeitsuitkering na herhaaldelijke operaties aan zijn ogen, waardoor hij een slechtziende is geworden. Hij werkte voordien in de metallurgie bij Schippers-Podvyn. Toen hij meer tijd thuis doorbracht kreeg hij regelmatig een longontsteking.
Het viel me op, en ik vroeg aan mijn moeder waarom hij zo dikwijls verkouden was. Ze antwoordde “dat komt van al die stof die hij in de metallurgie had ingeademd. Nu dat hij niet in zoveel stof werkt, komt het los en daarom lijkt hij altijd verkouden”. Wat een mooie uitleg van een ongeletterde.
Maar toen hij in de stof werkte had hij dat allemaal niet, herinner ik mij. Daarom denk ik dat mijn vader die stof heeft gekregen van Ina Valstar, die misschien aan mijn moeder heeft getoond hoe ze hem een kopje kleiner moet maken zonder woorden te verspillen en zonder dat het opvalt. Gewoon met een infectie.
Dit doet mij ook vragen stellen bij de dood van mijn grootmoeder van vaders kant, die Ghannou heet en die ik heb gezien toen ik nog een kind was. Ik herinner mij dat zij voortdurend een longziekte had die de dokters niet konden behandelen, in bed lag en werd verzorgd door de familie, zoals de schoondochters en de kleinkinderen. Ik denk dat ze in maart 1985 op 72-jarige leeftijd overleed, terwijl alle andere grootouders voorbij 100 jaar oud waren toen ze stierven. Misschien was het door opzettelijke besmetting, en misschien met de Coronavirus, toen al. Haar dood zou in ieder geval opnieuw in vraag moeten worden gesteld vandaag.
Op 11 september 1987 stuurde Ina Valstar 10 Thaise vrouwen naar Louisiana met een Covid-19 achtige infectie die ze bij hun aankomst in België op 4 september 1987 hebben meegekregen van Ina Valstar. Ina zou een blauw tasje hebben overhandigd met ampullen met zogezegd daar een kalmeermiddel ter voorbereiding op hun vlucht naar Louisiana, 7 dagen later. 9 van de 10 Thaise vrouwen stierven binnen de 6 uur na hun aankomst aan een besmettelijke ziekte die bedoeld was om Amerikanen te vernietigen
Daarom denk ik dat Ina Valstar verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de vergiftiging van de longen van mijn vader met een gelijkaardige infectie, en dit misschien terwijl mijn moeder hiervan bewust is. Zo is mijn vader ook het slachtoffer geweest van een nierinfectie.
Misschien kunnen we het vraagstuk over de longen en de nieren van mijn vader oplossen door het vraagstuk over een prostaatontsteking die mijn vader heeft gehad in 2013 or 2014, waarvan het medische dossier bij AZ Monica. De natuur van de infectie zal aantonen of hij dat van zichzelf heeft ontwikkeld of de infectie heeft opgelopen door contact.
Mijn moeder speelt haar rol heel goed. Het huis is altijd proper en netjes, en het eten staat op tijd klaar, ook voor haar vriendin Ina Valstar, die zelf niet kan of wil koken, en die mijn moeder betaalt om warme maaltijden voor haar te bereiden. Mijn vader bezorgd die maaltijden dagelijks aan de Stenenbrug 10, waar in de kelder Ahmed Talhaoui vermoedelijk werd vermoord door marteling omdat hij de exacte plaats weet waar de 15 jarige Saida Mahmoudi begraven ligt in de bossen van Brecht. Het meisje zou gestorven zijn aan verwondingen door geweldadige sex in de Sheherazade Lounge die gelegen was op de gelijkvloers te Stenenbrug 10, 2140 Borgerhout.
Mijn moeder heeft ervoor gezorgd dat mijn vader niet haar in vraag stelt, maar wel zijn twee kinderen die zich bezig houden met criminaliteiten, volgens mijn moeder. Zo was de spanning tussen mijn vader aan de ene kant en mijn broer en ik aan de andere kant beginnen groeien waarop ik de beslissing had genomen het ouderlijk huis te verlaten in 1988. Ik ging op kot wonen in Brussel, want ik studeerde nog aan de Vrije Universiteit van Brussel., waar Professor Roland Willemyns mijn vooruitgang had tegengehouden omdat hij ook een lid is van de Bende van Nijvel die er alle belang bij hebben zich de landbouwgronden in Kenitra toe te eigenen voor strategische redenen van militaire aard. Naar de universiteit gaan is iets waar mijn moeder niet van moest weten, maar ze deed alsof ze dat wel apprecieerde om niet te tonen aan mijn vader dat zij het is die mijn broer en ik in een heel andere richting wilde sturen.
Om die “andere richting” kracht bij te sturen, kregen we bezoeken van de politie – net zoals mijn grootvader gendarmes over de vloer kreeg – met beschuldigingen die niet klopten. Zo was er ooit een politieman komen aanbellen omdat mijn broer Miloud een klasgenoot zou hebben omver gegooid tijdens een voetbalmatch waardoor de broek van de jongen zou zijn gescheurd, maar mijn broer heeft de jongen niet aangeraakt en ze stonden ver van elkaar. Ik ben er zelf getuige van en ik schrok hoe mijn moeder de tegenpartij steunt. Mijn vader trok ermee naar een advocaat.
Hieraan kunnen we de zaak aansluiten van valse visas waarin ik werd opgepakt in 1990. Het zou ook zoiets kunnen zijn waarvan ze alles afwist op voorhand. Wat ze niet weet is dat er een proces was en dat er een vonnis bestaat, omdat iemand de aanklager (de Bouhammou familie) in de aanhangige rechtszaak omtrent de landbouwgronden in diskrediet wil brengen op alle mogelijke wijzen, inclusief mijn moeder. Zo blijft die zaak onopgelost.
De laatste keer dat er nog een politieman langskwam was op woensdag 25 januari 2017. Dat was ook de laatste keer dat mijn ouders me hadden gezien, want ik ging ervan uit dat of Ina Valstar of de mensen die me in de gevangenis hebben doen belanden in december 1990 misschien deze politieman gestuurd hebben om mijn reputatie te schaden met een nieuw dossier, en dit uit concurrentie voor mijn ambities voor Nieuw Marokko.
Deze pogingen zijn alleen mogelijk als ze weten waar ik me verstop. Om mezelf te bevrijden van deze pogingen, ben ik gewoon nooit meer teruggekeerd naar het huis van mijn ouders. Mijn vader verweet me dat (omdat hij niet weet hoe mijn moeder alles doorklikt aan de Bende van Nijvel). Hij heeft deze opmerking ook zo doorgegeven aan de politieman op woensdag 25 januari 2017. Hij zei: “We hebben onze dochter al tien jaar niet gezien”, wat betekent: “Ik weet niet wat voor kattenkwaad ze uithaalt.
Deze keer kan mijn vader niet zeggen dat ik niet graag bij hem in de buurt ben. want sinds januari 2015 bracht ik maanden achtereen in hun huis do
Dit keer zal mijn vader niet kunnen zeggen dat ik niet graag rondom hem ben of dat ik gedurende 10 jaar niet ben komen opdagen. want sinds januari 2015 heb ik maanden achter elkaar bij mijn ouders doorgebracht. Nu zal hij begrijpen waarom ik niet meer kom. Telkens ik naar Antwerpen kom, lijk ik in de problemen te komen met de politie. Het wordt hoog tijd dat hij erachter komt wat voor kattenkwaad zijn vrouw uithaalt.
Het was de Bende van Nijvel die me in de gevangenis draaide in 1990, en die me zochten te onterven door me in schandelijke situaties te zetten. Het is juist door zo van die dingen veelvuldig te doen dat ik erachter ben gekomen dat de Bende van Nijvel zijn de uiteindelijke kopers de grond in Kenitra, omdat de landbouwgrond in de directe omgeving ligt van de Amerikaanse luchtmachtbasis in Kenitra.
Als de politie naar mijn ouders gaat met deze verklaring, dan zal mijn moeder eindelijk inzien wie ze al die jaren geholpen heeft met de gezondheid van mijn vader aan te vallen, met de studies en de toekomstplannen van mijn broer en ik aan te vallen. Omdat ze niet zal weten wie de Bende van Nijvel is, zou men haar de foto’s van de Delhaize winkels moeten tonen waarin mensen zomaar werden neergeschoten. Dat zal ze zich wel herinneren.
Dan zou men haar een foto moeten tonen van al die leden en haar vragen of ze iemand herkend en wat hun namen zijn. Dan pas zal ze echt beseffen waarmee ze bezig was. Als ik dat doe, zal ze me uitlachen met het grote risico dat ze alles gaat doorvertellen juist aan de Bende van Nijvel, zoals de domste mensen dat doen. Daarom ga ik niet meer naar mijn ouders.
De eerste die moet worden opgepakt is Meester Inès Wouters:
Ik citeer het volgende uit mijn brief voor hulp aan Hunne Majesteiten Koning Filip en Koningin Mathilde:
“Een makelaar in Fes, Marokko heeft mij meegedeeld dat de akkers van mijn grootvader waarschijnlijk waren aangekocht door Victoria Warmington, die afkomstig is uit St Louis in Amerika. Hij vertelde mij dat het land wordt geëxploiteerd door een Amerikaans bedrijf uit Texas dat de plaatselijke boeren in Marokko in dienst heeft, maar uit vrees voor zijn leven onthulde hij mij niet de naam van het Amerikaanse bedrijf, zo vertelde hij mij.
Een andere makelaar uit Tanger zei dat Inès Wouters zou beschikken over landbouwgrond in Kénitra waar zij 3 velden van 5 hectare in totaal heeft verworven. Deze grootte van grond is een industriële grootte die men aan een bedrijf kan koppelen. De makelaar is momenteel aan het uitzoeken welk bedrijf die landbouwgronden gebruikt.
Inès Wouters zou de eerste akker hebben verworven op 18 maart 1992, de tweede op 17 juni 2012, en de derde was op 7 december 2014.
x
Gezien haar deskundigheid op het gebied van recht en vastgoedcontracten, is het zeer waarschijnlijk dat Meester Inès Wouters de persoon is achter een groot aantal diefstallen van grond en huizen in Marokko. Een voorbeeld van een huis dat zij zou kunnen hebben geroofd is het huis van madame Fatouma El Morabit, die dodelijk werd verwond door 2 verzorgers van Les Soins-Chez-Soi (0458.511.179) in haar huis waar familieleden van Fatouma El Morabit ook aanwezig waren en zich afvragen wat de twee verzorgers aan het doen waren met hun moeder, in een aparte kamer achter gesloten deur waar niemand bij mocht.
Het gaat om 2 verzorgers van Afrikaanse origine waarbij het niet duidelijk is of ze papieren hadden of niet. Één van de verzorgsters heet “Rita” die Fatima El Morabit (de dochter van Fatouma) nogal luxueus behandelde om te garanderen dat ze goed voor haar moeder zou zorgen. Naast de opzettelijke verwondingen door de verzorgers werd Fatouma El Morabit min of meer afgemaakt door de slechte behandeling in twee ziekenhuizen in Brussel. Het lijkt wel op een voortzetting door anderen van de kwaadaardige opzet in de medische zorg die gestart werd met de twee Afrikaanse verzorgers die niet alleen terroristen blijken te zijn maar ook spoorloos of die misschien als asielzoekers verblijven in één van de vluchtelingenkampen van het Belgische Rode Kruis waar sommige bedrijven werkwilligen in de zorg rekruteren, heb ik vernomen tijdens mijn verblijf in het kamp van Doornik.
Ze maakten haar af door haar lichaam voortdurend heen en weer te verplaatsen tussen het César De Paepe ziekenhuis en het Saint Pierre ziekenhuis in Brussel, haar op te tillen uit een bed, haar in een ander bed te leggen, dan in de ziekenwagen, dan halen ze haar eruit, leggen haar in een ander bed, enzovoort gedurende minstens twee dagen, en alleen God weet hoe delicaat of brutaal de handen waren van de mensen die haar hanteerden, terwijl de patiënte diepe snijwonden had op elke heup die de verzorgers dieper hadden gemaakt. Toen ik vroeg waarom ze haar verplaatst hadden, zeiden ze “er zijn geen bedden beschikbaar“. U vindt het volledige verhaal op deze link
Gezien het zwakke profiel van de harde kern van de Bende van Nijvel – die plagiaat nodig heeft om hun onbekwaamheid en hun criminaliteit te verbergen, en die gruwelijk geweld nodig hebben om zich te laten gelden – vermoed ik dat Meester Inès Wouters ook de deskundige was die het vastgoedcontract heeft opgesteld voor de terreinen in India waar sweatshops werden opgebouwd om eerst de mode te produceren voor de grote merken, en om daarna precies diezelfde merken na te maken. Om geen sporen hiervan na te laten, steken ze het hele fabriek in brand terwijl de arbeiders (dikwijls heelder gezinnen) daarin opgesloten zitten. Daarom zou ze al een medeplichtige moeten worden aangehouden.
Zo vermoed ik dat ze ook de juridische adviseur is omtrent de lening van Lehman Brothers Bank aan European Hotel Ventures Belgium in 1998, de financiële configuratie van NH Hotel Group in Madrid, en de vastgoedcontracten voor het geheel van de 357 hotels in 29 landen waaronder België.
Het hoofdkwartier van de Lehman Brothers Bank was gelegen in één van de twee Twin Towers in New York. Misschien vinden meer aanwijzingen over de echte daders van 11 september 2001 aanslagen via de geheime rekeningen, want minsten 81 geheime rekeningen werden gecreëerd in september 2001 voor een huidig totaal van 6,10 miljard USD of 7,18 miljard euro
Over het totale bedrag van de lening van Lehman Brothers Bank heb ik niks gevonden. Ik heb de vraag gesteld aan Hare Excellentie Bondskanselier Angela Merkel omdat de lening werd verstrekt door Lehman Brothers Bankhaus AG in Frankfurt en niet door Lehman Brothers Bank in New York. Ik denk niet dat de 357 hotels in 29 landen werden opgebouwd met die ene lening in 1998. Ik denk wel dat NH Hotel Group werd opgebouwd met de donaties van de internationale gemeenschap aan de International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies (IFRC) (de Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen) en dat de betrokken fiscalist Meester Inès Wouters is, aan wie de Belgische federale politie de vraag zou moeten stellen. Voor meer over de Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen, gelieve mijn brieven te lezen naar:
de edelgestrenge commandant Vincent Maes van de Belgische Federale Politie waarin ik deze organisatie aanwijs als een pensioenfonds voor alle werknemers in België, terwijl ik geen enkel spoor heb gevonden over de pensioenen van alle Rode Kruis werknemers in België om mee te beginnen.
Hunne Majesteiten Koning Filip en Koningin Mathilde van België met de ontdekking dat de Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen een organisatie zou zijn van de Bende van Nijvel, dat die pensioenfonds de Crédit Suisse heeft als partner waarbij 2 twee Belgische vrouwen hebben een groot aantal geheime rekeningen met valse identiteiten bij de bank Crédit Suisse, onder wie advocate Inès Wouters die de slimste is van de hele bende.
Zoals u in de tabel zult zien, is er een geheime rekening die op 11 september 2001 door Joseph Gheysens werd geopend bij de Crédit Suisse. Het kan in verband worden gebracht met donaties van het Amerikaanse volk aan het Amerikaanse Rode Kruis voor hun reddingsoperaties na de aanslagen op het World Trade Center in New York op die dag, waarvan een deel naar de IFRC gaat, waar dezelfde bende die de aanslag om totaal andere redenen dan het islamitische jihadisme beraamde, het geld weghaalt en op hun geheime rekeningen zet zoals Joseph Gheysens vermoedelijk heeft gedaan.
De link tussen de Bende van Nijvel en Marokko zou ook het Rode Kruis/Rode Halve Maan kunnen zijn waar het geld van kandidaat-migranten naar Europa als “donaties” binnenkomt. Veel van deze migranten komen nooit in Europa aan.
Lees ook “Een kleine groep bouwt een enorme rijkdom op via valse identiteitskaarten voor migranten zonder papieren”, mijn brief naar Zijne Excellentie Dimitris Avramopoulos Commissaris Directoraat-generaal Migratie, binnenlandse zaken en burgerschap Europese Commissie.
Het kenmerk van Meester Wouters’ gedrag is dat ze oneerlijk is, ze in onbetrouwbaar en erg vals, dat heb ik ondervonden in één oogopslag toen ik haar op aandringen van een Marokkaans parlementslid dat deelnam aan de VN-conferentie Jeugd voor de mensenrechten op 12 september 2012 in Brussel, aansprak op de auteursrechten. Ze zei dat de samenaankoop van elektriciteit niks nieuw was, dat het al langer bestond, en direct na de meeting met haar bij Afschrift, waar ze een partner was, kreeg ik een link naar mijn e-mail toegestuurd voor me aan te sluiten bij Twoo (een dating site). Ik heb ze laten vallen als een baksteen omdat ik vind dat ze een vreselijke vrouw is.
Dat hatelijk gedrag dat ze heeft vertoond stemt overeen met de oneerlijke concurrentie in de het hotelwezen en het internationaal (sex) toerisme. U vindt een overzicht van de oneerlijk concurrentie in het toerisme in mijn brief naar de voormalig president van de Verenigde Staten, Donald Trump. Het zou me niet verbazen als zijn verkiezingen werden vervalst door corruptie via advocaat Ines Wouters die geheime bankrekeningen heeft in de hele VS. Een apart verslag hierover vindt u in mijn brief aan de voormalige president van de VS, Zijne Excellentie Donald Trump.
De landbouwgrond in Kenitra is echter de zaak van de hele Bende van Nijvel, en niet alleen van Maître Inès Wouters. Zij is hun juridisch, fiscaal en notarieel adviseur en helpt de bende steeds te ontsnappen aan justitie.
De meest gevaarlijke op alle niveaus (intellectueel, juridisch, militair en technologisch) is de heer Stephan Van Collem. Hij presenteerde zichzelf als “een Jood uit Israël” toen ik hem ontmoette. Onder de Belgen (zijn landgenoten) heb ik gemerkt dat hij zich voordoet als Nederlander of Belg, of half Nederlander, maar nooit als “een Jood” en nog minder uit Israël misschien om een voorspelbare aversie te vermijden die bepaalde mensen nog steeds tegen de Joden hebben, net zoals ik soms moet verbergen dat ik een Marokkaanse ben om het contact positief te houden. Mijn ervaring is dat mensen in dit land hun houding veranderen als ze je nationaliteit horen. Daarom begrijp ik dat hij de joodse afkomst of het faken daarvan afzwakt in gezelschap van zijn eigen volk. Het viel me op dat hij jongleerde met drie nationaliteiten, afhankelijk van wie er voor hem stond.
Daarom heb ik contact opgenomen met de Israëlische en de Nederlandse autoriteiten om ons te helpen deze man te identificeren, gezien zijn gebruik van valse identiteiten om in het buitenland bankrekeningen te openen, waaronder geheime rekeningen in bijvoorbeeld Afghanistan.
Hij behoort waarschijnlijk, via de Diane groep, tot een elite groep van de voormalige Belgische rijkswacht. Getuigen die hem in Afghanistan hebben gezien associëren hem of met het Belgische Leger of met een veiligheidsfirma. Hij zou een broer hebben die ook “Van Collem” heet en die waarschijnlijk nog steeds in Afghanistan werkt.
Het waren juist de gendarmes die op een morgen heel vroeg in 1972 aan de ingang van de velden verschenen om mijn grootvader El Arabi de toegang te beletten. Het kunnen valse gendarmes zijn geweest, of corrupt leden van de Marokkaanse gendarmerie die een school heeft in Kenitra. Ik geef de voorkeur aan het eerste spoor, dat het misdadigers waren die zich hebben verkleed in gendarmes en die de motoren van gendarmerie hebben gebruikt om indruk te maken.
De landbouwgrond van mijn grootvader in Kenitra was vroeger een tabaksplantage. Als deze landbouwgrond toebehoort aan de Nederlandse sigarenfabrikant van Collem uit Eindhoven, dan zou heel de Bende van Nijvel zich inderdaad achter Stephan Van Collem verschuilen om hun recht op te eisen op de eigendom van een familie die om deze reden werd uitgeroeid.
Stephan Van Collem lijkt zich te willen positioneren als de erfgenaam van de sigaretten firma, die logischerwijs veel grond zou moeten hebben in de tabaks producerende landen. Dat is wat hij volgens mij van plan is, want zijn echte naam is Peter Rombouts.
Zijn band met de Taliban en Islamitische Staat bevestigt deze vreemde ambitie van een imperialisme dat gebouwd is op het misbruik van de Islamitische godsdienst die alleen hij zo streng wil dat het iedereen doodt.
Zijn band met de burgeroorlog in Noord Ierland en de 11 september 2001 aanslagen in New York bevestigen zijn sterke banden het internationaal terrorisme
Stephan Van Collem is de eigenaar van Alpha Genetics en Nano Genetics. 2 bedrijven in het Verenigd Koninkrijk, België en blijkbaar ook in Hong Kong (althans Alpha Genetics). Men kan alleen maar aannemen dat hij vergiften als Covid19 zou maken waarmee 5.374.744 mensen zijn gedood zonder daarvoor huurmoordenaars te betalen. Dat heet bio-terrorisme.
Hij zou één van de verdachten kunnen zijn die voor een verhoging van kapitaal heeft gezorgd van Soins-Chez-Soi, om verzorgers van mevrouw Fatouma El Morabit te belonen, gezien er één werknemer méér bij Soins-Chez-Soi werd aangeworven gedurende het activiteitenjaar 2013 en gezien er een lichte vermindering in kapitaal werd geconstateerd in de jaarlijkse balans van 2016 die 7 031 euro bedraagt, wat overeen zou kunnen stemmen met geld dat als donatie aan iemand of als kapitaal voor iets anders werd gegeven. Dat zelfde bedrag dat uit het kapitaal komt werd als “verlies” in de “Te bestemmen winst (verlies) van het boekjaar (9905)” aangegeven.
Als ik de heer Stephan Van Collem verdenk is
- omdat hij de enige is in de Bende van Nijvel met dat soort bekwaamheden die rechtstreeks verband hebben met een bedrijfsoperatie (kapitaal, goederen, diensten, werknemers),
- Hij is betrokken in bedrijven die rechtstreeks verband houden met de zorg en gezondheid zoals Alpha genetic
Tot kort Hij verbleef oneindig lang te Desguinlei 33,2018 Antwerpen, dat een labo is van AML BV (met bedrijfsnummer 0426.279.168) maar ook een nachtopvang voor daklozen waarin momenteel mensen zonder papieren in quarantaine verblijven. Ik heb daar mijn factuur voor de PCR test in de handen gekregen. Die labo mist me te vinden, terwijl ik dakloos ben.
De heer Stephan Van Collem is vermoedelijk de financierder van CAW, waar hij de identiteiten van de werknemers zou misbruiken om geld te verbergen op geheime rekeningen in het buitenland. 2 voorbeelden van CAW werknemers zijn de heer Omar Amezian en de heer Rafael Van Abeele die beiden volgens mijn gegevens geheime rekeningen zouden hebben geopend rond de periode waarin Soins Chez Soi een kapitaalsverhoging hebben gekregen. Dat wil niet zeggen dat de andere namen op de onderstaande lijst ook geen rol hebben gespeeld.
De heer Stephan Van Collem is bekend als gebruiker van de Victor nachtopvang bij de De heren Amezian en Van Abeele.
Dit maakt dat de heer Mark Arends vorige maand gedood zou zijn door een opzettelijke infectie. U vindt de mogelijke motieven in deze brieven:
Voor al de bovenstaande redenen verdenk ik Meester Inès Wouters van de bomaanslag in Borgerhout van 26 maart 2021 en van de 11 september 2001 aanslagen in New York. Marokko is het oefenterrein geworden voor haar terroristen en verkrachters
Waarom is mijn moeder zo?
Ik kan me vergissen, maar het is best mogelijk dat ze aanvankelijk mijn vader had gebruikt alleen voor de papieren, om naar België te komen, zoals sommige Marokkaans vrouwen dat vandaag nog doen.
Omdat ze niet alleen naar het buitenland mogen reizen in de meeste Marokkaanse families, huwen ze iemand uit de familie, ze maken minstens een kind voor de schijn, en een keer in België gaan ze ervandoor met een Belg of een Europeaan. Zo komen ze terecht in de afschuwelijke sexhandel.
Ik trek een parallel met het verhaal van een jonge Marokkaanse vader van drie kleuters, die net gescheiden is van zijn nichtje dat met hem getrouwd is alleen maar om legaal voet aan de grond te krijgen in België. Zij ontmoette een Belg die toerist was in Marokko, en die haar inspireerde om het zo te doen. Ze ziet die Belgische man nog steeds hier in België. Het is op deze manier dat de vrouwenhandel en het toerisme nauw met elkaar verbonden zijn. Dat is geen ontwikkelingssamenwerking meer. Dat is wat in “The Godfather of Morocco” heb uitgelegd aan Marokko, dat is het afschaffen van dat ontwikkelingssamenwerkingssysteem.
Andere dossiers waarin ze moet ondervraagd worden die vermeld zijn in het manuscript voor het boek “Allah Ghaleb” zijn:
- Het dossier Saliha en Atika Bagdadi
- Het dossier betreffende het rijbewijs dat mijn moeder gehaald heeft in 1994 of 1995 ondanks het feit dat ze niet kon lezen of schrijven. Zou dat met de bedoeling haar een accident te doen veroorzaken?
- Het dossier betreffende de visa voor haar neef Mahjoub Inerhmi
- Het dossier betreffende het huwelijk van Mahjoub Inerhmi en Badiha Satis uit Boom
De meeste van deze gevallen vindt u in een dossier met de titel “Een wolf in schaapskleren in onze familie“.
Indien u vragen hebt of indien u meer informatie wenst, gelieve me te contacteren.
Met de meeste hoogachting,
President of United Chambers and Innovation Consultant
Founder of Anaccell Corporation
e-mail : nmouali@firemail.de
Facebook @meedan.altatweer
United Chambers of Commerce and Industry 