English – Nederlands – français – español
Geachte heer/mevrouw,
Tijdens de zomer heb ik melding gemaakt van de huur van een studio van 500 euro per maand die ik niet kan betalen sinds de sociale steun is gestopt eind maart 2023, omdat ik naar een andere wijk ben verhuisd. Ik heb geen sociale steun aangevraagd in de nieuwe wijk, vooral omdat de hospita zelf een bijstandsgerechtigde is en ruimte voor mij heeft gemaakt door bij een vriend in te trekken.
Ontvangers van sociale steun krijgen regelmatig bezoek van sociale assistenten en dat zou een probleem zijn als we in dezelfde studio wonen. Het wordt beschouwd als hetzelfde huishouden en je kunt niet twee volledige pensioenen hebben om de kosten van een huishouden te dekken. Ze komen controleren of je ondersteund wordt door iemand anders naast de sociale steun, die bedoeld is voor mensen die helemaal geen inkomen hebben.
Ik zorgde ervoor dat ik naar mijn werk vertrok voor de werkuren van de sociale assistenten. Ik heb nooit geprobeerd om Melania (geboren Malika) in de problemen te brengen. Ik waardeerde het eigenlijk dat ze een klein trucje uitvond, zolang het gezond blijft, namelijk dat er een contract is en dat we de bank gebruiken.
Toen we aan het onderhandelen waren, zei ze “geen contract, zomaar”. Ik antwoordde: “nee, ik heb een baas, hij is degene die mij betaalt om jou te betalen, en hij heeft dit papierwerk nodig, hij heeft ook bankafschriften nodig voor de boekhouding”. Het woord “baas” doet haar zwichten.
Om het simpel te houden, deed ik alsof ik een baan had. Bovendien, door naar de sociale dienst te gaan, zou ik het de bende van Nijvel makkelijk maken om me te vinden. Met mij ging het goed, met haar ook.
Vanaf juni 2023 begon ik te treuzelen omdat er geen geld was. Ik vroeg fondsen aan en maakte mijn situatie duidelijk in al mijn brieven, evenals de situatie van Melania wiens zus op sterven lag in Rusland. Ik wilde dat ze geld had om haar zus te bezoeken. De zus is 10 dagen geleden overleden en daardoor ziet ze mij meer als de slechte, die haar niet toestond haar zus te bezoeken vanwege de vertraagde huur.
Aan al mijn correspondenten heb ik om hulp gevraagd. Die kwam niet. Ik probeer eerlijk te zijn met haar, maar soms had ik mezelf redden met leugentjes om bestwil, om het dak op mijn hoofd te houden. Zonder geld kan ik nergens anders heen.
Ik ben in opvangcentra voor daklozen geweest en heb het ergste gezien, maar ik haat het om huisdieren in mijn bed te zien
Deze keer is het definitief. De huisbazin wil de huur aan het eind van de dag hebben, anders is er geen bed voor mij.
Gisteravond, toen ik rond half twaalf “thuis” kwam, stonden er stoelen in de gang. Ik begreep meteen dat Melania naar haar eigenlijke woning was verhuisd. Ze was daar met haar twee katten. Ze merkte het ongemak, maar bleef bij haar standpunt. “Ik ben er door de andere dame uitgezet omdat jij dit probleem voor mij hebt gemaakt”.
Ik bleef luisteren. Ik onderbrak haar niet. Ze zei, “ik word gestrest van die kant, ik word gestrest van deze kant door de eigenaren, ik word gestrest van jouw kant, met je verschillende verhalen elke keer, dan was het dit, dan was het dat… zie je niet dat ik kapot en gebroken ben door dit alles? Maar het kan je niet schelen, je begrijpt mijn situatie niet, je wilt alleen dat ik jouw probleem begrijp”. Etc, etc.
Ik vertelde haar dat ik naar Brussel ben gegaan (omdat ik haar in het begin had verteld dat ik daar vandaan kwam), naar het bureau waar mijn bankrekening is geregistreerd. Ze stuurden blijkbaar een brief naar het oude adres waarin stond dat mijn ID-kaart was geannuleerd, omdat iemand anders zich op het oude adres had geregistreerd, waardoor de mijne automatisch werd geannuleerd. Ze wilden een update, maar aangezien ik hier niet geregistreerd sta in Antwerpen, omdat u expliciet zei dat het niet toegestaan was om op dit adres (Strijdhoflaan 113, 2030 Berchem) in te schrijven. Ik respecteerde dat, maar ik had nooit gedacht dat het problemen zou geven voor de bank.
Ik heb mijn baas meegenomen. We hebben de adres kwestie opgelost door hem een volmacht te geven voor mijn bankrekening. Als ik nu geld nodig heb, moet ik hem om een papier vragen of hij moet meekomen naar de bank. Ik heb in ieder geval toegang tot de bankrekening, nu heb ik alleen nog een adres nodig.
Ze was stil en vroeg zich af waarom ik dit niet eerder wist. Ik antwoordde dat ik niet meer naar het oude adres was gegaan sinds de eerste april, en dat de administratie een afschrijving niet meldt. Als ze zien dat je niet op een adres woont, annuleren ze de ID-kaart totdat je komt opdagen. “Ik wist alleen niet dat ze dit zo snel zouden doen”.
“Wil je zeggen dat ik de problemen voor jouw maak?” vroeg ze met een boze blik.
“Nee, jij hebt het probleem niet gemaakt. De bank heeft het probleem gemaakt. Het is nu opgelost, waarom maak je je zorgen”, zei ik om haar te kalmeren.
Ze is in ieder geval erg boos. Hoewel ik de verklaring heb verzonnen, kan ze niet accepteren dat het haar schuld is.
Ik kon haar kalmeren met 40 euro die ik had gekregen van een dakloze man die ik in april of mei had geholpen. Hij is de “Jezus” met het lange haar wiens vrouw hem heeft weggestuurd omdat hij wiet rookt. Hij werd naar de gevangenis gebracht door de politie nadat ik zijn verhaal had gepubliceerd waarin ik advocaat Inès Wouters ervan verdenk de vrouw te zijn die zijn vrouw manipuleert om hem pijn te doen, met needle spiking onder andere. Ik kwam hem toevallig tegen. Een van de eerste dingen die hij zei “oh, ik zal je je geld teruggeven. Ik waardeer het echt dat je me helpt na mijn vrijlating uit de gevangenis” In die tijd moest hij 3 euro per nacht betalen in een opvanghuis voor junks genaamd Biekorf. Nu heeft hij zijn sociaal pensioen.
Ik gaf de 40 euro niet uit, omdat ik er rekening mee hield dat het misschien zou helpen om de hospita te kalmeren. Toen ze me belde om te zeggen dat ze met haar twee katten op straat was gezet, vertelde ik haar over mijn denkbeeldige reis naar Brussel en dat ik van mijn baas 40 euro zakgeld had gekregen. Dat mag je hebben”, zei ik.
“OK, dat is ook geld”, zei ze toen. Ik gaf het haar van zodra ik binnen kwam, iets na middernacht. Vanmorgen drong ze aan op 500 euro voor vanavond.
“Ik weet dat je niet van katten houdt, maar dit is mijn huis. Ik kan hier doen wat ik wil. Als je betaalt, kun je doen wat je wilt, je weet dat ik je nooit heb lastiggevallen toen je betaalde. Dus wanneer denk je dat je iets kunt betalen?”
Ik vroeg haar “en als morgen alles is opgelost, ga je dan terug naar de vrouw die je eruit heeft gegooid?”
“Ik zal het proberen. Dat appartement is beter voor mijn katten dan deze studio” zei ze. Ze denkt duidelijk meer aan haar katten dan aan zichzelf en mij.
Het enige verontrustende detail was dat ze iets probeerde te veranderen. Ik betaalde de huur naar de bankrekeningnummer van haar dochter bij KBC Bank. Gisteravond vroeg ze me om dat rekeningnummer niet te gebruiken en dat ze me een andere rekening zou geven. “OK”, antwoordde ik, maar ik ga de gewone rekening van haar dochter toch gebruiken omdat zij de getuige zal zijn. Het is duidelijk dat Melania een zwakke plek heeft ontdekt, die ze misschien wil uitbuiten, vooral als ze denkt dat ik geen legaal inwoner meer ben.
Mijn plan is om te veel huur te betalen, zodat ik op voorhand alles betaald heb in plaats van een betalingsachterstand
Mijn droom is het volgende: te veel huur betalen. Het is om 6 maanden huur te betalen en niets te zeggen. Ik zal de indruk blijven wekken dat ik nog steeds worstel en wacht op mijn geld, en misschien zal ik nog eens 40 euro voorstellen.
Ik moet voor vanmiddag 17.30 uur 3000 euro hebben. Ik breng het rechtstreeks naar het dichtstbijzijnde KBC-kantoor om het onmiddellijk op de bankrekening van dochter Linda te laten verschijnen. De banknummer van de begunstigde is BE96 7390 1730 5205.
De volgende stap zou zijn om vredig te verhuizen, zodra ik een andere optie heb. Er is een gemeentelijk tijdelijk onderkomen waar ik over hoorde toen ik Bousikhani Al Haddouchi hielp.
Voor goed geld moet men lang wachten. Slecht geld komt gemakkelijk en het enige wat ik wil is dat Melania leert om er serieus over na te denken, om een goed contact te houden, want ze zal misschien nooit een huurder zoals ik tegenkomen. Ze moet ook begrijpen dat technische problemen voorkomen, ook al is het in mijn geval verzonnen om tijd te besparen. Ze is verbitterd en wordt negatiever in plaats van positief te blijven.
Haar plan is om dit meer te gaan doen, namelijk studio’s onderverhuren aan studenten of mensen die in het leven beginnen, maar dit is helemaal geen goede business als mensen beperkt zijn in hun officiële inschrijving.
Ik heb haar al duidelijk gemaakt dat wat de huur betreft, dat over heel België in het zwart, dat wordt niet aangegeven aan de belastingen. “Je bent niet meer in fout dan alle andere verhuurders, maar er moet daarom juist altijd een contract zijn, en zelfs als er geen is, kan je niet met een huurder doen wat jij wil”.
Ik heb één ding goed gedaan. Ik heb een verhuis aangegeven (dat weet ze niet) bij haar gemeente maar ik heb het niet afgemaakt. Ik heb wel bezoek gehad van een politieman die de constatatie neerzette dat ik er was, maar eigenlijk was hij naar haar op zoek, die keer.
Op dat moment had ik een roze “M” op de deurbel geplakt. Ik had ook de brievenbus gelabeld en direct na het politiebezoek verwijderd, maar ik was vergeten de “M” op de deurbel te verwijderen.
Toen ik op een ochtend de deur voor haar opendeed, zag ze dat en zei woedend “Waar is die “M” voor?
“Een collega kwam op een dag langs, dus ik moest aangeven bij welke deurbel ik moest aanbellen”, zei ik.
“Waarom moet je collega hierheen komen? Wat wil hij?”, vraagt ze, zo bang voor elke beweging die ik maak en die ze persoonlijk opvat. Haar despotisme is wat me doet vertrekken. Ze is niet in staat om rationeel te blijven als het om geld verdienen gaat.
Ze geeft toe dat ze ziek is, dat ze psychisch gekweld is sinds de oorlog in haar land, waardoor ze zoveel dierbaren heeft verloren en in haar eentje moet worstelen. De strijd lijkt niet te eindigen in België.
Ze laat al haar frustraties op mij los, waaronder het verlies van twee kinderen in de oorlog in Rusland, de daaropvolgende scheiding, een broer die ze nooit meer heeft teruggezien omdat hij is gesneuveld, een eerste zus die is overleden die ze niet heeft gezien en een tweede zus waar ze onlangs niet naartoe kon reizen. 7 jaar schuldbemiddeling waardoor ze geen normale maaltijd kon kopen, en nu dit ook nog? België voelt voor haar als een verlenging van de oorlog in haar land.
Luister hoe ze klaagt dat ik haar leven heb geruïneerd.
Ze heeft lang in het ziekenhuis gelegen voor psychische aandoeningen en misschien hebben ze haar daar geleerd haar frustraties te verwerken door pillen te slikken. U zult haar horen zeggen dat haar studio geen hotel is. Dat slaat op het feit dat ze zich eigenlijk in de steek gelaten voelt als ik van 9 uur ‘s ochtends tot middernacht weg ben, elke dag. Het doet haar iets dat ik het druk heb. Het doet haar nog meer dat er ondanks de drukte geen loon is. Zelfs iemand met een mentaal onevenwicht heeft dit opgemerkt, en ik probeer het gebrek aan financiële steun te verbergen door te liegen, door een werkgever te verzinnen die ik zou hebben.
Ik hoop dat u begrijpt in welke omstandigheden ik probeer vooruitgang te boeken in rechtszaken, financiële oplossingen zoals Vanilla Finance card, Magrexit, nepbanken, Kunstmatige Intelligentie, zaken zoals, Leemans Transport, Bakkerij Wouters een bakkerijconcern in Antwerpen dat een rol zou kunnen spelen in de Oekraïense graanbelangen, en Tuinbouw Marc Pittoors in Lier waar Meester Inès Wouters aandeelhouder schijnt te hebben; de Marokkaanse, de Spaanse, de Mexicaanse en de Amerikaanse aardbeien smokkel van Freshcampo, die waarschijnlijk ook gebruikt wordt voor het witwassen via verschillende NH Hotels, de aanslagen van 9/11, de aanslagen op de luchthaven van Brussel en de metro, de aanverwante belangen voor een bouwonderneming, de profielen van de financiers, de valse visumaffaires, de mensenhandel en het seksueel geweld, de afpersing van de Marokkaanse migranten in België. de communicatie met de ministeries en justitie. Al deze onderwerpen (die ik deze zomer nog heb behandeld) zijn uitdagingen tegen onze menselijke ontwikkeling die onbehandeld bleven. Ze worden nog groter als je dit probeert op te lossen zonder geld, zonder huis en zonder eten, en dit sinds 2007.
Toch moet de levering daarvan in vorm worden gegooid in documenten of brieven die netjes, uitgebreid en beknopt zijn, ondersteund door cijfers en illustraties uit andere bronnen, en dat alles in 4 talen, door één persoon alleen die deze dingen ook ontdekt, net als iedereen, en van wie wordt verwacht dat zij ze verspreidt naar de hele wereld via sociale media. Dat is veel te veel.
Geen verbazing dat ik er niet aan toe kom om veel dossiers af te maken, zoals Digital Unity, Mawazine Lounge, Saida Mahmoudi, Prinses Diana, het Rode Kruis en de aanslagen in Nice, om er een paar te noemen waar ik aan begonnen ben. De korte periode van privérust die ik nodig heb om dit allemaal te doen en die ik een jaar geleden heb gecreëerd, is voorbij omdat ik geen 500 euro kan vinden.
Aan de ene kant heeft Melania gelijk en zou ik net als zij moeten schreeuwen van woede. Ze ziet toewijding en inspanning en vraagt zich af waarom er geen loon volgt en ook geen eten. Het is oneerlijk. Aan de andere kant blokkeert ze het administratieve proces voor de inschrijving, en dat is ook oneerlijk.
Help me alsjeblieft dit doel te bereiken, of het nu 5, 10 of 50 euro is. Het zal me helpen om vooruitgang te boeken in de dossiers waar we samen aan werken om een stel criminelen te vangen.
Als u wilt investeren of bijdragen is de snelste en gemakkelijkste manier om geld over te maken met Ria naar Naima Mouali, Hondurasstraat 6, 2030 Antwerpen (officieel adres). Het officiële e-mailadres voor financiële transacties is nmouali@firemail.de dat ik gebruik op de Ria-app. Het voordeel met Ria is de directe relatie met de B-Post bank waar ik een rekening heb met het IBAN nummer BE08 0003 5445 8713. Mijn telefoon is +32 471 695 857
Er komt een webpagina waarop de bedragen en de afzender te zien zijn. Als u uw aandeel niet ziet, geef dit dan aan mij door.
Ik dank u. Ik dank Telegram en Ria, en ik dank God dat hij me tot nu toe heeft gered.
Laten we verder gaan. Steun Magrexit
Met vriendelijke groet
Oprichter Anaccell Corporation
Mobiel / Whatsapp 32 471 695 857
United Chambers of Commerce and Industry 