De vilder van Bergen is een vrouw. Ze werd in 1996 opgeleid tot slachter in Parijs

Zijne Majesteit Koning Filip en Hare Majesteit Koningin Mathilde van België
Koninklijk Paleis
1000 Brussel

Van maart tot augustus 1996 liep mevrouw Marleen Seymour naar verluidt stage in Parijs in een slagerij met de bedoeling die vaardigheid toe te passen om mensen in stukken te hakken. Zo hoopte ze ongelooflijk rijk te worden zonder naar school te gaan zoals de gefrustreerde nerds proberen te doen. Ze kan bedragen tussen 15.000,00 en 250.000,00 USD verdienen, gewoon op één dag.

Als gewone werknemer heb je minstens 5 jaar nodig om zo’n bedrag te sparen, met een heel goede baan in een sterk bedrijf. Anders doe je er veel langer over. Dit is de reden waarom bepaalde mensen alleen naar het geld kijken en zich niet bekommeren om wat ze moeten doen om snel rijk te worden. Misschien zit mevrouw Marleen Seymour wel zo materialistisch in elkaar. Naar verluidt is ze analfabeet en is ondanks dat ongelooflijk rijk.

Ze gebruikt valse namen en identiteiten om geheime bankrekeningen aan te maken omdat ze niet wil dat u weet dat ze zoveel geld verdient door om het even wie te vermoorden. Ze is erg gevoelig over haar imago. Ze draagt hele mooie kleren, hele mooie schoenen en heeft mooie handtassen en rugzakken bij zich en ze wil niet dat mensen bang voor haar zijn en als een pestkop worden gezien.

k merkte dat zelf toen ze dacht dat ik de bewoners van het Victor Nachtopvangcentrum tegen haar opzette, dat ze gevaarlijk zou zijn en mensen ziek zou maken met Sars-cov varianten. Dat was iemand anders die haar over mij beloog, want ik heb nooit zoiets tegen iemand gezegd. Ze wil niet dat u denkt dat ze mensen in stukken hakt. Natuurlijk zal ze dat nooit toegeven. Daarom moeten we zoveel mogelijk voorbeelden van haar misdaden verzamelen.

Haar stagemeester was de heer Georges De Kock die de afspraak had gemaakt met de baas van de slagerij, over precies datgene wat ze moest leren.

De baas van de slagerij was Algerijn en de samenwerking met de bende van Nijvel verraadt een belang waarrond de band tussen deze individuen was gegroeid. Algerije is een land dat al heel lang gebukt gaat onder gewelddadig extremisme.

Mogelijk komt de slagerij-baas uit Kabylie, een regio die bekend staat om separatistische Berbers die zich verzetten tegen de verplichting van de Arabische taal. Een link tussen de bende van Nijvel en het Front Islamique du Salut (FIS) en de Groupe Islamique Armé (GIA) is niet uitgesloten.

De slager wist met welke intentie de jonge Surinaamse vrouw stage kwam lopen.

De slagerij bevindt zich in Parijs 12. We hebben niet meer details gekregen over de exacte plek, maar de wijk Lamarck Caulaincourt is mogelijk de plek waar de slagerij zich bevindt. Het is een buurt waar veel mensenhandelaren wonen.

Deze buurt wordt vaak aangehaald door transmigranten die in Doornik terechtkwamen en via Calais of Boulogne-sur-Mer met Leemans Transport naar het Verenigd Koninkrijk wilden, tussen het fruit en de groenten.

Lamarck wordt ook vaak aangehaald door clandestiene migranten die in Antwerpen aankomen en gebruik maken van de diensten voor daklozen van CAW Antwerpen. Daarom denk ik dat de buurt van Lamarck in Parijs een knooppunt van mensenhandel moet zijn. Het in stukken hakken van mensen maakt deel uit van mensenhandel. Dat is mensenhandel, of het slachtoffer levend is of dood.

De slager, wiens naam we niet kennen, zou mevrouw Marleen Seymour gekend hebben onder de valse identiteit Ghislaine Dutronc uit Reims. Haar stage duurde van maart tot augustus 1996. Ze kreeg ongeveer 1800 euro per maand contant betaald, maar natuurlijk kreeg ze veel meer dan ze nodig had van de Brabantse moordenaars.

Tijdens haar stage verbleef ze in een woning van prinses Jacqueline de Croÿ, in een flat boven le Coin du Pain des Lilas in Paris 19. De slagerij bestaat nog steeds en de zoon van de slager nam de zaak over.

Wat misschien ook nog bestaat, is het RATP-abonnement met haar gegevens als Ghislaine Dutronc, dat ze misschien dagelijks door Parijs moest verhuizen. Toen ik hiernaar informeerde, kreeg ik te horen dat ze haar echte naam Marleen Symor gebruikte.

Ze keerde terug naar België in augustus 1996 en haar baas George De Kock, die haar nodig heeft voor zijn internationale terroristische operaties, vooral in Afrika, regelde voor haar een verblijf ergens in Zaventem.

Ze kan geoefend hebben op echte mensen in het zuiden van Algerije in die periode toen dorpen werden aangevallen door doodseskaders waarbij vrouwen werden verkracht en onthoofd en kinderen in stukken werden gehakt. Het is ook mogelijk dat ze dit soort slachtingen uitvoerde in de Westelijke Sahara in Marokko op vluchtelingen en verdwenen inwoners.

in 1997 probeerde ze haar vaardigheden te gebruiken om “een chirurg te helpen het hart van prinses Diana eruit te snijden onmiddellijk na het ogenschijnlijke auto-ongeluk waarbij de prinses, haar vriend Dodi Al Fayed en hun chauffeur Henri Paul waren omgekomen. Haar bedoeling en die van professor Roland Willemyns van de Vrije Universiteit Brussel, die haar deze opdracht had gegeven, was om dat hart van de Britse prinses zeer duur te kunnen verkopen in de orgaanhandel. Zoals ik al eerder zei is geld het enige dat haar interesseert, wie ze ook voor zich heeft liggen of staan. Ze voert alles uit als een robot en zo moet u ook met haar omgaan.

In 1998, she was also there when the body of Vietnamese Mie Huang was dismembered in Paris to get it into a valise and sink it in the Seine.

In april 1997 namen Professor Jan Wouters, de heer Lucien Leuwenkroon en de heer Marc Samir Adrien Xavier de Wouters haar mee naar Kivu waar ze de Mutombo tweelingbroers uit Oeganda eerst heel hard liet werken door hen diamanten te laten roven. Beide broers escorteerden haar en de twee andere Europeanen naar Oeganda waar deze Europeanen de Mutombo-tweeling executeerden en daarna lieten ze Marleen de rest doen door de twee broers te laten onthoofden en in stukken te laten hakken door dezelfde vrouw die even daarvoor nog grapjes met hen maakte. Zo gevaarlijk is ze. Dat is niet wat ze wil dat u denkt over haar.

Mevrouw Marleen Seymour zou onderzocht moeten worden in verband met de verdwijning van mevrouw Monique Kande, een Belgisch staatsburger van Congolese afkomst, inwoonster van Nossegem (Zaventem) die in 1997 verdween. Mevrouw Seymour was kindsoldaat in Colombia en zou kindsoldaten in Congo kunnen hebben opgeleid om deze vrouw, die voorzitster was van de Federatie van Afrikaanse Vrouwen voor Ontwikkeling in Brussel, als doelwit te nemen

Zou Marleen Seymour de vilder van Bergen kunnen zijn?

Al het bovenstaande en haar aanwezigheid in België sinds de schietpartijen op Delhaize- en Colruys-winkels in Brabant waaraan ze volgens leden van dde bende van nijvel zelf deelnam, zijn reden om aan te nemen dat ze in 1997 waarschijnlijk ook de slachter van Bergen was.

Op dat moment in 1997 gebruikte mevrouw Marleen Seymour de valse identiteit van Marlène L’Église.

Ze zou niet alleen hebben gehandeld, maar samen met een vriendin die ook Surinaams was en in Brazilië was opgegroeid. Die vriendin was geboren als Laura Dos Santos, maar gebruikte in België de valse identiteit Laura Marquez.

Beide dames zouden in die periode onder die identiteiten (Marlène L’Église en Laura Marquez) aan de Universiteit van Bergen zijn ingeschreven aan de faculteit Biologie. Meester Inès Wouters zou hen hebben ingeschreven, en dit terwijl beide dames het Frans onmachtig waren. Ik weet niet hoe ze erin slaagt die dames in te schrijven. Wellicht slaagde ze daarin met een heleboel andere vervalste documenten.

Hier dicht bij ons in Antwerpen deed zich voor januari 2023 zo’n scenario voor, op de Bisschoppenhoflaan waar bewoners een torso zonder hoofd of ledematen in een valies hadden gevonden die in een garagebox lag. Hoeveel mensen zijn er niet in heel Europa die zoiets gruwelijks kunnen doen.

Daarom is de eerste verdachte in dat dossier ook mevrouw Marleen Seymour, die zich mogelijk sinds januari 2023 schuilhoudt in het Victor nachtasiel.

Met de meeste hoogachting,