Zijne Excellentie de hooggeachte heer Jan Jambon, de minister-president van de Vlaamse Regering, en Vlaams minister van Buitenlandse Zaken, Cultuur, Digitalisering en Facilitair Management
Ik kon het onderzoek voortzetten met een gepensioneerde soldaat van het Britse leger die in Noord-Ierland, het Midden-Oosten en Afghanistan heeft gevochten.
Ik heb de naam van de bankier te pakken gekregen. Hij heet mijnheer Michel Foubault. Hij werkte eigenlijk niet voor KBC Bank zoals eerder werd aangenomen. Hij werkte voor Merrill Lynch in de Verenigde Staten en hij zat in de raad van bestuur van die bank. Hoewel de twee banken verbonden zijn via aandelen. Merrill Lynch bemiddelt in aandelen van KBC Bank.
Daarnaast maakt KBC Bank Ireland plc deeluit van de KBC-groep, een bank in Ierland met kantoren in Dublin, Cork, Limerick, Galway en Belfast. Zij werd in 1972 opgericht als Irish Intercontinental Bank.
Michel Foubault had professionele redenen om naar Londonderry en Belfast te reizen, om te onderhandelen over Belgische belangen en om fondsen te beheren als bankier in dat gebied. Hij was daar blijkbaar voor zijn werk en er bestaan misschien nog archieven met briefwisseling over de laatste zakenreis in zijn leven, die verdere aanwijzingen kunnen geven over zijn moordenaars .
De heer Michel Foubault was afkomstig uit Dudelange (Luxemburg) en was 48 of 49 jaar oud toen hij werd vermoord en verbrand om zijn lichaam onherkenbaar te maken. De moord op de Luxemburgse bankier Michel Foubault zou in 1989 hebben plaatsgevonden in plaats van in 1982, zoals eerder gemeld door de heer Padraig O’Hanlon.
Bij de redenering over de omstandigheden van de dood van de heer Michel Foubault en na vergelijking van de competenties van deze bankier met de competenties (of het gebrek daaraan) van Lucien Leuwenkroon, zijn wij tot de conclusie gekomen dat beide mannen onverenigbaar zijn en dat het onwaarschijnlijk is dat een directielid van de Merrill Lynch Bank zaken zou doen of een gesprek zou hebben met de heer Lucien Leuwenkroon. Dat heeft ons ertoe aangezet om na te gaan of er meer mensen bij deze moord betrokken waren. Zonder die subtiele aanwijzing zouden we nooit op de volgende vaststellingen zijn gekomen:
Op basis van de lijst van misdaden van François Leemans (die Lucien Leuwenkroon is), hebben wij vastgesteld dat de heer Lucien Leuwenkroon nooit alleen reist om moordzaken of om het even welke zaak te ondernemen wegens zijn onbekwaamheid. Daarom vroegen wij ons af of hij zich door iemand liet vergezellen, temeer de moord in Londonderry is gepleegd en dat de heren, nadat zij op de luchthaven Shannon in Ierland waren aangekomen, elk in een andere richting naar Noord-Ierland zijn gereisd. De bankier ging naar Londonderry en de heer Lucien Leuwenkroon ging naar Belfast.
Er was een tweede persoon betrokken bij de moord op Merrill Lynch Bankier Mr. Michel Foubault
Een ooggetuige zou hebben onthuld dat de heren Lucien Leuwenkroon en Michel Foubault vergezeld werden door de heer Hendrik Vandenbosch uit Waremme (België). Deze laatste is een valse identiteit voor de heer Stephan Van Collem, die verklaarde afkomstig te zijn uit Eilat in Israël.
Mr. Lucien Leuwenkroon zelf zou naar Londonderry zijn gereisd met een valse identiteit uit Israël. Hij noemt zich Jacques Rosenbaum, en in Israël doet hij alsof hij een familielid is van Chaïm Rosenbaum. Chaïm Rosenbaum is een valse identiteit van iemand uit een Vlaamse ondernemersfamilie met de naam “Vuylsteke”. Chaim Rosenbaum woont in Israêl.
In 2017 zou de heer Stephan Van Collem terug zijn gekomen naar België om de Belgische autoriteiten te waarschuwen dat het leven van zijn zakenpartner Luc Vuylsteke en dat van hemzelf werd bedreigd, en dat zij niets deden om hun veiligheid te verhogen. “Dit heeft geleid tot een moord die voorkomen had kunnen worden,” legde hij me uit toen hij me het papier liet zien. Nu vraagt men zich af hoe politie en justitie iemand kunnen beschermen tegen mensen die in hun zaak werken. Is er een verslag van deze waarschuwing? Zo ja, waarom hebben de autoriteiten er geen gevolg aan gegeven? Waarom hebben de autoriteiten het advies van de heer Stephan Van Collem niet opgevolgd?
Michel Foubault werd tussen de ogen geschoten
Toen ik verder graafde, kwam ik te weten dat Michel Foubault van dichtbij tussen de ogen was geschoten door de man genaamd Hendrik Vandenbosch, die een valse identiteit is van een zeer jonge Belg die de bankier en Lucien Leuwenkroon had vergezeld op de reis van Brussel naar Londonderry.
Terwijl Lucien Leuwenkroon een donkerharige man is die voor een mediterrane man zou kunnen doorgaan, is Hendrik Vandenbosh wel het tegenovergestelde. Hendrik Vandenbosch wordt omschreven als een man met lichtbruin haar, een lange, spitse neus en een snor, wat hem vergelijkbaar maakt met verdachte nummer 19 van de Bende van Nijvel.
De foto links is vermoedelijk Hendrik Vandenbosch. De foto rechts is verdachte nr. 19 van de Bende van Nijvel. Deze foto’s zullen worden verwijderd zodra zij een inbreuk vormen op de copyrights van de oorspronkelijke auteur van wie de naam onbekend is.
Als we de foto van Hendrik Vandenbosch naast verdachte #19 van de Bende van Nijvel leggen, vertoont dat heel wat gelijkenissen (zie rode lijnen in de fots). Dit brengt ons dichter bij de vermoedelijke moordenaar van de heer Michel Foubault die een zekere Hendrik Vandenbosch uit Waremme zou kunnen zijn.
Op basis van de stamboom hebben we geen Hendrik Vandenbosch in België kunnen vinden, maar we hebben wel ontdekt dat Hendrik Vandenbosch ook een valse identiteit is. Deze naam behoort toe aan een familie uit het zuiden van Nederland, waarvan de spelling door de Belgische bedrieger is veranderd. Hendrik van den Bosch leefde van 1713 tot 1798.
De drie schetsen zijn ook in verband gebracht met een Belgische man genaamd de heer Bernard Crepin, een aandeelhouder van Heidelbergcement die momenteel wordt gezocht wegens zijn betrokkenheid bij de aanleg van massagraven in Bosnië. Wij zijn nog aan het nagaan of de heer Crepin in Londonderry is geweest tijdens de onlusten. De heer Crepin komt voor in een blogartikel over Leemans Transport waarin de levering van het beton voor de massagraven in Bosnië wordt beschreven.
De moord op Michel Foubault is vergelijkbaar met wat Luc Vuylsteke is overkomen, behalve dat in het geval van de Luxemburgse bankier, men zijn lichaam in brand heeft gestoken, om de man onidentificeerbaar te maken.
De heer Stephan Van Collem, onder de naam Mustapha Ibn Daoud, wordt gezocht door de Taliban in Afghanistan, in het kader van het levend verbranden van 5 Afghaanse mannen en in het kader van doodslag met HIV op drie Afghaanse vrouwen die zijn echtgenotes waren.
De geheime rekeningen bevestigen activiteit in 1989
Het nieuwe bewijs dat een kogel van dichtbij is afgevuurd, kan ons helpen het lichaam van Michel Foubault te identificeren en een DNA-test uit te voeren om het lichaam aan zijn familie terug te geven.
De familie Foubault beschikt over de exacte reisdatum en de datum van de verdwijning van Michel Foubault.
We hebben ook geheime rekeningen gevonden voor Mr. Hendrik Vandenbosch, en de eliminatie van de bankier gebeurde tijdens de zomer. Ik heb in zuurstokgroen de geheime rekeningen aangegeven die zowel door Hendrik Vandenbosch als door Lucien Leuwenkroon werden geopend tijdens de zomer van 1989, en waarheen mogelijk het geld en andere activa (zoals obligaties) zijn gegaan die Michel Foubault in een koffer bij zich had.
Een voorbeeld is Flora Vrouwenwerking in Borgerhout dat officieel gesticht werd op 5 maart 1986 dat vermoedelijk wordt gebruikt voor het witwassen van fondsen uit criminaliteit meestal voor terroristische doeleinden. De Toyota Hilux jeeps zijn waarschijnlijk via de vrouwenorganisaties zoals Flora gekocht en verscheept, hetgeen ik in een van de volgende publicaties zal uitwerken. Flora Vrouwenwerking zou eveneens een rol kunnen hebben gespeeld in de financiering van het terrorisme in Noord Ierland, zoals het witwassen van de buit waarvoor de heer Michel Foubault het leven heeft verloren.
Stephan Van Collem zou onder de valse naam van Filip Vandewalle de geheime directeur zijn van Flora Vrouwenwerking.
De datum waarop een geheime rekening werd gecreëerd door Hendrik Vandenbosch bij een bank die zich het dichtst bij Londenderry bevindt is een rekening bij de Irish Intercontinental Bank in Belfast die de heer Hendrik Vandenbosch op 3 december 1985 heeft gecreëerd. Die rekening zou moeten worden onderzocht in de context van de moord of de heer Michel Foubault. Die datum ligt ook het dichtst bij de datum wanneer Flora officieel werd opgericht in maart 1986 terwijl het al eerder bestond.
Er bestaan geruchten in het milieu van de russische maffia in Italië dat Lavazza een koffiebedrijf is dat eigenlijk door Peter Rombouts in Italië werd opgericht om geld uit criminele activiteiten wit te wassen. Vandaar de naam “Lavazza”. Hij stelde zijn vriend Lucien Leuwenkroon aan om zogezegd het bedrijf te leiden, omdat die gemakkelijk te managen is als zijn marionet, omdat de laatste daar niet veel van kent. Het bestaan van een familie met de naam Lavazza die 100 of meer jaar geleden het bedrijf Lavazza zou hebben opgericht is larie, net als de namen Stephan Van Collem en Hendrik Vandenbosch, die allemaal fantasienamen zijn voor Peter Rombouts zelf.
Peter Rombouts is de baas van bouwbedrijf Rombouts BV, en dit zou het bedrijf kunnen zijn via hetwelk Peter Rombouts (alias Stephan Van Collem) in verband wordt gebracht met Luc Vuylsteke, die werd vermoord door een werknemer van zijn bedrijf, die Tony Baldassarre heet, die onder de tafel werd betaald, en niemand weet wie van de twee vennoten hem precies betaalde. De heer Tony Baldassarre was een paracommando, d.w.z. een soldaat in het leger die de gewoonte heeft wapens te gebruiken en mensen te doden.
Dit brengt ons op militair gebied en veel dichter bij het geval van het bos van Mamoora in Marokko, alsook bij de militaire opleiding die Peter Rombouts heeft gehad in het Israëlische leger onder de valse naam Stephan Van Collem, en die heeft geoefend in het schieten op echte mensen, die de Palestijnen waren. Hij heeft meer bekwaamheid en vertrouwen in het gebruik van vuurwapens dan de heer Lucien Leuwenkroon. De Taliban zouden deze stelling kunnen bevestigen ongeldig te verklaren. Daarom moet wel genegotieerd worden met de Taliban.
Lavazza koffie zou wel eens een dochteronderneming van Rombouts koffie kunnen zijn, vooral omdat Lavazza eerder een wereldwijd distributienetwerk van koffiehuizen heeft. Geen van beide bedrijven is beursgenoteerd, juist misschien om de ontdekking te vermijden van de mogelijke relatie tussen de beide bedrijven, uiteindelijk tot de heer Peter Rombouts zou kunnen leiden. Alle sporen naar hem zijn verdoezelt, vandaar de keuze om zijn leiderschap te verhullen door de heer Lucien Leuwenkroon als dekmantel te gebruiken, denk ik.
Ik denk dat het tijd is om tot de waarheid van deze zaak te komen en deze definitief op te lossen. We zijn antwoorden verschuldigd aan de nabestaanden van Michel Foubault die misschien nooit hebben geweten wat er precies met de man is gebeurd, wie de mensen waren die hem het laatst hebben gezien, wie ze moeten aanklagen en van wie ze een schadevergoeding kunnen afdwingen. Moge die vergoeding zeer grote zijn. Voor zolang deze regeling niet is voltooid zal dit onderzoek worden verder gezet.
De Mijn suggestie aan Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Alwaleed Bin Talal Bin Abdulaziz Al Saud, een belangrijke aandeelhouder van de USD is om de familie van Michel Foubault samen met de slachtoffers van 9/11 2001 in New York te voegen om gerechtigheid te vragen, aangezien de Merrill Lynch Bank waar de heer Michel Foubault werkte in New York gevestigd is, en aangezien hij ook verbrand is, net als de duizenden andere slachtoffers van de terroristische aanslagen op het World Trade Center, waarvan de heer Stephan Van Collem de financierder was.
Ik zal getuige à charge zijn tegen de moordenaars van Michel Foubault en tegen de financiers van de aanslagen van 1/11 2001 in New York, en ervoor zorgen dat zij de zwaarste straf ter wereld krijgen. Ze waren keihard tegen mij. Ik zal meedogenloos met hen zijn.
Mag ik intussen uw hulp vragen om te verhuizen en naar huis te gaan, of naar een plaats die ik thuis kan noemen, en waar ik de wereld optimaal van dienst kan zijn, want ik zit in het bolwerk van de Bende van Nijvel.
Voor Zijne Excellentie Alexander De Croo, de Eerste Minister van België, Wetstraat 16, 1000 Brussel
Ik heb de eer contact met u op te nemen in het kader van de aanslagen 22 maart 2016 en het proces van de aanslagen van november 2015 in Parijs die gericht waren op het Bataclan-theater, met informatie die zeer nuttig kan zijn om de geheime krachten rond de aanslagen en de verdachten op te helderen aan de hand van de vertakkingen naar België. Deze informatie kan de verdachten helpen aanwijzingen te herkennen om hun onverklaarbare daden te verantwoorden, en de juiste vragen te stellen
Bijgaand een brief voor de President van de Verenigde Staten betreffende een getuige van de 9/11 aanslagen in 2001 op de Twin Towers in New York, die de pers en de politie zouden moeten ondervragen voor belangrijke aanwijzingen die het raadsel kunnen oplossen over hoe en waarom de aanslagen hebben plaatsgevonden.
Iedereen herinnert zich waar hij of zij was en wat hij deed op 9/11, 2001, toen de aanslagen op het World Trade Center in New York plaatsvonden. Ik herinner me dat ik op kantoor was bij Ariane II, een Frans software consulting bedrijf, grappen aan het maken en aan het giechelen was met een collega. Het was rond 2 uur ‘s middags.
Na een ogenblik stilte zei hij “een vliegtuig met passagiers erin heeft zojuist een wolkenkrabber in New York geraakt”. Ik tilde mijn hoofd weg van het scherm om te zien of het een van zijn grappen was. Hij las in mijn ogen dat ik hem niet geloofde en zei “het is echt waar”… Ik wist dat dit het begin was van een lange oorlog tegen… de moslims, zodra ik hoorde dat Al Qaeda achter de aanslagen zat. We waren met veel Marokkanen die in dat bedrijf werkten en we dachten allemaal “ze gaan ons afmaken”.
“Wat deed je op 9/11, 2001?” is een vraag die de Belgische politie aan elke potentiële verdachte zou moeten stellen, ook aan de Belgische bende van Nijvel, waartoe een nieuw gezicht behoort. Het is het gezicht van de heer Stephan Van Collem (degene met een muts op in de illustratie hieronder). Zijn profiel zal binnenkort worden vervolledigd:
Stephan Van Collem reisde als Guillaume Severijns, van Sint Pieters Leeuw naar New York, enkele dagen voor de aanslagen op het World Trade Center in New York op 11 september 2001. Hij reisde op 9 september 2001 met American Airlines van Brussels Airport in Zaventem via London Heathrow naar New York JFK Airport.
Tijdens die reis naar New York zou hij verschillende valse identiteiten hebben gebruikt, zoals de naam die hij gebruikte om naar de VS te reizen, Guillaume Severijns, maar ook Gilbert Vermeulen uit Elsene, Louis Lambeau uit Sint Joost Ten Noode, Pierre Hautekiet uit Wervik, een stad in België die bekend is voor de tabaksindustrie.
Hij verbleef ongeveer 3 dagen in totaal bij Samuel Rogers, tot twee dagen na de aanslagen. Sam Rogers was toen ongeveer 29 jaar oud en hij woont nog steeds in de Bronx waar hij voor de Colombo-maffia werkt.
Tijdens die eerste twee dagen voor de aanslagen had hij contact met een Amerikaanse moslim. Dit was een Syriër die geboren was als Mohamed Al-Bakr, die zijn naam veranderde in Michael Chalmers, uit Austin Texas. Hij overleed op 18 april 2015 aan kanker. Hij zou Stephan Van Collem hebben gekend onder de naam Sam Walkers uit Baton Rouge.
Michael Chalmers is iemand die de pilootopleiding voor de terroristen in de Verenigde Staten, die 173 dagen voor de aanslagen van 11 september 2001 plaatsvond, heeft helpen sponsoren.
De training vond plaats in Richland County, South Carolina. Stephan Van Collem zou 850.000 dollar hebben betaald voor de opleiding van de zelfmoordpiloten. Michael Chalmers zou evenveel hebben bijgedragen, Het bedrag omvat de kosten voor de opleiding, de huisvesting en de valse Amerikaanse identiteiten en paspoorten voor de zelfmoordpiloten die uit moslimlanden afkomstig waren.
Voor die betaling zou Stephan Van Collem gebruik hebben gemaakt van een Morgan Chase rekening onder de naam Clint Perkins, uit San Diego, die hij op 7 december 2000 had geopend en waarop momenteel een totaalbedrag van 102.988.677 USD staat, De betaling vond ongeveer 173 dagen voor de aanslagen plaats. Hij wilde Michael Chalmers zien omdat hij de Syriër ervan verdacht hem te hebben opgelicht.
Ik ben getuige van precies dezelfde beschuldigende houding van Stephan Van Collem, die ten aanzien van het management van het CAW (Centrum voor Algemeen Welzijn), de organisatie voor nachtopvang iedereen fraudeurs noemt, inclusief alle advocaten, balies en de Belgische politieke partijen.
Stephan Van Collem zou de aanslagen op de Twin Towers op 11 september 2001 live hebben meegemaakt. Hij was in New York samen met de heer Peter Rombouts, een andere bekende Vlaming die ook ooggetuige was van die aanslagen. Hij heeft Stephan zien glimlachen terwijl hij naar muziek luisterde van een MP3-speler. Hij speelde Blowin` In The Wind van Bob Dylan. Volgens gerechtsdeurwaarder Dirk Duflou heeft de heer Peter Rombouts 12,5% van de aandelen in de familieonderneming Rombouts Koffie.
Stephan Van Collem zou zich als vrijwilliger bij het Amerikaanse Rode Kruis hebben aangemeld onder de valse Amerikaanse identiteit James Corbin uit San Francisco. Hij wilde direct betrokken zijn bij het zoeken naar de dodelijke slachtoffers. Hij werd afgewezen door een luitenant van het New Yorkse brandweerkorps.
Daarna probeerde hij als vrijwilliger in één van de ziekenhuizen te komen waar alle slachtoffers (de gewonden en de doden) terechtkomen. Hij werkte zich een positie in dankzij een EHBO pas met de valse identiteit James Corbin. Hij reed mee met een lokale Rode Kruis ambulancechauffeur genaamd John Corbeau, uit New York. Hij vervoer de slachtoffers van Bellevue Hospital naar Presbyterian NY Hospital. Stephan Van Collem’s echte interesse was om de organen van de Amerikanen te verkopen. Hij zou 7 dagen “geholpen” hebben.
Gedurende deze 7 dagen verbleef de heer Stephan Van Collem bij een vriendin, Jennifer Masters uit New York, die nog in leven is. Zij was exploitante van een schoonheidssalon die als platform voor mensenhandel werd gebruikt. Zij leeft nog en zij weet misschien nog hoe hij eruitziet. Hij wordt gezocht in Afghanistan voor opzettelijke HIV-besmetting. Hier is een schets gemaakt door een Taliban:
Omdat Osama Bin Laden de verantwoordelijkheid voor de aanslagen in New York had opgeëist, keken de FBI en de CIA niet verder in een andere richting en was Stephan Van Collem aan de aandacht ontsnapt.
Ondertussen werd een inreisverbod uitgevaardigd tegen reizigers uit alle Arabische en moslimlanden. Stephan Van Collem kon als Belg veilig terugkeren naar zijn land, zonder problemen. Zijn terugreis was op 23 september 2001 onder dezelfde valse Belgische identiteit van Guillaume Severijns.
Naar verluidt waren er nog andere leden van de bende van Nijvel, en ik ben nog steeds aanwijzingen aan het verzamelen over wie er precies ook in New York was op de dag van de aanslagen. Beter nog, de CIA en FBI zouden het elk van hen rechtstreeks moeten vragen, zo snel mogelijk.
Het reisverbod belette de Arabieren en moslims vrij verkeer. Naast dit en het bestaande racisme was de keuze om een World Trade Center aan te vallen waarin banken, verzekeringsmaatschappijen en een groot aantal investeerders hun hoofdkwartier hebben, een doelbewuste keuze met de bedoeling te voorkomen dat investeringsfondsen naar Arabieren en moslims zouden gaan, zodat de mensenhandel en de drugssmokkel de enige uitweg voor deze groep zou zijn. De uitdagingen voor de menselijke ontwikkeling en groei werden steeds groter, vooral in de Europese Unie. Zelfs het online kopen van boeken of andere artikelen werd een uitdaging. Ik herinner me dat ik werd opgeroepen om persoonlijke gegevens te verstrekken voor het voltooien van een aankoop. Die aanslagen werden gebruikt om de privacy van miljoenen Arabieren en moslims in de wereld te schenden.
Voor meer informatie over de heren Stephan Van Collem en Guillaume Severijns kunt u met al uw vragen terecht bij Peter Rombouts van het bouwbedrijf Rombouts BV.
Ik denk niet dat het voorbarig is om mijn vaderland Marokko te adviseren om geen Rombouts Koffie meer te importeren, ook al moet de rol van Peter Rombouts in de 11 september 2001 aanslagen nog geverifieerd worden. Of het nu om Rombouts gaat of eender ander Belgisch merk, sinds 2016 adviseer ik om de België-Luxemburg Kamer van Koophandel in Casablanca te sluiten voor hun rol in de mensenhandel en de illegale migratie, en om een Magrexit te ondersteunen.
Ik kom terug met meer aanwijzingen van zijn rol in de 11 september 2001aanslagen met de bedoeling de Belgische autoriteiten te begeleiden in het oplossen van de aanslagen van 22 maart 2016 in Brussels Airport en de Brusselse metro Maalbeek.
Officiellement, la mort de Mme Rachida Targali a été classée comme une overdose d’héroïne, mais sa mère Fatima avait découvert des traces de coups de couteau, qui avaient été recousus et recouverts d’un bandage. Mme Rachida Targali s’est séparée de son mari alcoolique, toxicomane et violent. Elle a laissé derrière elle un ou deux très jeunes enfants, qui ont probablement été ciblés par le tueur, qui aurait pu être intéressé par la vente des enfants à l’adoption. C’est une piste possible qui pourrait mener à l’auteur du crime, ce qui n’a peut-être pas été envisagé à l’époque.
Ils devraient l’examiner aujourd’hui pour déterminer si Rachida Targali a été victime du gang de tueurs du Brabant, ou la victime d’un tueur à gages, car c’est ainsi que les tueurs du Brabant n’ont jamais été retrouvés. La plupart du temps, ils ne font rien eux-mêmes. Ils paient d’autres personnes pour le faire à leur place sur base d’une photo. La seule façon de les arrêter est de démanteler leurs comptes secrets et tout ce qu’ils possèdent.
Toute la communauté marocaine de Borgerhout savait à l’époque qu’un meurtrier était impliqué, sinon la police anversoise n’aurait pas arrêté l’ex-mari de Mme Targali et ne l’aurait pas interrogé puis relâché. Si je me souviens bien, ils ont conclu qu’il n’était pas présent en Belgique au moment de son décès. La police a fait son travail, mais elle n’est pas allée assez loin. Et donc tout le monde soupçonne que le meurtrier est toujours en liberté. L’inaction du pouvoir judiciaire dans l’affaire Targali pour enquêter a été interprétée par la communauté marocaine comme un racisme institutionnel. Entre-temps, tout a été fait pour éviter d’attirer l’attention sur l’association des femmes Flora Vrouwenwerking, sinon pas une seule femme marocaine n’y mettrait ses pieds.
Les dix disparitions de jeunes filles marocaines, dont les noms sont Saida Brahman et Fatima Bouyoub d’Anvers, Fatima Jasouli de Forest, Halima Soufiane d’Ixelles, Saida Ben Cherifi et Naima Ben Ayoub de Molenbeek, Atika et Saliha Baghdadi d’Anvers (Seefhoek), Saida Mahmoudi et Rachida Targali de Borgerhout, n’ont pas amené la justice belge à demander des comptes à Flora Vrouwenwerking et à la fermer immédiatement, par exemple.
Les sœurs Atika et Saliha Baghdadi, et Rachida Targali ont été officiellement confirmées mortes d’homicide involontaire, les auteurs restant inconnus à ce jour. Les trois femmes étaient des amies de la famille. SRien n’est officiellement connu de l’issue avec les autres filles de cette liste.
Mme Ina Valstar les connaîtrait toutes. Il suffit d’une descente dans son appartement de Stenenbrug 10, 2140 Borgerhout, pour trouver chez elle des photos et des vidéos des victimes de l’esclavage sexuel, et très probablement aussi les traces des fausses cartes d’identité, des faux permis de conduire et des faux passeports qu’elle utilisait elle-même et qui étaient vendus par la coopération féminine Flora.
Le Stenenbrug 10 est l’endroit où se trouvait la boîte de nuit Sheherazade Lounge au rez-de-chaussée. D’un point de vue administratif, le salon Sheherazade a beaucoup de points communs avec l’association féminine Flora et avec le salon Mawazine, dans le sens où les statuts, les bilans et les rapports annuels sont totalement absents. Le sous-sol du salon Shéhérazade aurait été utilisé comme chambre de torture dans laquelle M. Ahmed Talhaoui a été assassiné au printemps 2016. Il aurait enterré le corps de Saida Mahmoudi quelque part dans les bois de Brecht entre 2008 et 2010. Saida Mahmoudi a été abusée sexuellement puis assassinée dans le salon Shéhérazade.
Saida Mahmoudi était une jeune fille de 15 ans, originaire de Borgerhout, qui avait un lien, par l’intermédiaire de Flora Vrouwenwerking, avec Ina Valstar, laquelle a soumis la jeune fille aux abus sexuels des clients masculins de Mme Valstar. C’est l’histoire que j’avais moi-même entendue de la bouche de M. Ahmed Talhaoui, qui m’avait été présenté par M. Mimoun Yamani, un Marocain de nationalité espagnole, qui avait également utilisé Victor 4 en 2015. C’est ainsi que j’en ai appris plus sur l’endroit où la jeune fille a été enterrée. La conversation était en arabe et j’y ai compris qu’il s’agissait de la propriété d’un très riche fermier qui prépare de la farine pour nourrir le bétail. Cette conversation a eu lieu au restaurant Quick de la place Astrid, en novembre 2015.
Afin de déterminer le lieu exact, nous pouvons rechercher les propriétés qui sont ou ont été détenues par quelqu’un de la famille Rombouts, s’il y a jamais eu un Rombouts à Brecht, car il est peu probable que le corps ait été enterré dans un endroit aléatoire. Si cela est vrai, ce serait la raison pour laquelle M. Ahmed Talhaoui aurait été assassiné d’une manière similaire à celle dont Mme Denise Janssens a été tuée. C’est ainsi que je mettrais en place l’enquête non seulement pour retrouver le corps de Saida Mahmoudi, mais aussi pour savoir qui est derrière les multiples tentatives d’empoisonnement d’Ina Valstar. M. Ahmed Talhaoui m’a prévenu des endroits à éviter comme la Gare Centrale, l’abri de nuit Victor, le Mawazine Lounge, le Sheherazade Lounge et Mme Ina Valstar. Selon lui, elle a joué un rôle dans l’esclavage sexuel de femmes originaires de Thaïlande. Il a déclaré que la Flora Vrouwenwerking a été utilisée pour blanchir le produit de l’horrible trafic de femmes en provenance d’Asie du Sud-Est à l’époque où Flora a été fondée, c’est-à-dire bien avant 1986. Il a fait référence à la traite des êtres humains comme décrite dans le livre de M. Chris De Stoop “Ze zijn zo lief mijnheer”.
Il m’avait même donné de l’argent pour ne pas retourner à l’asile de nuit de Victor. En me disant ces choses, il espérait que quelque chose serait fait à ce sujet, mais à l’époque, je ne savais pas comment utiliser ces informations. Il manquait un élément, à savoir le gestionnaire de l’entreprise de blanchiment d’argent et des nombreuses entreprises telles que les salons ou les lounges, les coiffeurs ou les salons de beauté et les boulangers, lles ASBL créées par lesquelles les victimes ont été suivies et entre lesquelles les fonds ont circulé. Je sais qu’au final, c’est une personne très intelligente qui tirait les ficelles. J’ai rencontré le leader ultime à la fin de 2020 sous la fausse identité de Stephan Van Collem.
Monsieur Ahmed Talhaoui ne pouvait pas supporter les abus sexuels des filles marocaines. Il était un employé régulier du Sheherazade Lounge, et il s’est engagé dans ce job avec l’intention de de ne pas perpétuer la prostitution forcée. Sa prise de position de vouloir défendre les filles marocaines lui a coûté la vie. Il a été tué de la même manière que Mme Denise Janssens. Son corps a été jeté, lesté de grosses chaînes épaisses, dans un canal dont je ne connais pas l’emplacement exact, si ce n’est qu’il a été retrouvé en France.
Pendant la torture de cet homme, qui s’est déroulée dans les caves du 10 Stenenbrug, il y avait, outre Ina Valstar, deux autres noms que je connais, à savoir Son Excellence André Azoulay, qui travaille comme conseiller du roi du Maroc, et qui avait fait le déplacement depuis le Maroc pour que M. Talhaoui reçoive sa punition.
Pour plus d’informations sur M. Talhaoui et peut-être sur la façon dont il a été tué, la police devrait contacter M. Mimoun Yamani qui s’est finalement vu attribuer un logement social en 2018, dans les environs de Stadswaag. Lisez également les articles ci-dessous :
Il existe peu d’informations commerciales sur la Flora Vrouwenwerking. Comment les autorités belges peuvent-elles permettre à une association de fonctionner sur leur territoire sans bilans, sans rapports d’activité et sans statuts de société, alors que tous les autres entrepreneurs n’ont pas le droit de démarrer quoi que ce soit sans répondre à ces exigences? Cependant, il s’agit d’une organisation qui reçoit des subventions de la ville d’Anvers, car c’est bien de cela qu’il s’agit avec Flora Vrouwenwerking. Les subventions étaient l’objectif.
Dans ma lettre à Sa Majesté le Roi Mohammed VI du Maroc, j’ai voulu attirer l’attention des autorités marocaines pour rouvrir tous ces dossiers et examiner tous les documents concernant Flora Vrouwenwerking, notamment les listes de présence, les commandes et factures, les bilans comptables, les rapports de leurs assemblées générales, les albums de photos, les nominations, les statuts, tous les comptes bancaires de l’organisation et de tout le conseil d’administration, le nom du comptable, les déclarations fiscales, les fournisseurs tels que les photographes indépendants, etc,
Tout ce qui pourrait contenir des indices sur les filles qui ont disparu ou ont été assassinées, ou sur les filles dont la vie a été bouleversée par la rivalité et la compétition pour quelque chose qu’eux ne connaissent pas et ne comprennent pas, ou ne savent pas faire, comme l’achat groupé de l’électricité, et l’approvisionnement en eau de pluie, pour lequel ils ont recours à la manipulation, à la conspiration, au vol, à l’empoisonnement, etc. Il pourrait s’agir de primates haineux, de cannibales ou des vampires qui cherchent une belle façade derrière laquelle cacher leur comportement criminel afin de piéger mieux leurs victimes. Je ne peux pas laisser faire ça juste parce qu’ils sont belges. Je n’en ai rien à cirer. Ce ne sont pas des Belges. Ce sont des saboteurs ; et je n’y prendrai pas part.
Des usagers comme ma mère, Mme Aicha Bouhammou, Madame Fatima Targali (la mère de Rachida) et sa belle-sœur qui s’appelle aussi Fatima, ainsi que Fatima Grini (voir ci-dessous) pensaient que l’oeuvre caritative de Flora pour les femmes était strictement une affaire de femmes, car si leurs époux savaient qu’il n’y avait qu’un seul homme impliqué, aucune femme marocaine ne serait autorisée à y aller.
Précisément parce qu’aucun homme n’était autorisé à entrer, elles pensaient que la voie était libre. Cependant, le danger venait des autres femmes. Je me souviens de Fatima Grini, par exemple, qui avait quatre ou cinq filles et un fils. Elle était artistique et aimait la mode, mais elle était une femme grosse. Elle avait vu d’autres femmes portant des robes sans manches qui lui plaisaient, et une fois, elle a promené son landau chez Flora en portant une robe sans manches. Quelqu’un qui l’avait vue se rendre à Flora en portant une robe sans manches a attiré l’attention de son mari, Mohammed, qui était menuisier. Il était déjà à la maison quand elle est arrivée. Qu’on parle de sa femme comme ça, c’est quelque chose qu’il ne pouvait pas supporter. Il l’a attrapée et l’a d’abord frappée, puis il a commencé à parler. Il lui avait interdit d’aller à Flora si c’était ce genre de robes qu’ils faisaient là-bas. Avec tant de filles, il semblait avoir fait le bon choix. Ses filles n’ont pas été autorisées à participer au défilé de mode. Pourtant, il n’est pas un musulman radicalisé ou quoi que ce soit.
Autant que je me souvienne, il y avait deux traductrices en néerlandais. Il y en avait une pour l’arabe et une pour l’amazigh ou le berbère. Je ne connais pas leur identité, mais je suppose que leur rôle ne se limitait pas à la traduction pendant les cours de couture et de conduite. Je pense qu’elles s’occupaient de la gestion des clientes et rendaient compte au plus haut responsable de l’administration dont personne ne connaissait le nom.
Il y avait au moins quatre personnes qui peuvent répondre aujourd’hui aux questions sur qui était à la tête du conseil d’administration de Flora. Ces quatre personnes sont Mme Ina Valstar, Mme Odette Van Hulle, qui est censée avoir habité à l’adresse qui servait du siège social de Flora Vrouwenwerking, au 131 Borsbeekstraat, et qui aurait été chargée d’une partie de l’administration, comme la rédaction des statuts de l’ASBL, ce qui doit encore être vérifié.
En outre, Trees Castelijn et Trudie Brandt ont joué un rôle en s’occupant des femmes marocaines et de leurs problèmes, qui étaient souvent liés à leurs enfants et à leur scolarité, mais aussi aux factures et aux lettres administratives.
Il y avait une foule de femmes européennes curieuses et je me souviens des noms parce que ma mère les avait invitées à prendre le thé chez elle, pensant bien faire pour établir de bons contacts, mais à mon avis, elles étaient toutes des traîtres à quelqu’un.
Je trouvais leur curiosité malsaine, d’autant plus que nous avions une vie en équilibre, nous étions privilégiés en termes de logement, et de liberté car nous n’avions pas de voisins, nous pouvions faire de la musique, danser, chanter sans que les voisins ne se plaignent. Nous allions dans les bonnes écoles, nous n’étions pas une grande famille et nous n’avions pas de soucis à la maison, mais je trouvais que ma mère attirait l’attention sur notre famille de manière inappropriée en s’impliquant dans des organisations du quartier. J’ai alors dit à ma mère que si elle avait tant de privilèges, elle ferait mieux de laisser tomber toutes ces femmes à Borgerhout, qu’elle devrait rompre avec cet environnement. Borgerhout avait une mauvaise réputation en tant que milieu criminel. Comme elle n’avait pas la force de le faire, je l’ai fait plus tard à sa place. J’ai quitté la maison. J’ai profité du fait que je suis allé étudier à Bruxelles.
J’ai été choquée de trouver tout ce bataclan de Flora chez ma mère un après-midi, car je savais qu’ils étaient venus pour moi. Ce sont toutes des femmes aux cheveux gris qui portent des vêtements si laids qu’ils ne sont pas dignes du soi-disant programme de couture à la mode de Flora. Cette rencontre chez ma mère a eu lieu en automne, alors que la nuit tombait tôt et qu’il faisait déjà froid. Certaines de ces femmes portaient des bas gris épais et des sandales en cuir. Ce n’était pas des exemples pour ma mère.
Water poring through holes in bucket (b&w)
Elles ont toutes fait de la “coopération au développement” quelque part dans le monde via Flora Vrouwenwerking, comme au Maroc bien sûr, en Algérie, au Congo, au Rwanda, au Yémen, au Népal, bref elles avaient vu le monde entier, mais pas ma mère. Elle n’a rien vu, seulement Ina Valstar, qui a créé la vision du monde de ma mère, tandis que les autres ont créé des ONG pour canaliser les fonds de la Banque mondiale vers des projets poubelles tels que la couture de chiffons, la fabrication de fromage de chèvre, la peinture de pots et des systèmes d’irrigation ridicules pour l’agriculture qui consistent à aller chercher l’eau d’un puits avec un seau et à marcher dans les champs avec deux seaux dans lesquels ils ont fait des trous. C’était ça la coopération au développement avec la Belgique et la Banque mondiale. L’association féminine Flora avait une place d’importance dans la coopération au développement, car cette organisation était présentée dans les pays pauvres comme beaucoup plus importante qu’elle ne l’était en réalité. Elle fait partie d’un système de blanchiment d’argent pour les fonds pour la coopération au développement. Il doit y avoir des dossiers sur la coopération au développement de Flora Vrouwenwerking au ministère des Affaires étrangères dans les pays respectifs.
Je savais qu’elles venaient me trouver parce que je n’ai jamais mis les pieds à Flora, sauf une fois, un après-midi, quand je suis rentré de l’école et que j’ai réalisé que je n’avais pas les clés de la maison, alors je suis allé faire un tour au Florastraat pour demander les clés à ma mère.
Je me souviens que la Flora Vrouwenwerking n’était pas située au 131 de la Borsbeekstraat, où Flora était enregistrée selon les données de la Banque nationale de Belgique, mais au numéro 120 à Florastraat, où il y a maintenant une école primaire. Je me souviens même de l’étroite porte d’entrée et de l’unique fenêtre de la pièce où les femmes se réunissaient.
L’intérieur était décevant pour une association qui aurait reçu le soutien de la ville d’Anvers, avec des tables et des chaises usées, peu de lumière, de vieilles machines à coudre, alors que les femmes auraient dû apprendre à utiliser les dernières machines à coudre électroniques, comme dans un pays à l’économie avancée, telles que celles exposées chaque année au Sportpaleis, lors d’une foire aux appareils ménagers.
Non, ils utilisaient de vieilles machines d’occasion, qu’il fallait réparer, huiler régulièrement et donc contaminer les tissus des vêtements. Je trouvais cela scandaleux, d’autant plus qu’au Maroc, ils étaient encore plus avancés à cet égard qu’à Borgerhout, où ils faisaient en sorte que ces femmes reculent de plus en plus dans leur développement personnel. C’est également l’objectif de la coopération au développement avec la Banque mondiale, dont la Banque nationale de Belgique est le gouverneur.
Je n’y suis plus jamais retournée après ce jour-là. Je l’ai pris comme une insulte et je me suis engagée contre Flora et ses collaboratrices, comme Ina Valstar, que je ne voulais pas connaître. En réalité, cela ressemblait à un atelier clandestin de Mumbai où l’on fabriquait des contrefaçons de grandes marques comme Chanel. Ce projet d’atelier clandestin est peut-être basé sur des subventions canalisées par Flora Vrouwenwerking. Tant que nous n’avons pas examiné tous les documents relatifs à cette association des femmes de Flora, nous sommes libres de spéculer sur les finances de cette organisation.
Ma mère a vécu comme un reproche des commentaires tels que “nous n’avons jamais vu votre fille”, d’autant plus que toutes les autres mères étaient entourées de leurs filles et elle non. Elle s’est sentie abandonnée par moi, et ces soi-disant “bénévoles” de Flora ont joué sur cela de manière négative, jusqu’à ce qu’elles aient changé ma mère. Selon eux, je devrais suivre ma mère et l’écouter. Il n’en est rien ressorti. Je ne l’écoutais pas, sachant qu’en fin de compte j’obéissais à des étrangers qui manipulaient ma mère.
Elles venaient de toute la Belgique, de Gand, Louvain, Sint-Niklaas ou Turnhout. Elles s’appelaient Trees, Béatrice, Greet, Philomène, Magda, Leen, Gabrielle, Mieke, Monique, Veronique. Enfin, avec les faux noms utilisés en Belgique pour se moquer des étrangers, on ne sait jamais quelle est la véritable identité de toutes ces femmes. Sont-elles si intéressées par les femmes analphabètes qu’elles doivent venir de loin? Je suis allée dans ma chambre et j’y suis restée jusqu’à ce qu’elles partent. Je ne savais pas que c’était pour le trafic d’êtres humains, malgré qu’elle étaient venus comme une mafia. Elles ne pouvaient pas compter sur moi, mais ma mère ne me laissait pas dire du mal d’eux.
Les quatre femmes que j’ai mentionnées plus haut : Trees Castelijn, Trudie Brandt, Ina Valstar et Odette Van Hulle connaîtraient Stephan Van Collem sous le nom de Filip Vandewalle de Saint Josse Ten Noode. On dit qu’il est le membre le plus haut placé de l’organisation Flora Vrouwenwerking.
Toujours sous le nom de Filip Vandewalle, il aurait détenu 88.199.513 euros à la banque Belfius à Ixelles, sur un compte qu’il détenait depuis le 2 février 1987.
Filip Vandewalle possède un compte auprès de la Deutsche Bank à Hanovre d’un montant actuel de 91 195 528 euros, qu’il détient depuis le 16 avril 1985.Il y a de fortes chances qu’une partie des subventions pour Flora ait été transférée sur ces comptes secrets. Une autre partie a sans doute été blanchie par la boulangerie qui livrait chaque semaine les gâteaux pour les femmes marocaines de Flora. Il s’agissait d’une boulangerie flamande située sur Turnhoutsebaan, près de Stenenbrug, de l’autre côté du Sheherazade Lounge. Je ne me souviens pas du nom de la boulangerie. Ce que je soupçonne, c’est qu’une boulangerie comme Bakkerij Wouters a pu devenir très grande grâce aux subventions d’organisations comme Flora Vrouwenwerking pour les femmes marocaines pauvres.
Les mères marocaines sont venues s’amuser, se défouler, bavarder un peu sur la fille de l’une ou l’autre, boire du café (probablement du café Rombouts), élargir leur vision du monde, mais aucune ne se demande qui paie quoi et qui décide de tout. Je ne me souviens pas si le café était gratuit ou payant. Ce qui m’a dérangé à l’époque au sujet de Flora Vrouwenwerking, c’est la question de savoir pourquoi les femmes marocaines ne s’organisent pas pour créer quelque chose de mieux que Flora, qui est une organisation sans valeur et louche. Pourquoi ne pas faire quelque chose elles-mêmes plutôt que de s’adresser à des organisations qui proposent des programmes où il y a toujours un piège, toujours.
La réponse est qu’alors, à cette époque, toute initiative des migrants marocains visant à avoir un organisation indépendante a été bloquée. Le problème est similaire à celui de la création d’une mosquée indépendante, que je décris dans Amis ou Ennemis de l’Islam.
Ceux qui demandent des subventions pour faire quelque chose se font voler tout l’argent qu’ils ont par des gangsters comme Stephan Van Collem, qui propose de les aider à obtenir les subventions. Par exemple, j’ai entendu l’histoire d’un restaurant végétalien de migrants polonais et arabes à Anvers qui a payé 200 000 euros de garanties pour obtenir 800 000 euros de subventions. Les migrants désespérés paient et remplissent les formulaires avec leurs projets, les remettent à cette personne, après quoi elle disparaît et on n’entend plus jamais parler d’elle surtout avec une fausse identité.
C’est en volant les plans et l’argent des autres que des gens comme Stephan Van Collem obtiennent de nouveaux modèles pour blanchir de l’argent quelque part dans le monde. Je pense que la Banque mondiale fonctionne de la même manière, puisqu’un gouvernement doit d’abord payer des frais énormes à cette banque avant de pouvoir bénéficier d’une aide financière, n’est-ce pas ? Les leaders invisibles de la Banque mondiale seraient les mêmes gangsters que ceux de Flora Vrouwenwerking.
L’association Flora Vrouwenwerking a été dissoute, mais semble toujours active.
Que signifie “actif” ? Qu’il y a des femmes marocaines qui y vont ? Non, le mot “active” signifie que Flora est utilisée pour quelque chose de complètement différent, par exemple pour blanchir le produit de l’escroquerie avec les faux visas, les faux passeports et les faux permis de conduire et, par exemple, pour acheter des voitures Toyota Hilux pour l’I.S. (État islamique, et pour les passeurs qui aident à déplacer les réfugiés et les migrants sans papiers vers d’autres pays).
Il y a de fortes chances que les voitures Toyota Hilux destinées à l’État islamique aient été payées avec l’argent de la coopération au développement de la Banque mondiale via Flora Vrouwenwerking et son réseau. C’est ainsi que la Banque mondiale est responsable des guerres dans le monde.
Mais si l’association féminine Flora dit qu’ils ont été démantelés, cela signifie qu’ils ne doivent pas présenter un rapport d’activité et un bilan. En d’autres termes, vous n’avez pas le droit de savoir ce qu’ils font. Cependant, un démantèlement complet implique également la fermeture des comptes bancaires, ce qui peut ne pas être le cas pour Flora Vrouwenwerking si l’organisation est considérée comme “active”.
Si ce n’est pas le cas, un audit est applicableit van toepassing
Étant donné le lien existant entre Peter Rombouts et CAW par le biais du centre d’hébergement de nuit Victor, où la même personne séjourne sous la fausse identité de Stephan Van Collem, il est possible que les activités de Flora Vrouwenwerking aient été reprises par le Centre interculturel des femmes d’Anvers (IVCA). L’IVCA est encore moins transparente puisque l’entrée est gratuite et qu’il n’y a pas d’enregistrement, ce qui est inquiétant car personne ne sait par quelles organisations disparaissent nos filles marocaines. Une reprise de Flora Vrouwenwerking donne le droit légal de supprimer les archives.
Le lien entre Stephan Van Collem / Peter Rombouts et les CAW est un document que le centre d’hébergement de nuit Victor m’a demandé de signer pour retirer le post Facebook ou le blog suivant concernant Stephan Van Collem. La note dit que j’aurais violé la vie privée d’un client de Victor 4. Il s’agit de Stephan Van Collem et le 6 septembre 2021, j’ai eu un rendez-vous avec l’assistante sociale de Victor 4 qui m’a fourré sous le nez une lettre que je devais signer pour avoir l’accord d’être réadmise au foyer de nuit.
Ce qui ne figure pas dans la lettre et ce qu’elle m’avait dit verbalement, c’est que je devais retirer les informations avant le 6 septembre 2021 à 16 heures. J’ai signé la feuille parce que je ne veux pas interférer avec les règles sur leur propriété, si cela leur permet de se sentir en sécurité. Ahmed Talhaoui a déconseillé l’abri de nuit Victor. J’y suis restée aussi longtemps que j’ai pu parce qu’il n’y a pas d’alternative, mais je n’ai pas l’intention de supprimer mes lettres aux autres gouvernements et chefs d’État sur les médias sociaux pour eux. Je n’ai pas l’intention de violer mon droit de parler pour qui que ce soit, et je n’ai pas besoin de Victor 4. Tout comme la boîte des femmes Flora Vrouwenwerking, ce n’est pas l’environnement pour rencontrer des gens bien. Je ne m’y sens pas chez moi. Stephan Van Collem y a sa place, car c’est son univers. C’est le monde souterrain, obscure et typique pour l’espèce satanique comme lui. Je pense que c’est très malheureux pour les bonnes personnes qui sont obligées d’aller dans cet abri de nuit pour se cacher des agressions des gens, de la société et du climat.
Son lien avec le terrorisme est son passé au Liban (ISIL signifie IS en Irak et au Levant, c’est-à-dire au Liban, en Jordanie et en Syrie), en Afghanistan, en Algérie, en Irak, en Irlande du Nord et probablement au Yémen, au Congo, au Nigeria et en Somalie (voir tableau ci-dessous), mais cela reste à vérifier.
Je parierais davantage sur la confirmation de ce lien avec le terrorisme en misant sur le grand nombre de voitures Toyota Hilux achetées pour que des groupes terroristes comme Al-Qaïda au Maghreb, l’État islamique et Boko Haram puissent se déplacer dans le désert. Je soupçonne que nous en apprendrons davantage sur ces dossiers lorsque nous verrons les dossiers d’associations à la façade gentiment innocente comme l’association féminine Flora Vrouwenwerking, et c’est l’objet de la présente lettre.
Je soupçonne que Flora Vrouwenwerking est à l’origine des problèmes juridiques que j’ai connus à la fin de 1990. Elles ne savaient pas par où me frapper directement comme beaucoup d’autres victimes de la traite des êtres humains par le biais de Flora Vrouwenwerking. J’ai échappé à leur emprise parce que je n’ai pas suivi ma mère comme ces autres filles qui étaient attachées à leur mère. Flora Vrouwenwerking a continué à me suivre comme une conspiration à travers ma mère qui ne pouvait pas se taire, et qui croyait à cette organisation.
Il s’agit donc d’un crime organisé par un gang qui est bien plus grand que la bande de Tueurs du Brabant, si l’on compte toutes les femmes employées chez Flora.
J’espère qu’ils sont tous très contents du résultat d’aujourd’hui, à savoir qu’ils peuvent oublier l’héritage international de la famille juive néerlandaise van Collem, y compris les terres agricoles au Maroc et le Sahara occidental également. Nous ne donnons pas de cadeaux aux meurtriers et moins encore nos filles.
Sans le nom de Van Collem, que Peter Rombouts a volé à une famille juive afin de revendiquer ses biens en tant qu’héritier, tous les autres membres de la bande de Tueurs du Brabant ne feraient plus attention à lui. Ce qui les maintient ensemble, c’est l’illusion qu’ils vont gagner la bataille, qu’ils vont reprendre les anciens champs de tabac comme ceux que mon grand-père a reçu de l’État marocain. Ils pensent qu’ils peuvent écraser ma famille avec des mensonges et des contrefaçons. Il faut mettre fin à toutes ces illusions.
Ma rencontre avec une autre famille marocaine en Belgique, qui a perdu une forêt à Tanger enbordure d’une base navale américaine, montre que la colonisation de la région de Kenitra-Souk-el-Gharb a peut-être aussi quelque chose à voir avec la présence de l’armée américaine au Maroc. Il apparaît que je suis la cible du Gang de Tueurs du Brabant non seulement à cause des terres agricoles de mon grand-père maternel, mais aussi parce que le domaine est adjacent à la base aérienne américaine de Kénitra. Le fait que mon enquête soit sur la bonne voie est confirmé par l’attentat à la bombe perpétré devant la maison de mes parents à Borgerhout (Anvers) le 22 mars 2021. Les enquêteurs devraient concentrer leurs recherches sur Flora Vrouwenwerking pour résoudre cet attentat à la bombe.
C’est également Flora Vrouwenwerking qui a provoqué la terrible expulsion de mes parents de leur maison située Eendrachtstraat 28, 2060 Anvers, entre 2005 et 2007, dont vous trouverez plus de détails dans la lettre adressée à Sa Majesté le Roi Philippe et Sa Majesté la Reine Mathilde de Belgique. Dans cette lettre, j’analyse le rôle possible de l’entreprise de construction Rombouts, qui gagne de l’argent en accusant un locataire ou un propriétaire de dégradation des logements dans le but ultime de faire des sans-abri comme lui.
Cette semaine, j’adresse une lettre au Parlement flamand avec une explication détaillée qui rassemble encore plus d’éléments dans un cadre international plus large, comme les attentats du 11 septembre 2001 à New York, concernant Peter Rombouts alias Stephan Van Collem. Que ce soit la fin de sa grande illusion dont un aperçu dans ses comptes secrets avec de fausses identités
Je témoignerai contre quiconque a travaillé pour Flora Vrouwenwerking dans le passé. Il est préférable de ne jamais se rendre utile à de telles organisations. Il en va de même pour CAW. Il vaut mieux démissionner que d’exécuter des instructions dégradantes pour un patron fasciste, car c’est ainsi qu’Hitler est devenu un grand monsieur.
Merci, Votre Majesté le Roi Philippe et Votre Majesté la Reine Mathilde pour votre attention et pour votre temps précieux……..
Je vous prie d’agréer, Vos Majestés le Roi et la Reine de Belgique l’expression de mes sentiments respectueux,
Voor de edelachtbare heer Bart De Wever, de Burgemeester van Stad Antwerpen
Kopie: de hooggestrenge eerste hoofdcommissaris Marc De Mesmaeker, Commissaris-Generaal van de Belgische Federale Politie, en de hoogedelgestrenge hoofdcommissaris Serge Muyters, de Korpschef Politiezone Antwerpen
Officieel werd de dood van mevrouw Targali geclassificeerd als een overdosis heroïne, maar haar moeder Fatima had sporen van messteken ontdekt, die dichtgenaaid waren en bedekt met een verband. Mevrouw Targali was gescheiden van haar alcoholische, drugsverslaafde en gewelddadige man. Zij liet een of twee zeer jonge kinderen achter, die waarschijnlijk het doelwit waren van de moordenaar, die wellicht geïnteresseerd was in de verkoop van de kinderen voor adoptie. Het is een mogelijk spoor dat naar de dader zou kunnen leiden, dat toen misschien niet in beschouwing werd genomen. Ze zouden het vandaag wel in beschouwing moeten nemen om te bepalen of Rachida Targali het slachtoffer was van de Bende van Nijvel, of het slachtoffer van een huurmoordenaar, want zo zijn ze nooit gevonden. Meestal doen ze zelf niets. Ze betalen anderen om dat voor hen te doen of basis van een foto. De enige manier om ze te stoppen is hun geheime rekeningen en alles wat ze hebben leeg te halen.
De hele Marokkaanse gemeenschap in Borgerhout wist destijds dat er een moordenaar in het spel was, anders zou de Antwerpse politie de ex-man van mevrouw Targali niet hebben aangehouden en vrijgelaten na een ondervraging. Als ik me goed herinner, concludeerden ze dat hij niet in België was, toen ze stierf. De politie heeft wel zijn werk gedaan; maar ze gingen niet ver genoeg. En dus vermoed iedereen dat de moordenaar nog steeds op vrije voeten is. De passiviteit van het gerechtelijk apparaat in de affaire Targali om een onderzoek in te stellen werd door de Marokkaanse gemeenschap geïnterpreteerd als institutioneel racisme. In tussentijd werd alles in werking gesteld om de aandacht niet op de Flora Vrouwenwerking te vestigen, anders zou geen enkele Marokkaanse vrouw daar nog komen opdagen.
De 10 verdwijningen van Marokkaanse meisjes, waarvan de namen Saida Brahman en Fatima Bouyoub uit Antwerpen, Fatima Jasouli uit Vorst, Halima Soufiane uit Elsene, Saida Ben Cherifi en Naima Ben Ayoub uit Molenbeek, Atika en Saliha Baghdadi uit Antwerpen (Seefhoek), Saida Mahmoudi en Rachida Targali uit Borgerhout, hebben het Belgische justitie er niet toe gebracht Flora Vrouwenwerking ter verantwoording te roepen en onmiddellijk te sluiten, bijvoorbeeld.
De zusters Atika en Saliha Baghdadi, en Rachida Targali zijn officieel bevestigd dood door doodslag waarbij de daders onbekend zijn tot op de dag van vandaag. De drie vrouwen waren vrienden van de familie. Over de afloop met de andere meisjes in die lijst is er niets officieel bekend.
Mevrouw Ina Valstar zou ze allemaal kennen. Een inval in haar appartement aan de Stenenbrug 10, 2140 Borgerhout, volstaat om in haar huis foto’s en video’s van de slachtoffers van seksuele slavernij te vinden, en hoogstwaarschijnlijk ook de sporen van de valse identiteitskaarten, valse rijbewijzen en de valse paspoorten die ze zelf gebruikt en die via Flora Vrouwenwerking werden verkocht.
Stenenbrug 10 is waar de nachtclub Sheherazade Lounge gevestigd was op het gelijkvloers. Administratief gezien heeft de Sheherazade Lounge veel gemeen met Flora Vrouwenwerking en met de Mawazine Lounge, in die zin dat de statuten, de balansen en de jaarverslagen volledig ontbreken. De kelder van de Sheherazade Lounge werd naar verluidt gebruikt als de martelkamer waarin de heer Ahmed Talhaoui werd vermoord in het voorjaar van 2016. Hij zou tussen 2008 en 2010 het lichaam van Saida Mahmoudi ergens in de bossen van Brecht hebben begraven. Saida Mahmoudi werd in de Sheherazade Lounge seksueel misbruikt werd dan vermoord, .
Saida Mahmoudi was een 15-jarig dodelijk slachtoffer, die uit Borgerhout komt en die via Flora Vrouwenwerking een link had met Ina Valstar die het meisje heeft onderworpen aan seksueel misbruik door de mannelijke cliënten van mevrouw Valstar. Dat is het verhaal dat ik zelf had vernomen van de heer Ahmed Talhaoui, die aan mij werd voorgesteld door de heer Mimoun Yamani, een Marokkaan van Spaanse nationaliteit, die in 2015 ook Victor 4 had gebruikt. Zo wist ik meer over de plek waar het jong meisje werd begraven. Het gesprek was in het Arabisch en ik heb daarin begrepen dat het op een terrein van een zeer rijke boer die meel bereidt voor veevoeder. Dit gesprek vond plaats in het Quick restaurant op het Astrid Plein, in november 2015.
Om de juiste plek te achterhalen zouden we op zoek kunnen gaan naar domeinen die eigendom zijn of waren van iemand in de Rombouts familie, als die er ooit een Rombouts in Brecht bestond, want het is onwaarschijnlijk dat het lichaam op een willekeurige plaats begraven werd. Als dat klopt, dat zou dat de reden zijn waarom de heer Ahmed Talhaoui zou zijn vermoord op een wijze die vergelijkbaar is met de wijze waarin mevrouw Denise Janssens werd omgebracht. Zo zou ik het onderzoek opstellen niet alleen om het lichaam van Saida Mahmoudi te vinden, maar ook wie er achter de veelvuldige pogingen tot de vergiftiging van Ina Valstar.
De heer Ahmed Talhaoui heeft me gewaarschuwd over plaatsen die ik moet mijden zoals het Centraal Station, de Victor nachtopvang, Mawazine Lounge, Sheherazade Lounge en mevrouw Ina Valstar. Volgens hem zou ze een rol hebben gespeeld in de seksslavernij van de vrouwen uit Thailand. Hij vertelde dat Flora Vrouwenwerking werd gebruikt voor het witwassen van de opbrengsten van de afschuwelijke mensenhandel met de vrouwen uit Zuid-Oost Azië in diezelfde periode dat Flora werd opgericht, dat nog veel vroeger was dan 1986. Hij verwees naar de mensenhandel zoals die beschreven staat in het boek van de heer Chris De Stoop “Ze zijn zo lief mijnheer”.
Hij had me zelfs geld gegeven om niet terug naar de Victor nachtopvang te gaan. Door me die dingen mee te delen hoopte hij dat er iets aan zou worden gedaan, maar op dat ogenblik wist ik niet hoe ik die informatie moest gebruiken. Er ontbrak een element en dat is de beheerder van de witwasserij en van de de talrijke ondernemingen zoals de lounges, de coiffeurs of schoonheidszaken en de bakkers, de VZW’s die werden opgericht via welke de slachtoffers werden geleid en tussen dewelke de fondsen circuleerden. Ik weet dat het uiteindelijk een zeer intelligent iemand was die aan de touwtjes trok. Ik heb de uiteindelijke leider eind 2020 ontmoet onder de valse identiteit die Stephan Van Collem is.
De heer Ahmed Talhaoui kon het seksueel misbruik van de Marokkaanse meisjes niet verdragen. Hij was een vaste werknemer van Sheherazade Lounge om de gedwongen prostitutie niet in stand te houden. Zijn standpunt van Marokkaanse meisjes te willen verdedigen, heeft hem het leven gekost. Hij werd omgebracht op een gelijkaardige manier zoals mevrouw Denise Janssens. Zijn lichaam werd verzwaard met grote dikke kettingen in een kanaal gedumpt, waarvan ik de juiste locatie niet exact weet behalve dat het gevonden werd in Frankrijk.
Voor meer informatie over de heer Talhaoui en misschien over de manier waarop hij om het leven werd gebracht, zou de politie zich moeten richten tot de heer Mimoun Yamani die uiteindelijk een sociale woning toegewezen kreeg in 2018, in de buurt van Stadswaag. Lees ook de artikels hieronder:
Er bestaat weinig bedrijfsinformatie over Flora Vrouwenwerking. Hoe kunnen de Belgische autoriteiten toestaan dat een vereniging op hun grondgebied te werk gaat zonder balansen, zonder activiteitenverslagen en zonder vennootschapsstatuten, vooral als alle andere ondernemers niets mogen starten zonder te voldoen aan deze vereisten? Het was echter een organisatie die subsidies kreeg van de Stad Antwerpen, want daar gaat het juist om bij Flora Vrouwenwerking. De subsidies is het doel.
In mijn brief naar Zijne Majesteit Koning Mohammed VI van Marokko heb ik de aandacht van de Marokkaanse autoriteiten willen vestigen op het heropenen van al deze dossiers en op het onderzoeken van alle documenten betreffende Flora Vrouwenwerking, met inbegrip van de aanwezigheidslijsten, de bestellingen en facturen, de boekhoudkundige balansen, de verslagen van hun algemene vergaderingen, de foto-albums, de nominaties, de statuten, alle bankrekeningen van de organisatie en het gehele bestuur, de naam van de boekhouder, de belastingaangiften, de leveranciers zoals freelance fotografen enz.,
Alles dat aanwijzingen kunnen bevatten over elk van de meisjes die verdwenen of vermoord werden, of meisjes waarvan het leven overhoop is gegooid uit rivaliteit en concurrentie voor iets dat ze niet kennen en begrijpen, of niet weten hoe ze het moeten doen, zoals samen elektriciteit aankopen, en de bevoorrading van regenwater, en waarvoor ze hun toevlucht tot manipulatie, samenzwering, beroving, vergiftiging enz, gewoon omdat wij Marokkanen zijn? Het zouden hatelijke kannibalistische primaten kunnen zijn die een mooie façade zoeken om hun misdadig gedrag achter te verbergen om zo mensen in de val te lokken. Ik kan dat niet laten gebeuren gewoon omdat zij Belgen zijn. Ik veeg daar mijn voeten aan. Dat zijn geen Belgen. Dat zijn saboteurs; en ik doe er niet aan mee.
Gebruikers zoals mijn moeder, mevrouw Aicha Bouhammou, Madame Fatima Targali (de moeder van Rachida) en haar schoonzus die ook Fatima heet, alsook Fatima Grini (zie verder) dachten dat Flora Vrouwenwerking strikt een vrouwenaangelegenheid was, want als de echtgenoten wisten dat er maar één man bij betrokken was, zou geen enkele Marokkaanse vrouw naar daar mogen gaan.
Juist omdat er geen enkele man binnen mocht dachten ze dat de kust veilig was. Echter, het gevaar waren de andere vrouwen. Zo herinner ik me Fatima Grini, die vier of vijf meisjes had en een zoon. Ze was artistiek aangelegd en ze hield van mode, maar ze was erg dik. Ze had andere vrouwen mouwloze jurken zien dragen dat ze mooi vond, en op een keer wandelde ze met haar kinderwagentje naar Flora met een mouwloze jurk aan. Iemand die haar naar Flora had zien lopen met een mouwloze jurk, bracht het onder de aandacht van haar man, Mohammed, die een houtwerker was. Hij was al thuis toen ze aankwam. Dat over zijn vrouw zo wordt gesproken is iets dat hij niet kan verdragen. Hij greep haar en gaf haar eerst een pak rammel, en dan begon hij te praten. Hij had haar verboden om nog naar Flora te gaan als het dat soort jurken zijn die ze daar maken. Met zoveel dochters lijk hij de juiste aanpak te hebben ondernomen. De dochters mochten niet meedoen aan de modeshow. Hij is nochtans geen geradicaliseerde Moslim of niks.
Voor zover ik me herinner waren er twee vertalers naar het Nederlands. Er was er één voor Arabisch en één voor Amazigh of Berbers. Ik ken hun identiteit niet, maar ik veronderstel dat hun rol niet beperkt was tot vertalen tijdens de naaiopleiding en de rijopleidingen. Ik denk dat zij betrokken waren bij het beheer van de cliënten en ze rapporteren naar de hoogste in de administratie waarvan niemand de naam kende.
Er zijn ten minste vier mensen die vragen kunnen beantwoorden over wie aan het hoofd van de raad van bestuur van Flora stond. Deze vier personen zijn mevrouw Ina Valstar, mevrouw Odette Van Hulle, die op het adres zou wonen dat als hoofdzetel van Flora Vrouwenwerking zou hebben gediend, in de Borsbeekstraat 131, en die belast zou zijn geweest met een deel van de administratie, zoals het opstellen van de statuten van de VZW en het huishoudelijk reglement, hetgeen nog moet worden nagetrokken.
Daarnaast waren er Trees Castelijn en Trudie Brandt die een rol speelden bij de opvang van de Marokkaanse vrouwen en hun problemen, die vaak in verband met hun kinderen zijn en hun scholing, maar ook in verband met factures en administratieve brieven.
Er was een massa nieuwsgierige Europese vrouwen bij betrokken en ik herinner me de namen omdat mijn moeder hen bij haar thuis op de thee had uitgenodigd, denkend dat ze het juiste deed om goede contacten te maken, maar naar mijn mening waren ze allemaal verraders van iemand.
Ik vond hun nieuwsgierigheid ongezond, des te meer dat we het goed hadden, we waren bevoorrecht qua huisvesting, en vrijheid omdat we geen buren hadden, we kunnen muziek maken, dansen, zingen zonder klachten van buren We gingen naar de juiste scholen, we waren geen groot gezin en brachten geen zorgen mee naar huis, maar ik vond dat mijn moeder de verkeerde aandacht naar ons gezin trok door betrokken te zijn in organisaties in de buurt. Ik heb toen nog aan mijn moeder gezegd dat als ze zoveel privileges heeft, dat ze beter al die vrouwen in Borgerhout laat vallen, dat ze moet breken met dat milieu. Borgerhout had een slechte reputatie als crimineel milieu. Omdat ze de kracht niet had om dat te doen, heb ik dat later gedaan in haar plaats. Ik ben van huis weggegaan. Ik heb geprofiteerd van het feit dat ik in Brussel ging studeren.
Ik was geschokt die hele Flora bataclan op een woensdagmiddag te vinden bij mijn moeder, omdat ik wist dat ze voor mij gekomen waren. Het waren allemaal grijsharige vrouwen met kleren aan die zo lelijk zijn dat ze het zogenaamde modieuze naaiprogramma bij Flora niet waard zijn. Die vergadering bij mijn moeder was in het najaar, toen het vroeg donker werd en toen het al koud was. Sommigen van die vrouwen droegen dikke grijze kousen en lederen sandalen. Dat waren geen voorbeelden voor mijn moeder.
Water poring through holes in bucket (b&w)
Ze deden allemaal aan “ontwikkelingssamenwerking” ergens in de wereld via Flora Vrouwenwerking, zoals in Marokko uiteraard, Algerije, Congo, Rwanda, Yemen, Nepal, kortom ze hadden de hele wereld al gezien, maar niet mijn moeder. Die heeft niks gezien, alleen Ina Valstar, die het wereldbeeld van mijn moeder heeft geschapen, terwijl de anderen NGO’s oprichten om fondsen van de Wereldbank erdoor te sluizen met prul projecten zoals het naaien van vodden, geitenkaas maken, potjes schilderen, en belachelijke irrigatiesystemen voor de landbouw dat bestaat uit het water met een emmer uit een waterput halen en het wandelen door de velden met twee emmers waarin ze gaatjes hebben gemaakt. Dat is ontwikkelingssamenwerking met België en de Wereldbank. Dat was het belang van Flora Vrouwenwerking, dat in die landen veel groter werd voorgesteld dan het eigenlijk was. Het maakt deel uit van een witwasconstructie voor fondsen voor de ontwikkelingssamenwerking. Er moeten dossiers bestaan over de ontwikkelingssamenwerking van Flora Vrouwenwerking op het Ministerie van Buitenlandse Zaken in de respectieve landen.
Ik wist dat ze voor mij kwamen omdat ik nooit een voet bij Flora heb gezet behalve op één keer geweest, op een namiddag, toen ik terugkwam van school en me realiseerde dat ik de sleutels van het huis niet had, dus ben ik op dat moment in de Florastraat gaan wandelen om de sleutels aan mijn moeder te vragen.
Ik herinner me dat de Flora Vrouwenwerking niet in de Borsbeekstraat 131, waar Flora volgens de gegevens van de Nationale Bank van België staat ingeschreven, maar in de Florastraat 120 was, waar nu een lagere school is. Ik herinner me zelfs de smalle voordeur en het enige raam in de kamer waar de vrouwen bijeenkwamen.
Het interieur was teleurstellend voor een vereniging die steun zou hebben gekregen van de stad Antwerpen, met versleten tafels en stoelen, weinig licht, oude naaimachines, terwijl de vrouwen hadden moeten leren omgaan met de nieuwste elektronische naaimachines, zoals in een land met een geavanceerde economie, zoals die tentoongesteld werden ieder jaar in het Sportpaleis, tijdens een beurs voor de huishoudapparaten.
Welnee, ze gebruikten oude tweedehands machines, die gerepareerd werden, regelmatig geolied moesten worden en die daardoor de stoffen van de kleding vervuilden. Ik vond dit schandalig, vooral omdat ze in Marokko op dit punt nog verder gevorderd waren dan in Borgerhout, waar ze ervoor zorgden dat deze vrouwen steeds meer achteruit werden gegooid. Dit is ook het doel van de ontwikkelingssamenwerking met de Wereldbank, waarvan de Nationale Bank van België de gouverneur is.
Ik ben er na die dag nooit meer geweest. Ik zag dit als een belediging en ging tegen Flora in, waar ik niets van wilde weten. In werkelijkheid leek het op een sweatshop in Mumbai waar vervalsingen van grote merken als Chanel werden gemaakt, en misschien steunt dit project van sweatshop op doorgesluisde subsidies via Flora Vrouwenwerking. Voor zolang dat we alle documenten over Flora Vrouwenwerking niet onderzocht hebben, zijn we vrij om te speculeren over de financiën van deze organisatie.
Mijn moeder ervaarde commentaar zoals “wij hebben uw dochter nooit gezien” als een verwijt te meer dat al die andere moeders omringd waren met hun dochters en zij niet. Zij voelde zich door mij in de steek gelaten, en die zogenaamde “vrijwilligers” bij Flora speelden daar op een negatieve manier op in, totdat ze mijn moeder hadden veranderd. Volgens hen zou ik mijn moeder moeten volgen en naar haar luisteren. Daar kwam niets van in huis. Ik luisterde niet naar haar, wetende dat ik uiteindelijk ging gehoorzamen aan buitenstaanders die mijn moeder manipuleren.
Ze kwamen uit heel België, uit Gent, Leuven, Sint-Niklaas of Turnhout. Ze heetten Trees, Béatrice, Greet, Philomène, Magda, Leen, Gabrielle, Mieke, Monique, Veronique. Tenslotte, met de valse namen die men in België gebruikt om buitenlanders uit te lachen, weet je nooit wat de echte identiteit van al deze vrouwen is. Zijn ze zo geïnteresseerd in ongeletterde vrouwen dat ze van ver moeten komen? Ik ging naar mijn kamer en bleef daar tot ze weggingen. Ik wist niet dat het voor de mensenhandel was, omdat ze als een maffia waren afgekomen. Op mij konden ze alvast niet rekenen, maar ik mocht niks verkeerds daarover zeggen van mijn moeder.
De vier vrouwen die ik eerder vernoemde: Trees Castelijn, Trudie Brandt, Ina Valstar en Odette Van Hulle zouden Stephan Van Collem kennen als Filip Vandewalle uit Saint Josse Ten Noode. Naar verluidt is hij het hoogstgeplaatste lid van de Flora Vrouwenwerking organisatie.
Eveneens onder de naam Filip Vandewalle zou hij 88.199.513 euro aanhouden bij de bank Belfius in Elsene, op een rekening die hij sinds 2 februari 1987 heeft.
Filip Vandewalle heeft een rekening bij Deutsche Bank in Hannover ten belope van 91.195.528 euro, die hij sinds 16 april 1985 heeft.
Er bestaat een grote kans dat een deel van de subsidies voor Flora naar deze geheime rekeningen werden overgemaakt. Een ander deel is ongetwijfeld witgewassen via de bakkerij die elke week het gebak voor de Marokkaanse vrouwen bij Flora leverde. Dat was een Vlaamse bakker op de Turnhoutsebaan dicht bij Stenenbrug, aan de overzijde van de Sheherazade Lounge. Ik herinner me de naam niet. Wat ik wel vermoed is dat een bakkerij zoals Bakkerij Wouters misschien zeer groot is geworden met subsidies van dat soort organisaties voor de arme Marokkaanse vrouwen zoals Flora Vrouwenwerking.
De Marokkaanse moeders kwamen om te genieten, om zich te amuseren, om een beetje te roddelen over de dochter van de ene of de andere, om koffie te drinken (waarschijnlijk Rombouts koffie), en om hun kijk op de wereld te verruimen, maar geen van hen vraagt zich af wie wat betaalt en wie alles beslist. Ik weet niet meer of de koffie gratis of tegen betaling was. Wat mij destijds stoorde aan Flora Vrouwenwerking was de vraag waarom de Marokkaanse vrouwen zich niet organiseren om iets beters tot stand te brengen dan Flora, dat toch een waardeloze en louche organisatie is. Waarom niet zelf iets doen dan naar organisaties met programma’s waar ze altijd een adder onder het gras lopen hebben, altijd.
Het antwoord is dat toen, in die jaran, elk initiatief van Marokkaanse migranten om onafhankelijke organisaties te hebben, geblokkeerd werd. Het probleem is vergelijkbaar met dat van het oprichten van een onafhankelijke moskee, dat ik beschrijf in Vrienden of vijanden van de Islam.
Degenen die subsidies aanvragen om iets te doen, worden beroofd van al het geld dat ze hebben door gangsters zoals Stephan Van Collem, die aanbiedt hen te helpen de subsidies te krijgen. Zo heb ik het verhaal vernomen van een veganistisch restaurant Poolse en Noord-Afrikaanse migranten in Antwerpen dat ze 200.000 euro aan garanties hebben betaald om 800.000 euro aan subsidies te krijgen. Wanhopige migranten betalen en vullen de formulieren in met hun projecten, geven ze aan deze persoon, waarna hij verdwijnt en er nooit meer iets van hem wordt vernomen.
Het is door andermans plannen en geld te stelen dat mensen zoals Stephan Van Collem nieuwe modellen krijgen om ergens ter wereld geld wit te wassen. Ik denk dat de Wereldbank opdezelfde manier werkt, aangezien een regering eerst een bijdrage moet betalen voordat zij financiële hulp kan krijgen, nietwaar? De onzichtbare leiders zijn dezelfde gangsters als die in Flora Vrouwenwerking.
De vereniging Flora Vrouwenwerking is opgeheven, maar lijkt nog steeds actief te zijn.
Wat betekent “actief”? Dat er Marokkaanse vrouwen zijn die daarheen gaan? Nee, dat woordje “actief” betekent dat Flora voor iets totaal anders wordt gebruikt, bijvoorbeeld voor het witwassen van de opbrengst van de zwendel met de valse visas, valse paspoorten en de valse rijbewijzen en bijvoorbeeld voor de aankoop van Toyota Hilux-auto’s voor I.S. (Islamic State, en voor de mensensmokkellaars die niet-gedocumenteerde vluchtelingen en migranten naar andere landen helpen verplaatsen).
De kans is groot dat de Toyota Hilux auto’s voor Islamitische Staat betaald zijn met geld voor de ontwikkelingssamenwerking van de Wereldbank via Flora Vrouwenwerking en hun netwerk. Het is op deze manier dat de Wereldbank verantwoordelijk is voor de oorlogen in de wereld.
Maar als Flora Vrouwenwerking aangeeft dat zij ontmanteld zijn, betekent dit dat zij geen activiteitenverslag en geen balans hoeven in te dienen. Met andere woorden, u hebt geen recht om te weten wat ze doen. Echter, een volledige ontmanteling houdt ook de sluiting van bankrekeningen in, en dit is wellicht niet het geval voor Flora Vrouwenwerking indien de organisatie als “actief” wordt beschouwd.
Als dit niet het geval is is een audit van toepassing
Gezien een bestaande connectie tussen Peter Rombouts en CAW via de Victor nachtopvang waar dezelfde persoon onder de valse identiteit Stephan Van Collem overnacht, bestaat de mogelijkheid dat activiteiten van Flora Vrouwenwerking zijn overgenomen door het Intercultureel Vrouwencentrum Antwerpen (IVCA). IVCA is nog minder transparant gezien de toegang gratis is en zonder registratie, wat zorgwekkend is, want zo weet niemand via welke organisaties onze Marokkaanse meisjes verdwijnen. Een overname van Flora Vrouwenwerking geeft het wettelijk recht om archieven te verwijderen.
De connectie tussen Stephan Van Collem / Peter Rombouts en CAW is een document dat de Victor nachtopvang me heeft gevraagd te onderteken om het volgende Facebook bericht of blog te verwijderen over Stephan Van Collem. De nota zegt dat ik de privacy van een Victor 4 klant zou hebben geschonden. Het gaat over Stephan Van Collem en op 6 september 2021 heb ik een meeting gehad met de sociale assistente bij Victor 4 die me een brief onder de neus heeft geschoven die ik moest ondertekenen voor akkoord om opnieuw opgenomen te worden in de nachtopvang.
Wat niet in de brief staat en wat ze me mondeling had meegedeeld is dat ik voor 16 uur op 6 september 2021 de informatie moest verwijderen. Ik heb het bladje ondertekend omdat ik me niet wil moeien met de regels op hun terrein, als zij zich daarmee veilig voelen. Ahmed Talhaoui heeft de Victor nachtopvang afgeraden. Ik ging daar voor zolang ik niet anders kon omdat er geen alternatief bestaat, maar ik ben niet van plan om mijn brieven naar de andere regeringen en staatshoofden te verwijderen op de sociale media voor hen. Ik ben niet van plan mijn recht om te spreken te schenden voor wie dan ook, en ik heb Victor 4 niet nodig. Net zoals Flora Vrouwenwerking is dit niet het milieu om goeie mensen te ontmoeten. Ik voel me daar niet thuis. Stephan Van Collem hoort daar thuis, want dat is zijn wereld. Dit is de onderwereld, duister en typisch voor de satanische soort zoals hij. Ik vind dit erg jammer voor de goede mensen die noodgedwongen naar die nachtopvang moeten gaan om zich te schuilen voor agressie ven mensen, maatschappij en klimaat.
Zijn link met het terrorisme is zijn verleden in Libanon (ISIL betekent IS in Irak en Levant, dat Libanon Jordanië en Syrië is), Afghanistan, Algerije, Irak, Noord-Ierland en waarschijnlijk ook Jemen, Congo, Nigeria en Somalië (zie tabel hieronder), maar dat moet nog worden nagegaan.
Ik durf meer wedden op een bevestiging van die link met het terrorisme wanneer we een bank leggen met het groot aantal Toyota Hilux auto’s die gekocht werden opdat terreurgroepen zoals Al Qaeda in the Maghrib, Islamic State en Boko Haram zich in de woestijn zouden kunnen voortbewegen. Mijn vermoeden is dat we meer over die dossiers te weten zullen komen wanneer we de dossier te zien krijgen van verenigingen met een mooie onschuldige façade als Flora Vrouwenwerking, en dat is de bedoeling van deze brief naar u.
Ik vermoed dat Flora Vrouwenwerking aan de oorzaak is van de juridische problemen die ik op het einde van 1990 heb meegemaakt. Ze konden me niet rechtstreeks raken zoals vele andere slachtoffers van de mensenhandel via Flora Vrouwenwerking. Ik ben aan hun greep ontsnapt omdat ik mijn moeder niet volgde zoals als die andere dochters die aan hun moeder vasthingen. Daarom bleven ze mij volgen via mijn moeder die niet kon zwijgen en die in Flora geloofde.
Ze vonden niet beter dan me kapot te maken via de rechtbank met extra zware beschuldigingen die van toepassing zijn op de beheerders van Flora Vrouwenwerking, en dat is de Bende van Nijvel, met helemaal aan de top: Peter Rombouts. In feite bevat dit arrest uit 1996 veel elementen die meer op Flora Vrouwenwerking dan op mij van toepassing zijn, zoals de lange lijst van Marokkaanse onderdanen die ik niet ken, maar Flora Vrouwenwerking wel. Daarom is een inzage in de alle documenten van deze organisatie van groot belang.
Het was dus een georganiseerde misdaad door een bende die veel groter is dan de Bende Van Nijvel als men al die vrouwelijke medewerkers bij Flora erbij moet tellen.
Ik hoop dat ze allemaal vandaag erg content zijn met het resultaat en dat is dat ze het internationaal erfgoed van de Nederlands Joodse familie van Collem kunnen vergeten, inclusief de landbouwgronden in Marokko en de Westelijke Sahara ook. Aan moordenaars geven wij geen cadeaus en nog minder onze meisjes.
Zonder de naam Van Collem, die Peter Rombouts van een joodse familie heeft gestolen om als erfgenaam hun bezittingen op te eisen, zouden alle andere leden van de Bende van Nijvel geen enkele aandacht meer aan hem besteden. Wat hen bijeenhoudt is de illusie dat zij hun slag zullen thuishalen, dat ze zullen winnen, en dat ze de vroegere tabaksvelden zoals die welke mijn grootvader van de Marokkaanse staat heeft overgenomen. Ze denken dat ze mijn familie kunnen verpletteren met leugens en vervalsingen. Er moet een einde gemaakt worden aan al die illusies.
Mijn ontmoeting met een andere Marokkaanse familie in België, die in Tanger een bos is kwijtgeraakt dat grenst aan een Amerikaanse marinebasis, toont aan dat de kolonisatie van de regio Kenitra-Souk-el-Gharb ook iets te maken kan hebben met de aanwezigheid van het Amerikaanse leger in Marokko. Het blijkt dat ik het doelwit ben van de Bende van Nijvel niet alleen om de landbouwgrond van mijn grootvader van moeders kant, maar ook omdat het landgoed grenst aan de Amerikaanse luchtmachtbasis in Kenitra. Dat mijn onderzoek op het juiste spoor zit, wordt bevestigd door de bomaanslag voor het huis van mijn ouders in Borgerhout (Antwerpen) op 22 maart 2021.
Het was ook Flora Vrouwenwerking die de vreselijke uitzetting heeft bewerkstelligd van mijn ouders uit hun woning te Eendrachtstraat 28, 2060 Antwerpen, tussen 2005 en 2007, waarvan meer details in de brief naar Zijne Majesteit Koning Filip en Hare Majesteit Koningin Mathilde van België. In deze brief analyseer ik de mogelijke rol van bouwonderneming Rombouts die geld maakt door een huurder of een eigenaar te betichten van verkrotting met als uiteindelijke bedoeling de mensen dakloos te maken zoals hijzelf.
Ik richt deze week een brief aan het Vlaamse Parlement met een uitgebreide uiteenzetting die nog meer elementen samenbrengt in een breder internationaal kader zoals de 11 september 2001 aanslagen in New York, betreffende Peter Rombouts alias Stephan Van Collem. Moge dit het einde betekenen van zijn grote illusie waarvan een overzicht in zijn geheime rekeningen met valse identiteiten:
Ik zal getuigen tegen iedereen die voor Flora Vrouwenwerking heeft gewerkt in het verleden. Men doet er beter aan zich nooit nuttig te maken voor zulke organisaties. Hetzelfde geldt voor CAW. Men kan beter ontslag nemen dan mensonterende instructies uitvoeren voor een fascistische baas, want het is op die manier dat Hitler een grote was geworden.
Dank u, edelachtbare heer Bart De Wever, de Burgemeester van Stad Antwerpen, voor uw aandacht en voor uw kostbare tijd.
Voor mijnheer Frank Vandenbroucke, Vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid
Het is met grote eer dat ik u, geachte vice-eerste minister Frank Vandenbroucke, mijn eerste brief stuur met het verzoek om de volgende dossiers te onderzoeken:
Hij noemt zich “Stephan Van Collem”. De ene keer verklaart dat hij een Israëliër is, de andere keer dat hij een Nederlander is. Ik heb een brief gezonden aan de respectieve regeringen van de betrokken landen want hij heeft een verontrustende persoonlijkheid.
Hij zou in het verleden onder de hoedanigheid van “Peter Rombouts” hebben gehandeld om niet alleen mezelf maar ook om mijn ouders dakloos te krijgen, en dat is wat ik door het Ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid zou willen laten natrekken. We zijn slachtoffers geweest van een politiek die vermoedelijk nauw verbonden zou kunnen zijn met een bouwonderneming waarvan de naam “Rombouts Bouwbedrijf”.
De waarden van de heer Stephan Van Collem staan lijnrecht tegenover de fundamentele rechten van de mens om te eten, te slapen, zich te wassen, te werken, te trouwen en om een huis te hebben, want zo verdient hij geld. Hij verdient geld door mensen afhankelijk te maken van het sociaal systeem (vooral CAW en het Rode Kruis) dat moet voldoen aan de menselijke basisbehoeften die ik net noemde. Ondanks zijn hogere opleiding zou iemand als hij geen bedrijf mogen leiden, maar toch is het zo mits het gebruik van valse identiteiten die hij ook gebruikt om geheime rekeningen in het buitenland te creëren. Hij heeft daklozen nodig en dus zal hij ze produceren om op deze manier klanten te vinden voor zijn onderneming waarvan ik vermoed dat het Rombouts Bouwbedrijf is.
Niets geeft mij het recht om te beweren dat het Rombouts Bouwbedrijf aan de heer Stephan Van Collem toebehoort, gezien die naam nergens voorkomt in de bedrijfsstatuten of het bedrijfsprofiel. In de officiële bedrijfsaktes staat de naam Peter Rombouts die de zaakvoerder is. In 2020 zou dit bedrijf 365 078,00 euro winst hebben gemaakt, 6 mensen voltijds in dienst hebben genomen
Ik heb wel het recht te denken dat hij juist daarom meerdere identiteiten gebruikt opdat niemand zou weten van wie een beslissing zou komen.
Dezelfde man met dat bouwbedrijf, die Peter Rombouts heet, heet ook Stephan Van Collem, een naam die hij eerder gebruikt om zoveel mogelijk juridische of gerechtelijke documenten te produceren om zodoende zijn valse identiteit wettig te maken. Zo begon hij bijvoorbeeld een rechtszaak tegen OCMW, die weigerde hem een leefloon te betalen. Hij won en kreeg zijn leefloon onder die identiteit uitbetaald op bevel van de Arbeidsrechtbank.
Dat de heer Stephan Van Collem zo handelt is één ding, maar dat een hele organisatie zoals het CAW dat ik in dit document bespreek hem daarin volgt is een ander ding. Daarom zou hij geen bedrijf mogen leiden.
Ik vermoed dat hij verantwoordelijk is voor de sociale wantoestanden in de nachtopvang voor de daklozen
Ik werd onlangs door deze persoon gealarmeerd, omdat hij zich wil bezighouden met mevrouw Naziha Amri, een jonge Franse vrouw, moeder van een minderjarig kind, die in België dakloos is geworden ten gevolge van verschillende factoren in haar leven van familiale, juridische en financiële aard, waarbij zij de voogdij over haar kind heeft verloren. De vader van het kind en partner van mevrouw Amri, Samol Srei genaamd, een Belg van Cambodjaanse afkomst, zit momenteel opgesloten in een psychiatrisch centrum in Gent. Na een ruzie met zijn familie met dramatische afloop waarin hij zijn schoonbroer zou verwond hebben werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf die hij uit heeft gezeten in Begijnenstraat in Antwerpen. In september 2019 werd hij overgebracht naar de psychiatrische gevangenis van Merksplas waar iemand iets aan zijn dossier heeft veranderd misschien door corruptie. Het zou een rechter kunnen zijn volgens zijn partner. In plaats van een vooruitgang door die detentie in Merksplas werden de beslissingen die over hem werden genomen, slechter. In maart 2020 werd hij overgebracht naar een verdacht psychiatrische instelling, waar hij vandaag nog steeds vastzit, en dit zonder rechterlijke beslissing om hem naar het psychiatrisch centrum over te brengen, legt zijn vrouw uit.
Hij zou om andere redenen illegaal kunnen worden vastgehouden door een samenzwering van personen, waaronder een familielid van hem. De zus van de heer Srei is getrouwd met een voormalig lid van de Rode Khmer die in België woont. Er schuilt een terroristisch element in die zaak dat deel zou kunnen uitmaken van één van de handelsondernemingen van de heer Stephan Van Collem, anders zou hij geen reden hebben om erg geïnteresseerd te zijn in het “helpen” van mevrouw Amri, op zijn manier. Dat wil zeggen: de manier waarop hij geld verdient. Dat bestaat uit het probleem nog groter te maken voor mevrouw Amri.
Mevrouw Amri was gehuisvest bij Victor 5 plus sinds donderdag 1 juli 2021. Op 20 juli 2021 stuurde Victor 5 plus ongeveer 10 mensen de straat op, waaronder mevrouwe Amri. Slechts één persoon mocht in Victot 5 Plus blijven. Zij is een jonge Arabische vrouw, vermoedelijk uit één van de Golflanden, die één van de meisjes zou kunnen zijn die in november 2007 in een zeecontainer van Leemans Transport naar België werden gesmokkeld.
Tot en met 30 juni 2021 maakte mevrouw Amri gebruik van de Victor 5 nachtopvang te Desguinlei 33, 2018 Antwerpen, dat eigenlijk als een winteropvang wordt beschouwd die de deuren opent in het begin van november voor de mensen zonder papieren, waaronder meestal ongedocumenteerde niet Europese migranten uit landen zoals Marokko, Tunesië, Nigeria, Egypte, Rusland, onderdanen van de Europese Unie die niet in de Belgische bevolkingsregister zijn ingeschreven zoals bijvoorbeeld Polen, Spanjaarden, Bulgaren, Roemenen, Nederlanders, Fransen, en mensen de ambtelijk geschrapt werden omdat ze geen geldig verblijfsadres konden voorleggen zoals een Oostenrijker en ik.
In normale tijden sluit Victor 5 zijn deuren op 31 maart, waarna wordt beschouwd dat het warm genoeg is om op straat te slapen, ook al regent het heel veel zoals dit jaar. Dit jaar beslisten de corona crisis en de lockdown anders over de sluitingsdatum.
Op 30 juni 2021, werd de heer Mark Ahrends, een Nederlandse jongeman met multiple sclerose, asthma en epilepsie, ook uit Victor 5 gezet om op straat te leven. Aan hem werd zelfs niet voorgesteld om voor gezondheidsredenen zich te laten verzorgen in Victor 5 plus, net zoals de jonge Arabische vrouw die alleen overbleef.
Sinds de sluiting maakte mevrouw Amri gebruik van een speelhuisje voor kinderen, ergens in een park. De vraag waar ik nog steeds geen antwoord heb gekregen is wie heeft besloten 10 mensen de straat op te sturen. Niemand, maar absoluut niemand bij CAW, CAW Outreach waar we de zaak Amri hebben voorgelegd, of bij de Victor nachtopvang heeft een antwoord kunnen geven behalve dat voor de brandveiligheid men een aantal gebruikers moest wegsturen. Voor meer over de zaak Amri
Deze klacht zou hebben geleid tot de sanctie van één maand die de heer Stephan Van Collem zou gekregen hebben. Het vrouwelijk slachtoffer,zou mevrouw Sylvia Nuyts kunnen zijn, die in de dagen na die klacht en omwille van die klacht definitief uit de Victor 4 werd verwijderd, nadat ze had geweigerd een verklaring te tekenen – volgens eigen zeggen – dat ze een racist zou zijn. Nadien verbleef de dame een tijdje op straat en in parken tot ze een tijdelijke studio had gevonden, want ze krijgt een uitkering van het OCMW.
Terwijl zij verwijderd werd, mocht de heer Stephan Van Collem opnieuw naar de Victor nachtopvang gaan na een maand sanctie gedurende de welke hij een studio had gehuurd in The ASH – Antwerp Student Hostel. Hij mag terug naar de nachtopvang terwijl hij CAW aanklaagt bij de Federale Politie, in een document waarin hij zelf racistische uitspraken maakt zoals het feit dat de vrouwelijke slachtoffers belaagd werden door Marokkaanse en Algerijnse mannen. Is dat geen racisme? Hij lijkt over privilèges te beschikken waarover we meer informatie wensen te bekomen om te begrijpen hoe dat hij dat doet, tenzij CAW zijn persoonlijke organisatie is.
Bij nadere observatie van zeer dichtbij kreeg ik de indruk dat hij op verdachte nummer 19 van de Bende van Nijvel lijkt. Lees meer over mijn ontdekking van de andere leden van de bende:
Hetzelfde zoals mevrouw Sylvia Nuyts is me ook overkomen van zodra ik ook gebruik begon te maken van Victor 4. Sinds mijn aansluiting op woensdag 30 juli, heb ik alle nachten genuttigd behalve op 9, 10 en 11 augustus 2021. Ik werd verrast door de sanctie
Het verwijt dat ik kreeg was dat ik privé informatie over een Victor 4 gebruiker zou hebben gepubliceerd op het internet. Maar op dat ogenblik had ik nog niets over Victor 4 geschreven, maar wel over mevrouw Naziha Amri, de Victor 5 en Victor 5 plus gebruiker.
Dan verweet men mij dat ze me hetzelfde verwijt hebben gedaan in oktober 2020. Toen was ik in Victor 5 plus en na de diefstal van mijn smartphone heb ik een brief naar de politie gestuurd met de nummer van de PV en met bijkomstige informatie die tot de dief zouden kunnen leiden. Ik heb bijvoorbeeld gemeld dat mijn laatste gesprek met mijn smartphone was via Whatsapp met een jonge Marokkaanse vrouw die een tweeling had van enkele maanden oud. Ik heb alleen voornaam genoemd en haar beschreven als een kandidate voor een vrijwillige terugkeer naar haar land Marokko met Caritas International. Ik heb die brief gecommuniceerd via Facebook en Twitter. Maar over Victor 4 had ik op dat moment niets.
Bij mijn aankomst was de inrichting volzet en voor de brandveiligheid mochten er niet meer daklozen worden opgenomen. Waarom gebruiken ze de Victor 5 afdeling niet, wanneer rechtmatig ingeschreven Belgische burgers op straat moeten slapen?” vroeg ik me af. Ik werd dus gesanctioneerd voor een feit die op dat ogenblik niet bestond.
“U bed is sowieso gegarandeerd op donderdag 12 augustus, omdat uw sanctie dan afloopt”, zei een jonge blonde dame aan het onthaal. Ik geloofde dat dan nog, wat ik niet meer zou mogen doen na die veronderstelling dat ik iets op het sociale media zou hebben gepubliceerd over een Victor 4 gebruiker, terwijl ik niks heb gepubliceerd.
Dat ze niet geloofwaardig zijn werd op donderdag 12 augustus 2021 bevestigd. Ik melde me aan bij de receptie van Victor 4. Ik kreeg te horen dat het volzet was en dat ik naar de dispatch had moeten bellen om een bed te vragen. “Ik heb geen telefoon”, zei ik (die was gestolen). “Dan had je naar de dagopvang moeten gaan om daar te bellen”, zei de jonge dame.
CAW stuurt heel graag mensen van ene punt naar het andere doorheen de ganse dag om overal in hun netwerk het aantal gebruikersbestanden kunstmatig op te zwellen om te kunnen aantonen aan financierders dat ze veel mensen helpen, maar papieren hierover produceren ze niet. Metingen van hun kosten / baten of hun eigen efficiëntie doen ze niet. Ze helpen mensen de straat op, en ik kan zelfs niet bewijzen dat ik me bij Victor 4 heb gemeld op donderdag 12 augustus 2021. Ze geven nooit een papier. Ze winnen zolang de daklozen zwijgen. Zo zit hun systeem in elkaar.
De volgende dag was het net hetzelfde verhaal. Nadat ik meerdere malen teruggestuurd werd tussen 9 en 13 augustus omdat alles overvol zat, heb ik verdere pogingen opgegeven en heb ik ook een speelhuisje gevonden om erin te slapen.
Een andere dakloze die geregeld is ingeschreven met een referentieadres bij de administratie van Arena in Deurne Zuid mocht plotseling ook niet terug naar zijn bed die hij een aantal weken had. Net zoals ik, is hij iemand met een adres, en toch moet hij op straat slapen
Ik heb alles aan het OCMW gemeld om overfacturatie te vermijden. Het OCMW zou een tikklok of een systeem moeten vinden waarin de gebruiker zijn afwezigheid aangeeft, net zoals een bediende zijn vakantiedagen en ziekteverlof op voorhand aangeeft aan zijn werkgever. De telling moet overeenstemmen met de lijst van Victor 4.
Mijn eerste publicatie over een Victor 4 gebruiker was op 22 augustus 2021 over de heer Stephan Van Collem. Ik werd dus gesanctioneerd voor niets op 9 augustus 2021, of was racisme de reden voor die beslissing? Ze sanctioneren heel snel bij de Victor nachtopvang, en ze vinden altijd iets zoals “sociale media”, ook al beledig je niemand, ook al maak je geen racistische uitspraken of haatdragende taal. Een inwoner uit Deurne met een referentieadres had een sanctie gekregen omdat hij op een ochtend niet snel genoeg wakker werd.
Toen ik op zondag 5 september 2021 terug ging naar Victor 4 kreeg ik toegang voor die nacht, en om recht te hebben op een bed voor de volgende nacht moest ik de volgende ochtend eerst de sociale assistente ter plaatse zien voor verdere opvang.
Hetzelfde verwijt van 9 augustus 2021 werd opnieuw voorgelegd. Deze keer werd de leegte opgevuld met de blog die ik op 22 augustus 2021 heb gepubliceerd. Ze heeft me haar computerscherm getoond met de informatie die stoort, en dat was de brief naar de Eerste Minister van Israël, de heer Naftali Bennett. “U moet dit tegen 4 uur vandaag afhalen om weer in de Victor binnen te mogen”, zei de sociale assistente.
Dit is het CAW dat me dit voorstelt. Het OCMW heeft me nog niets gezegd op dat ogenblik. De sociaal assistente bij Victor 4 waarvan ik de naam niet meer herinner (een collega van Elke) zei ook dat als ik verder informatie verspreid over Victor 4 gebruikers, dat het zover kan komen dat mijn leefloon zal worden geschorst. “Ik heb er geen en nooit één gehad”, zei ik. “Oh u ontvangt geen leefloon?” vroeg ze verbaasd bij de ontdekking dat ze een macht willen gebruiken die ze niet hebben.
Gisteren tijdens de meeting bij het OCMW kreeg ik ook de aanbeveling te horen dat Stephan Van Collem ook een gebruiker is van het OCMW en dat enige informatie over hem dat wordt rondgestuurd een schending is van zijn privacy is , en dat ik daardoor mijn leefloon of verdere bijstand van OCMW in moeilijkheden zou brengen.
Ze zag het nut niet waarom ik die brieven publiek maak. Ik heb haar uitgelegd dat vele landen en vooral Marokko willen begrijpen wat voor soort moeilijkheden we hier in België meemaken, en dat alle details hiervoor nodig zijn, vooral om de schending van de fundamentele mensenrechten, zoals de vrije meningsuiting, de vrijheid om te ondernemen en het recht op woonst van ons volk in België te kunnen aantonen bij alle internationale gerechtshoven.
Er is maar 1 persoon die zich aan mijn blog stoort. Dat is Stephan Van Collem zelf. Hij beslist wie er wel in de Victor nachtopvang mag slapen en wie niet. Ondanks de miljarden euro die hij in geheime rekeningen heeft onder meerdere valse identiteiten gebruikt hij zelf de nachtopvang Victor 4 om niet gevonden te worden.
Er zouden renovatiewerken aan de gang zijn te Desguinlei 33, 2018 Antwerpen. Dat zou de reden zijn geweest voor de beperking van het aantal nachtopvang gebruikers
Toen ik op zondag 5 september 2021 naar Victor 4 nachtopvang ging had ik de indruk dat ik naar een versterkte burcht ging. De ingang naar de nachtopvang is hermetisch afgesloten met een hekwerk met daarover zeildoeken opdat naar binnen gluren onmogelijk zou zijn.
De slaapzalen hadden ze verhuisd van de 4de naar de 1ste verdieping van het gebouw. Op de tweede verdieping is de eetzaal.
Binnen in het gebouw zijn geen douches of toiletten meer beschikbaar. Die hebben ze vervangen met zeecontainers met daarin 2 douches, en mobiele toiletten zoals op een bouwwerf. Dat is moeilijk voor mensen die vaak s’nachts het toilet moeten gebruiken. Op de vraag hoe deze situatie zal aanhouden kon niemand antwoorden. Iedereen verwijst naar werken die aan de gang zijn op de vierde verdieping.
Ik heb een gelijkaardige oplossing gezien om de opvangcapaciteit te vergroten in het asielcentrum van het Belgische Rode Kruis in Doornik.
Echter, op maandag ochtend was ik daar lang genoeg (tot 9u30) om te constateren dat er helemaal geen werken aan de gang waren. Er waren nergens arbeiders te zien en nergens zijn er pijpen, draden of stellingen. Dat blijkt vandaag (vrijdag 10 september) nog steeds het geval te zijn. Victor 4 residenten rapporteren dat er geen werken zijn.
Tegelijkertijd, diezelfde vrijdag, heb ik in de dagopvang een aanzienlijke daling van het aantal Poolse werknemers geconstateerd, die anders talrijk zijn. Tafels bleven leeg in sociale restaurants. Bij navraag zouden ze op vakantie zijn om hun families te bezoeken. Allemaal tegelijk, en dit wanneer de zaken terug open gaan na de corona-crisis. De meesten werkten naar verluid voor een aannemer in Waalwijk, in Nederland, die Rombouts zou heten. Ik weet niet of het om een persoon of een bedrijf gaat.
Echter, in het begin van augustus 2021 heb ik gelet op de leveranciers van de Victor nachtopvang. Omdat ik zelf geen smartphone meer heb, heb ik aan Stephan Van Collem gevraagd deze foto te nemen voor mij. Het is best mogelijk dat hij ervoor gezorgd heeft dat ik voor deze redenen werd verwijderd, en niet voor de publicatie over een Victor 4 gebruiker.
Ik heb geen camionette geconstateerd met de naam “Rombouts”, wel gewone witte camionetten met niets erop, waarin werkers afstapten met de werkkleren aan, en die geen Nederlands spraken.
Een ander opvallende opmerking is dat er zomertenten en parasols aan de ingang voor de gebruikers van het nachtverblijf werden gezet, alsof er een barbecue was. Op die manier werden de bewakingscamera’s, om te zien wie binnenkwam en wie wegging, bijna opzettelijk afgeschermd. Dit is niet in het belang van het personeel en de gebruikers vooral in het geval van diefstal, bij voorbeeld.
Voor de veiligheid huren ze bewakers in van het bedrijf Seris die dag en nacht patrouilleren binnen en buiten het gebouw, wat totaal nieuw is bij de Victor nachtopvang, alsof daar VIP’s wonen.
In plaats van de organisatie in conformiteit te brengen met de wettelijke normen om het welzijn en de veiligheid van de behoeftige burgers optimaal te waarborgen, heb ik een achteruitgang gezien die het besluit om de organisatie voorgoed te sluiten in de hand werkt.
Ik vermoed dat hij verantwoordelijk is voor de huizencrisis in het algemeen
Ik vermoed ook dat Peter Rombouts de oorzaak was van de vreselijke beproevingen die mijn ouders hebben doorstaan tussen 2004 en 2007, toen ze beticht werden door de heer Joseph Delcroix van zijn eigendom te hebben laten verkrotten, terwijl ze hem herhaaldelijk hadden gevraagd het dak te vernieuwen omdat bij zware regen het water doorheen het plafond naar binnen sloop.
Uiteindelijk gebruikte hij juist dat om mijn ouders uit die woning te verdrijven en om het hele huis te laten afbreken terwijl alles er nog inzit. Ze konden enkele dingen recupereren en ze moesten alles opnieuw herbeginnen in hun eigen huis in Borgerhout.
Toen ze amper daar waren aangekomen kregen ze daar ook een boete voor “verkrotting”. Het inkomen van mijn vader werd door een schuldbemiddelaar in beslag genomen. Iedere maand bleef er tussen 120 euro en 150 euro over om te overleven en om de verdere renovatie en reparatie aan te brengen.
Joseph Delcroix en zijn vrouw Paula Donckers hadden een groothandel in autobanden dat Deldo Autobanden heet en dat op de slachthuislaan te Antwerpen gevestigd was. Ze verkochten merken zoals Goodyear, Hankook, Bridgestone, Firestone, Michelin, Pirelli en Dunlop, en ze dreven handel met de hele wereld.
Ze hebben het terrein voor hun magazijn en kantoren gekocht uit de handen van Schippers-Podevyn – een metallurgie bedrijf dat naar Andenne was verhuisd. Mijn vader was een dagloner bij Schippers- Podevyn en hij werkte ook als conciërge in ruil voor een naburige woonst te Eendrachtstraat 28, 2060 Antwerpen. Bij de overname door Deldo mocht mijn familie op dat adres blijven wonen en mijn vader bleef in ruil als conciërge werken voor Deldo.
Mevrouw Sonia Meylemans was de beheerder van de VME. Ze was net enkele jaren op pensioen na diensten te hebben geleverd bij Dymka, als ik me niet vergis, een werkplaats voor zwaar gehandicapte mensen in Zaventem. Net zoals met de migranten in het onderwijs worden de gehandicapten ook misbruikt alleen maar om staatssubsidies te rechtvaardigen en om daarna de fondsen te verduisteren omdat een gehandicapte mens weerloos is tegen de misbruik. De verwachting is dat de migranten ook weerloos zouden zijn, maar ze zijn lang niet gehandicapt om te begrijpen wat er gebeurt en om weg te gaan, als dit de reden is waarom men migranten nodig heeft in dit land.
Mevrouw Meylemans lijkt onschuldig, maar ik vindt ze corrupt en crimineel omdat ze op alle mogelijke wegen probeerde om anderen in mijn woning te laten binnendringen, bijvoorbeeld met de smoes dat ik waterschade en “verkrotting” zou hebben veroorzaakt bij de buur boven mij die Marcel Mescher heet. Het water kruipt naar boven in Rijmelgem 10, ziet u? Voor meer over de pogingen tot inbraak gelieve mijn brief naar de politie van Zaventem te raadplegen.
Tussen 2008 en 2014 oefende VME een druk uit op mijn eigenares, die Marie-Ange Bailleul-Espeels heet, door onredelijke sommen aan haar te vragen om onmiddellijk te betalen voor een gemeenschappelijke uitgave voor het gebouw te Rijmelgem 10 in 1932 Sint Stevens Woluwe. Ik herinner me de details niet meer van die bewuste uitgave die mogelijk de vernieuwing van het dak en de levering van brandstof voor de verwarming betrof.
Wel herinner ik me dat een andere huurder met dezelfde eigenaar als ik, met name Annemarie De Vries, die op Rijmelgem 12 woonde, een andere vloer had gevraagd aan mevrouw Marie-Ange Bailleul-Espeels:
Annemarie klaagde over de vocht die in haar woning kwam, waardoor het altijd koud was hoe hevig de verwarming ook brandde. Ze dreigde een proces aan te spannen tegen de eigenares op basis van “verkrotting” en op basis een expertise die het huis onbewoonbaar zou verklaren. Ze leek geïnspireerd door iemand met dat soort expertise of die gewoon is van op die manier geld uit de mensen te kloppen, omdat ze de juiste juridische procedure goed onder de knie had.
Ik voelde dat de opzet bedoeld was om mijn stabiliteit via de woonst te raken. De eigenares gaf uiteindelijk daaraan toe, en mevrouw De Vries had misbruik gemaakt van de gelegenheid om bovenop de vochtbestrijding tegels op de vloer te vragen aan de eigenares, die geen andere inkomsten had dan de magere opbrengst van de antiquaria die ze op brocantes verkocht kreeg.
Sommige eigenaars op Rijmelgem 10 besloten plotseling ook van uitgaven maakten zoals de muren van het trappenhuis verven en de vernieuwing van het dak. Mijn eigenares – die me uitstel van de huur gunde – kon hierdoor de opgestapelde financiële druk niet aan. Mevrouw Sonia Meylemans, samen met mevrouw Marie-Louise Marchand (de echtgenote van wijlen Louis Marit en moeder van Pascal Marit), en mevrouw Annemarie De Vries begonnen de buren te beïnvloedde om mij uit de woning te stemmen terwijl niemand een reden zag om dat te doen.
De uiteindelijke beslissing zou gekomen zijn van Immotrap (de gebouwbeheerder), die enkele huizen verder gelegen is van het kantoor waar Meester Kristin Stas vroeger haar kantoor had, op de Tervuursevest 54, in Heverlee. Ik sluit niet uit dat advocate Kristin Stas de KUL in het gemeen heeft met Peter Rombouts. Ze zouden ook leeftijdsgenoten kunnen zijn.
In de maffia die mijn uitzetting heeft georganiseerd zit een verdachte deurwaarder die Dirk Duflou heet. Hij zou dezelfde kunnen zijn die de eigenares van mijn appartement onder druk heeft gezet om me uit de woning te gooien, en die een bevel tot betaling aan KPN Orange zou hebben uitgevoerd, en dit in samenwerking met Peter Rombouts die 15 % van de buit zou gekregen hebben van deurwaarder Dirk Duflou.
Aan de hand van zijn robuuste fysiek als een hulk en zijn monsterachtige stem, kon ik afleiden dat hij deel uitmaakte van de genetische maffia waartoe Daniel Renson en Joseph Gheysens ook behoren. De twee hebben ongetwijfeld deze keiharde manier bedacht om aan zichzelf de toegang te verlenen om aan mijn dossiers en computers te geraken. Dat zou via de uitzetting door gerechtsdeurwaarder Dirk Duflou zijn.
Hij verwacht altijd de som in het geheel op tafel te zien, net als een mafioso, zonder uitstel en zonder de mogelijkheid een maandelijkse betaling per schijf “want het ministerie van financiën in Kortenberg aanvaard dat niet” zei hij altijd. Het is daaraan dat ik weet dat hij liegt. Bij hem betaalt u direct of hij haalt een slotenmaker en een politie agent erbij om beslag te leggen op al uw goed. Hij kreeg inderdaad de medewerking van de lokale politie in Zaventem die altijd meekwam met hem.
Aan de oorzaak was een kwartaalaangifte voor de BTW die niet de bakker zelf, maar de boekhouder een dag te laat had ingediend. De boekhouder is een externe adviseur en hij maakt geen deel uit van de bakkerij. U vindt het hele verhaal over deze bakkerij in “De nieuwsgierige kat was de burgemeester van Zaventem” of in “The Story of Dimah Bakery”. Ik heb nooit geweten dat Deldo zulke situatie heeft gekend met de BTW. Alleen de buitenlanders maken zoiets mee want die moeten heel België dragen met boetes te betalen.
Verkrotting verkrotting, verkrotting. Uitzetting, uitzetting, uitzetting. Het is duidelijk dat dezelfde persoon in al die gevallen betrokken is, vooral wanneer alle familieleden op dezelfde manier getroffen worden door tegenspoed. Deze persoon is Stephan Van Collem. Hij heeft naar eigen zeggen ook een prikje gekregen tegen Covid-19 in de maand juni. Ik vraag me af welke identiteit hij daarvoor heeft gebruikt, zijn echte of zijn valse? Ik denk dat dit detail van groot belang is voor de veiligheid van iedereen.
Mag ik aan het Ministerie van Sociale Zaken en Volksgezondheid vragen om de gezondheidsdossiers van zowel Peter Rombouts als Stephan Van Collem opsporen en adviseren over het bestaan van een van beide of beide. Men kan veel dingen vervalsen, behalve iemands gezondheidsgeschiedenis en iemands overlijden
Graag wil ik deze brief afsluiten met een onderwerp dat ook verband zou kunnen houden met Rombouts bouwbedrijf en met aandelen in de constructie sector zoals Thyssen-Krupp bouwmateriaal – trappen en liften, ColdCrete en Heidelberg Cement.
De heer Van Collem heeft inderdaad uitgelegd hoe het precies werkt en hoe gemakkelijk het is om een orkaan te creëren. De heer Van Collem legde technisch uit dat ze waterstofkristallen gebruiken die ze met een raket in de atmosfeer blazen. Ik bedankte hem voor de ontbrekende details voor mijn blog.
Zo kwam ik in het bezit van de techniek die op 11 juli 2021 zou zijn geweest getest op de Baraque de Fraiture om de regenmachine daarna te verkopen aan de Polisario of de Taliban. Die test was , die mogelijk de overstromingen in België en Duitsland heeft veroorzaakt.
Na zijn uitleg, zei hij “maar ik zou zoiets niet publiceren als ik jouw was, want dan maak je jezelf belachelijk door de wereld te vertellen dat er een regenmachine bestaat”. In zijn blik zag ik gedurende een klein ogenblik “de Vijand”, wat dat is een wezen dat constant de beperking van de vrijheid. Zoals ik eerder heb uitgelegd, staan de waarden van de heer Stephan Van Collem lijnrecht tegenover de fundamentele rechten van de mens.
Zonder te beseffen dat het eigenlijk om zijn zaak ging om de huizen van mensen eerst te vernielen (om ze daarna op te bouwen) dat op het punt stond gepubliceerd te worden, evenals de verkoop van de regenmachine aan de Taliban, antwoordde ik “daar veeg ik mijn voeten aan, want ik hou ervan de mensen aan het lachen te krijgen. Des te beter als het belachelijk is. Het zal me meer volgers opleveren”, lachte ik. Hij lachte niet.
Misschien zal een audit van de bouwbedrijven van de heer Stephan Van Collem veel opleveren alsook een antwoord op een mogelijke rol in de moord op zakenman Luc Vuylsteke, die ook een bouwbedrijf heeft waarvan de heer Stephan Van Collem een associé en een vriend zou zijn, naar eigen zeggen.
Mijn conclusie is dat de heer Stephan Van Collem verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de huizencrisis in het algemeen, zij het door het klimaat zoals overstromingen, brandstichting, asbest, en verkrotting door vocht om de zaken voor zijn bedrijf te doen toenemen of door dividenden uit aandelen in bouwgerelateerde bedrijven
Ik houd u op de hoogte van verdere onderzoek naar de heer Stephan Van Collem, vooral zijn mogelijke rol in de gezondheidszorg, die misschien even catastrofaal is als zijn rol in het klimaat, en in de werkgelegenheid.
Tot uw dienst.
Met onderdanigheid dank ik u voor uw vriendelijke aandacht, Voor mijnheer Frank Vandenbroucke, Vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid.
Wat verwachten ze? Dat mensen niet zullen terug slaan, op een keer?
Sinds 2001, toen ik bij de Arbeidsrechtbank van Brussel een proces heb aangespannen tegen KPN-Orange wegens morele en seksuele intimidatie door de heer Alfons Nuyts, heb ik belastende bewijzen verzameld tegen deze man, die mij ten onrechte ontslagen heeft. Ik ben zo beginnen werken ten gevolge van mijn ervaring dat de Belgische justitie en de advocaten dat nooit zullen doen of helpen doen.
Door met Alfons Nuyts te werken, kwam ik erachter dat hij van een totaal andere branche van van het menselijk geslacht.was, die in islamitische termen “Ibn Israel” wordt genoemd en naar dewelke men in Europa verwijst als de Vijand. De heer Alfons Nuyts praat als de Vijand, hij ziet eruit als de Vijand, hij ruikt als de Vijand, hij eet als de Vijand, hij lacht als de Vijand, aen hij zal ook op deze publicatie over hem reageren als de Vijand, omdat hij niet anders kan zijn dan “de Vijand”.
Tussen oktober 1999 en maart 2001 was ik een planning analist en verantwoordelijk voor de rapportering over het departement informatica bij KPN-Orange. Ik hield ongewone situaties bij die ik onder de aandacht van de aandeelhouders heb bracht, vooral na mijn ontslag. Ik was ervan overtuigd dat al deze ernstige financiële toestanden het product waren van de Vijand die ik herkende in het hele fysieke en psychische wezen van Alfons Nuyts.
De heer Alfons Nuyts was iemand die niet in staat was een zin af te maken, gesproken of geschreven, zonder een fout te maken of te stotteren, of zelfs totaal in de knoei met zijn eigen gedachten. Hij had geen spraakvermogen.tot op het punt dat je je begint af te vragen of hij ooit naar school is geweest of helemaal niet, maar hij wilde de CEO van KPN-Orange worden door er alles aan te doen om de CEO in functie te verdringen.
De toenmalige CEO (in 1999-2000) was de heer Jean-Claude Vandenbosh, hij was een Franstalige en dat was het enige element dat Alfons Nuyts gebruikte om andere mensen rond hem te trommelen om hem te helpen de reputatie van de CEO te vernietigen. Dat is de constante houding van de Vijand: het vernietigen van alles en iedereen.
Één van de strategieën om de heer Jean-Claude Vandenbosh de deur uit te duwen, was een deurwaarder met een dagvaarding te laten sturen om achterstallige huur te betalen voor de vaste lijnen waarvan het totaal het bedrijf op de knieën heeft gebracht.
In februari of maart 2000 kreeg KPN-Orange een rekening gepresenteerd om binnen 72 uur tussen de 300 en 360 miljoen Belgische frank (ongeveer 10.538.966,16 US dollar) op te hoesten, om beslaglegging of een vijandelijke overname te vermijden. De rekening betrof een betalingsachterstand ten gunste van de leverancier van de vaste telefonie Belgacom.
Mogelijkerwijs zou KPN-Orange het “verschuldigde” bedrag hebben gestort op de rekening van de betrokken deurwaarder die de dagvaarding zou hebben opgesteld. Dat zou de heer Dirk Duflou zijn. U vindt één van zijn rekeningen op deze briefwisseling die betrekking heeft op boetes in verband met belastingen die hij aan mij heeft gericht. Deze bankrekening is bij de KBC bank waarvan het IBAN nummer BE19-4348-1867-1112 is. De boete die aan KPN-Orange werd opgelegd kan op dit bankrekeningnummer zijn betaald.
Door dat gesprek met Daniel Renson kwam ik erachter dat deurwaarder Dirk Duflou deel uitmaakte van het sociale netwerk van de heer Alfons Nuyts. Zo kwam ik erachter dat de dagvaarding tegen KPN-Orange waarschijnlijk een nep was, net als de aanmaningen tot het betalen van belastingen die ik van diezelfde deurwaarder kreeg.
Deze tabel maakt een einde aan al mijn vragen en aan de vragen betreffende KPN-Orange, dat de bende op de knieën heeft gekregen, en hoogstwaarschijnlijk om racistische redenen, of het nu om mij gaat of om de hoofdaandeelhouder van dat bedrijf die de heer Stanley Miller heet, en die een Zuid Afrikaan is.
—
Hier zijn de resultaten van het onderzoek, waarbij bepaalde bedragen voor het ogenblik nog ontbreken:
Dirk Duflou zou het bedrag dat KPN betaald heeft hebben overgemaakt naar een rekening in Bahrein bij de Gulf One bank die hij op 27 oktober 1997 opende onder de naam Jacques Templemont uit Quebec (Canada). Uit de stand van 27 juni 2021 blijkt dat hij over 216.733.388 USD beschikt.
Een ander deel ging naar de Ahli Bank in Al Manama (Bahrein), onder de identiteit Philippe Lempereur uit St Malo (Frankrijk), die hij op 11 december 1997 opende en waar hij thans 127.903.157 USD heeft.
Een deel ging naar de Attijariwafa Bank in Rabat op een rekening op naam van Jacques Lacroix uit Villeurbanne (Frankrijk), die hij op 13 februari 1995 had geopend en waarop thans 98.176.837 euro ( 115.904.842 USD) staat
Een ander deel zou deurwaarder Dirk Duflou naar de Deutsche Bank in Düsseldorf (Duitsland) hebben gebracht, onder de naam Fritz Wunderlich uit Genève, waar hij 86.145.286 euro (101.696.886 USD) zou hebben.
Een ander deel ging naar de Crédit Suisse bank in Luzerne waar hij een rekening heeft van 91.928.211 euro (108.522.277 USD) onder de naam Jean-Claude François uit Compiègne (Frankrijk).
Het allergrootste deel heeft hij gestort op een rekening in Zürich bij de Crédit Suisse bank onder de naam Jacques Coutron van Parijs 15th, die hij op 10 december 1993 heeft geopend. Er staat momenteel 253.889.000 euro (299.713.083 USD) op
Van de banken waarop een beroep werd gedaan, ging het grootste deel waarschijnlijk naar de bank Crédit Suisse in Zwitserland. Het is dezelfde bank die ook door de Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maanverenigingen (IFRC) wordt gebruikt. Het is het pensioenfonds dat mogelijk alle werknemers in België betreft, en dat ik iets verderop bespreek.
Vermoedelijk is de bevoegdheid om geld op te nemen van de rekening van deze organisatie in handen van één of meerdere personen die in werkelijkheid niet bestaan, en dus van een reeks valse identiteiten. Vanuit de bovenvermelde bankrekeningen zou gerechtsdeurwaarder Duflou de bedragen rechtstreeks op de geheime rekeningen van de andere leden van de bende hebben gestort:
Een derde ging naar de Crédit Suisse Bank in Zwitserland
Bijna een derde van de volledige buit zou naar Lucien Leuwenkroon zijn gegaan op een rekening bij de Crédit Suisse bank in Zwitserland onder de naam Lucien Lendermans uit Elsene die hij op 16 maart 1990 had geopend. Op dit ogenblik is de exacte stand van deze rekening 83.662.128 euro (98.766.404 USD)
Twee derden ging naar de Morgan Chase Bank in de VS
De rest (twee derden) werd verdeeld onder de leden van de bende, via meester Inès Wouters, voor wie het bedrag werd overgeschreven op een Amerikaanse rekening bij de Morgan Chase in Washington DC onder de valse naam Jennifer Quintones uit Mexico City (Mexico) , die zij sinds 5 mei 1999 heeft. Zij heeft momenteel 129.771.928 USD op de rekening staan.
Vermoedelijk werden de twee derden verder verdeeld als volgt:
Een bedrag dat overeen zou stemmen met 15 % van de volledige buit ging naar verschillende geheime bankrekeningen van de heer Peter Rombouts in de Verenigde Staten waarvan een overzicht op deze tabel:
Vanuit de VS werd de rest van de buit opgedeeld als volgt:
De Deutsche Bank
Professor Roland Willemyns was erbij, zoals bij alle zware operaties die mij op één of andere manier beroepsmatig moeten raken of in diskrediet brengen, met de overtuiging dat ik er nooit achter zou komen wie er achter zit. Er loopt nog steeds een klacht tegen KPN-Orange wegens dat onterecht ontslag dat Alfons Nuyts had uitgevoerd, mogelijk in opdracht van professor Roland Willemyns.
Professor Roland Willemyns heeft op 2 januari 2000 bij Deutsche Bank te Hamburg een rekening geopend op naam van Lucien Löwenfeld uit Eilat, Israël, om zijn aandeel te ontvangen. Hij heeft thans 100.620.834 euro (118.786.818 USD) op die rekening staan.
Lucien Leuwenkroon heeft op 17 april 1999 onder de naam Daniel Willemyn een deel op een rekening bij de Deutsche Bank te Hamburg geplaatst, en onder dezelfde naam heeft hij op 2 januari 2000 een rekening geopend bij de Deutsche Bank te Berlijn.
De Crédit Suisse Bank
Hare Hoogheid Jacqueline de Croÿ zou haar portie onder de valse naam Josephine Beaujour uit Guingamp (Frankrijk) hebben ontvangen op een bankrekening bij de Crédit Suisse bank te Zürich (Zwitserland), die zij op 17 april 1988 heeft geopend.
De Lloyds Bank
De rest van de bende maakte met voorbedachten rade gebruik van de Lloyds bank in Londen om een bijkomend deel te ontvangen:
Joseph Gheysens ontving ook een deel van de buit en creëerde op 6 januari 2000 een rekening bij Lloyds Bank in London onder de naam William Hughes, die in Liverpool zou zijn geboren.
Eveneens op 6 januari 2000 opende Jacqueline de Croy een rekening bij diezelfde Lloyds bank in Londen onder de naam Jacqueline Wilson uit Manchester.
Daniel Renson ging twee dagen eerder, op 4 januari 2000, naar de Lloyds bank in London, eveneens onder de naam Joseph Pumpkin uit Winchester.
Alfons Nuyts, die de belangrijkste rol speelde binnen het doelwit, dat KPN-Orange is – een bedrijf dat hij elke dag een beetje meer kapot maakte, en dat failliet dreigde te gaan door die dure boete in de rechtszaak Belgacom versus KPN-Orange – heeft zijn deel van de buit gestort gekregen op een Britse rekening onder de naam Tom Wilkins uit Chester, bij de Lloyds bank in London. Hij creëerde deze rekening op 6 januari 2000, enkele weken voordat Belgacom KPN-Orange formeel via gerechtsdeurwaarder Dirk Duflou had ingelicht. Het zou kunnen wijzen op voorbedachte rade van Alfons Nuyts, om een bankrekening te openen in het buitenland met de verwachting om specifiek de geplunderde bedragen bij KPN-Orange te verbergen, en dit via het Justitie, want dat is wat een gerechtsdeurwaarder voorstelt.
Alfons Nuyts moet dus worden beschouwd als een belangrijke actor om zijn werkgever zware boetes op te leggen via zijn vrienden op zeer hoge posities zoals gerechtsdeurwaarder Duflou, en om te eisen dat die boetes worden uitbetaald op zijn rekening bij de Lloyds Bank in London, die hij met dat doel van tevoren zou hebben geopend.
De voorkennis werd verspreid naar buitenstaanders, waaronder de gerechtsdeurwaarder
Die voorkennis kon mogelijk bestaan uit de wekelijkse en maandelijkse plannings- en statusrapporten die ik opstelde voor de wekelijkse stakeholdersvergadering waaraan de heer Alfons Nuyts noodzakelijkerwijs wilde verschijnen en deelnemen. Ik mocht van hem geen enkele vergadering bijwonen en vooral niet vergaderen met de managers en de directeuren van de andere afdelingen.
Ik werd door Alfons Nuyts uitgesloten van alle vergaderingen, wat mijn werk onmogelijk maakte. Om de gegevens te krijgen, ging ik rechtstreeks naar de analisten en de programmeurs, zo kwam ik dingen te weten waarover niet gesproken werd, en ik gaf dat door aan top.
Ik vroeg eens aan een teamleider bij customer operations, een afdeling die sterk afhankelijk was van het facturatiesysteem waarvan de IT-afdeling de eigenaar is, wat “Fons” (bijnaam voor Alfons Nuyts) aan de andere afdelingen vertelt (wetende dat hij de overkoepelende visie en strategie ontbeert). “Oh, hij heeft nooit een woord gesproken, hij zit daar alleen maar en kijkt naar alle anderen die dingen bespreken, maar hij zegt niets in die mate dat niemand in het bedrijf begrijpt wat zijn afdeling precies doet de hele dag”, legde de jonge dame uit die Sonia d’Hautecourt heet.
Zij beschreef de man die zijn team wilde uitbreiden van 6 naar 20 of 30 mensen, omdat hij jaloers was op de andere managers in de IT-afdeling die veel mensen onder zich hadden. Hij had er maar zes en er was al niet genoeg werk voor zes mensen, laat staan voor nog meer mensen. Hij wil alleen maar tegen iedereen kunnen zeggen dat hij 30 mensen “onder zich” heeft werken. Dat is zijn definitie van een belangrijk man. Merk op dat hij mij ontsloeg toen we nog maar met 5 mensen waren. Het toont aan hoe Alfons Nuyts zijn team wilde laten groeien.
De verslagen die ik heb geschreven bevatten echte observaties van alle informatietechnologie- en telecommunicatietechnologie projecten van het bedrijf, met inbegrip van kostenraming, de stand van de uitgaven ten opzichte van de vooruitgang, de begin- en einddata van analyse – ontwikkeling – test – levering en productie, de namen van alle betrokken leveranciers, hun dienstbeschrijving en de prijzen, alle het personeel met vaste contracten, interims en de consultants die bij elk project betrokken waren, en de afhankelijkheid van de technologieprojecten van alle afdelingen in de rest van het bedrijf. Als ik door de heer Alfons Nuyts werd ontslagen, dan was dat omdat ik niet in staat was iets anders dan de waarheid te presenteren. De Vijand houdt niet van de waarheid en wil dat ik de situatie verbloem.
De afdeling waaraan Alfons Nuyts leiding gaf heette IT-PSO (het Information Technology Project Support Office) en had als taak planning en controle. Hij was de manager en dus de eerste in de lijn van verantwoordelijkheid als er iets ongeplands gebeurt, zoals het krijgen van boetes.
Planning is één van de meest strategische posities in een bedrijf, waar men de touwtjes in handen heeft om een heel bedrijf vooruit te stuwen maar ook om het neer te halen. Als er iets misgaat in de IT-afdeling, stort het hele bedrijf in. De heer Alfons Nuyts had dit begrepen, en hij is van nature kwaadwillig, want hij is een Vijand-type van wezen. Een bewijs hiervan is dat de heer Alfons Nuyts een racist is en een bewonderaar van Nazi-Duitsland. Hij heeft een broer die voor de Wereldbank in Afrika werkt en die dezelfde geest heeft als hem.
Zijn zoektocht naar gedrukte informatie zou verklaren waarom ik elke ochtend als ik op kantoor kwam (tussen 9 uur en 9.15 uur), mijn persoonlijke laden en dossiers verschoven en overhoop gehaald aantrof. Rondneuzen in andermans documenten is de reden waarom Alfons Nuyts elke dag om 6 uur ‘s morgens op zijn werk aankomt. Hij kwam iedere ochtend helemaal vanuit Geel (ten noorden van Antwerpen) naar Brussel met de auto.
Alfons Nuyts kreeg een rijke ontslagvergoeding
Alfons Nuyts werd ontslagen ongeveer 2 jaren na het dwangbevel tot betaling voor KPN-Orange om boetes “aan Belgacom” te betalen. Zijn ontslagvergoeding bestond naar verluidt uit gulle geschenken zoals een grote mooie zeilboot, waar hij van droomde om te hebben. Hij droomde er ook van om in een grote BMW te rijden zoals de IT-directeur Albert Timmermans, die Alfons Nuyts tegelijkertijd benijdde en vereerde. De heer Nuyts verliet het bedrijf met een uitkering alsof hij goed werk had verricht voor KPN-Orange.
Het krijgen van een rijke vertrekpremie was de reden waarom de heer Alfons Nuyts in de eerste plaats bij KNP-Orange is gaan werken. Hij was met dat idee in zijn achterhoofd naar KPN-Orange gekomen. Daarom mikte Alfons Nuyts op de positie van CEO, wat iedereen in het bedrijf verbaasde, want deze man mist alle vaardigheden om complexe situaties op papier te presenteren. Hij mist ook de vaardigheden om in voor een publiek te spreken. In de functie van CEO zou hij niet in staat zijn de pers te woord te staan, in tegenstelling tot de heren Jean-Claude Vandenbosch en Stanley Miller (die het bedrijf hebben opgestart), die mensen zijn met charisma, stijl en spreekvaardigheid.
De heer Nuyts toonde geen enkele belangstelling om aan zichzelf te werken om die vaardigheden te verwerven. Mensen zoals hij maken dat een bedrijf geen stimulerende omgeving is voor persoonlijke ontwikkeling of groei, en dat thuisblijven veel beter is. Hij is iemand die van oordeel is dat men niets moet kunnen, dat alles geregeld wordt met contacten, invloed en waarschijnlijk ook het bed. Hij zou het gebrek aan vaardigheden compenseren door bekwame mensen in dienst te nemen om dat soort dingen voor hem te doen. Hij wil alleen maar de baas zijn.
Hij zocht dat te doen door de rapporten die ik produceerde af te pakken, mijn naam uit te wissen en zijn naam erop te zetten. Hij rekende op mijn slavernij, en dit is waarschijnlijk waar hij aan gewend is. Zo heeft hij zich een bedrieglijke weg naar boven gewerkt, en hij is niet de eerste werknemer van een bedrijf die ik dit in België heb zien doen.
Ik begreep niet veel van de ambities van de heer Nuyts om zo snel mogelijk de ladder op te klimmen, tot ik de Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maanverenigingen in Genève ontdekte, waarnaar de pensioenen van alle werknemers van België blijkbaar gaan. Dit pensioenfonds schijnt eigendom te zijn van de Bende van Nijvel, een bende waartoe Alfons Nuyts misschien behoort, en zijn duizelingwekkende ontslagvergoeding kan afkomstig zijn van de pensioenen van alle Belgische werknemers.
Hij zou vervolgd moeten worden voor de slavernij van het ganse Belgische volk
Ik wist dat Alfons Nuyts werd geholpen door iemand om beter over te komen dan hij op zijn werk kan zijn, maar ik wist niet door wie, totdat ik op een bankrekening bij Lloyds Bank in Londen stuitte op naam van George Hamilton uit Blackpool, die ook een deel van de buit heeft ontvangen. Hij zou, net als alle anderen, een rekening hebben geopend op 5 januari 2000.
George Hamilton blijkt de heer George Dekock te zijn, een wapenontwerper bij FN/Browning. Misschien is hij wel degene op wie de heer Alfons Nuyts zich baseerde voor technisch inzicht in IT en telecommunicatie. Ik heb de heer Alfons Nuyts elke vrijdag stiekem zeer grote pakken rapporten, offertes van leveranciers en vele andere documenten mee naar buiten zien nemen “om thuis te werken”. “Om dat aan anderen te tonen die hem helpen begrijpen hoe alles en iedereen te manipuleren” is het de juiste reden.
Hoe ik achter het bedrog ben gekomen?
Via Ina Valstar die tussen 1999 en 2001 wist dat ik bij KPN-Orange in dienst was, maar zij wist niets van dit financiële festijn. Jaren later kwam ze er achter via één van de Bende van Nijvel die dacht dat zij ook haar deel van de koek had gekregen. Ik weet niet wie haar verteld heeft dat de bende mij met die rechtszaak wilden treffen, in mijn functie als planning analyst bij KPN-Orange. Samen met anderen zoals Bernard Crepin, die mijn collega was en die het meest loyaal was aan Alfons Nuyts, kreeg ze niets, en dat was niet erg slim, maar zo is het verhaal uitgelekt.
Bovendien beschik ik over voorkennis die de heer Alfonse Nuyts niet heeft, namelijk dat hij behoort tot de groep die men de Vijand noemt. Een typische eigenschap van de Vijand is alles te bederven wat goed, vriendelijk, vredelievend en heilzaam is. Het merk Orange is gewoon machtig, en ook het personeel in het hele bedrijf en ik waren gehecht en sterk.
Zo kwam ik te weten dat de zogenaamde “achterstand in het betalen van Belgacom facturen” waarschijnlijk een list was van Alfons Nuyts en anderen die hij buiten het bedrijf ontmoette, die dezelfde genetische opmaak moeten hebben als hij en die overleven door mensen, bedrijven, banken en landen leeg te plunderen met conflicten en oorlogen.
Toch vond ik het eigenaardig dat Jacqueline de Croÿ mij bij zoiets wilde betrekken, want ik was niet geïnteresseerd in een klacht tegen een bank waar ik nooit zaken mee had gedaan. Zij zou erin kunnen slagen de bank ten val te brengen door er een massa mensen erbij te betrekken, die geïnteresseerd zouden zijn in een klein stukje van die 21 miljard dollar. Ik ben niet één van hen.
Dus, waarom de KBC, en waarom ik?
Die boete tussen 300 en 360 miljoen Bef tegen KPN-Orange in 2000 is volgens mij de reden waarom een rechtszaak tegen de KBC bank in het kader van Russische staatsobligaties werd gestart met behulp van hare hoogheid prinses Jacqueline de Croÿ, die besloot de KBC bank over te nemen. De bedoeling is om de bewijzen te verbergen en gerechtelijk onderzoek te dwarsbomen in de zaak KPN-Orange. Verder boven heb ik uitgelegd dat de bankrekening waarop KPN-Orange de boete moest betalen een rekening is bij de KBC bank waarvan het IBAN nummer BE19-4348-1867-1112 is. Men wil al de bewijzen dat KPN ongeveer 600 miljoen Bef betaald heeft op een KBC bankrekeningnummer van deurwaarder Dirk Duflou vernietigen. Dat is de constante logica van de Vijand.
Een vergelijking van gelijksoortige operaties door dezelfde bende
De ineenstorting van de bank Lehman Brothers in 2008 is een extra crash als gevolg van de subprime hypotheekcrisis, die slechts een onderdeel zou kunnen zijn van dat grotere plan om het feit uit te wissen dat deze bank werd geplunderd door dezelfde personen die KPN-Orange plunderden.
De subprime hypotheekcrisis komt na de tsunami van eind 2003 in zuid-oost Asië en de orkaan Katrina in 2005 in Louisiana, die veel huizen verwoestte. De tsunami en de orkaan zou het gevolg kunnen zijn van een door de mens veroorzaakte klimaatverandering, zoals blijkt uit mijn ontdekking in 2019, mede door Hare Hoogheid Prinses Jacqueline de Croÿ, die me de klimaatsystemen om regen te maken en om de smog uit de lucht te zuigen.
Een deel van de boetes die KPN betaald heeft, zouden mogelijk gebracht zijn naar Leemans Kredieten, een kredietinstelling in Antwerpen die geen banden heeft met de Nationale Bank van België en die kapitaal aantrekt voor leningen op een wijze die niet gespecificeerd is.
Om een einde te maken aan het plunderen en tot zondebok maken, is er maar één oplossing, en dat is de Wereldbank voor hun ogen te vernietigen, net zoals zij de banken van anderen, de huizen en de gezinnen van anderen voor hun ogen vernietigen, met TV, de pers de camera’s en dus voor een zeer groot publiek.
Waarom die Wereldbank vernietigen? Omdat de waarden van Orange, die dit merk zo krachtig maken, waarschijnlijk gebruikt werden voor het vormgeven van de Millenium Goals en de SDG’s (de duurzame ontwikkelingsdoelen), en al het moois dat deze nepbank gebruikt als façade voor het genereren van inkomsten van overheden die in hun leugens geloven. Ze hebben veel meer geld verdiend met de waarden van Orange dan het merk kon genereren met mobiele telefoon abonnementen.
De edelachtbare heer Bart De Wever, de Burgemeester van Antwerpen,
Van 9 tot en met 13 september 2007 waren enkele leden van de Bende van Nijvel en hun vrienden in Afghanistan.
Op 9 september 2007 was de heer Stephan Van Collemal in Kabul voor zijn vrouwenhandel in Afghanistan via NGO’s zoals Caritas International, de Afghaanse Rode Halve Maan. Ook UNICEF zou erbij betrokken zijn geweest. Stephan werkte daar aan zijn handel natuurlijk onder een valse identiteit. Hij gebruikte de naam George Temple, uit Monaco
In het milieu van de Taliban stond hij echter bekend als Mustapha Ibn Daoud, en hij wordt thans gezocht in Afghanistan.
Op dezelfde dag, maar veel later, kwamen de andere leden van de Bende van Nijvel en hun vrienden aan, waaronder Ines Woutersdie naar Afghanistan reisde met een vals Canadees paspoort onder de naam Suzanne Lacroix uit Quebec; Prinses Jacqueline de Croÿgebruikte een vals Luxemburgs paspoort met de naam Josiane Bourgeois uit Esch, de heer George De Kockgebruikte de valse Franse identiteit Georges Petit Feu uit Versailles, en Joseph Gheysensvloog naar Kabul onder de valse Franse identiteit Louis Georges uit Le Havre.
Zij zouden met Turkish Airlines van Brussels Airport via Istanbul naar Kabul zijn gevlogen.
Zij waren door de beruchte Taliban-leider Mollah Mohammed Omar uitgenodigd om een executie van verraders van Al Qaeda bij te wonen.
Als tolk was een Fransman aanwezig die sinds 5 februari 1967 in Afghanistan woont. Zijn naam is de heer Philippe Montagne, hij komt oorspronkelijk uit Parijs 13e en hij werkt in de bouw op contracten met de Wereldbank. Hij was een goede vriend van de Taliban en in het bijzonder van Mollah Omar.
Een mogelijke getuige van deze vriendschap zou de Marokkaanse Malika El Aroud kunnen zijn, die momenteel n de gevangenis van Sint-Gillis zit. Zij was de echtgenote van de Belgische Tunesiër Moez Garsallaoui, één van de daders, in opdracht van Al Qaeda, van de aanslag die op 9 september 2001 het leven kostte aan Generaal Ahmad Shah Massoud. De aanslag werd gepleegd op bevel van de toenmalige opperbevelhebber van de Taliban, Mollah Omar.
De Fransman Philippe Montagne communiceerde met de financiers van al die aanslagen, die wel eens zijn werkgevers bij de Wereldbank zouden kunnen zijn, en dat is de link tussen Al Qaeda en Europa waarnaar alle islamitische landen op zoek waren omdat zij ervan worden beschuldigd extremistisch geweld te financieren.
De Fransman was dus de tolk omdat hij Urdu kon spreken en Mollah Omar geen andere talen kende om met zijn Westerse financiers te overleggen. Mollah Omar had hem nodig als tolk tussen hem en Al Qaeda.
De strijders van Mollah Omar hadden 5 Afghanen gevangen genomen. Het waren allemaal mannen tussen de 18 en 54 jaar oud. Zij waren lid van Al Qaeda en zouden hun collega’s verraden hebben, zonder dat iemand kan uitleggen wat dat verraad precies inhield. Wat kon bijvoorbeeld een 18-jarige man, die alles nog moet leren, verkeerd doen? Hun executie was blijkbaar van groot belang voor de Bende van Nijvel en hun vrienden die hierbij aanwezig wilde zijn.
Op 12 september 2007, gingen Stephan Van Collem en zijn kameraden naar de terechtstelling die 10 tot 15 km buiten Kaboel plaatsvond.
De gevangenen werden opgesloten in een houten schuur, waar ze niet uit konden. Hun beide handen waren vastgebonden aan de muur. De neus was vrij, maar de mond was dichtgelijmd.
De Al Qaeda-mannen gingen de schuur binnen en goten benzine over de hele vloer en op de muren. Toen gingen ze allemaal naar buiten, en een van de Al Qaeda mannen kwam even terug om de deur open te laten.
Hij vroeg de 3 buitenlandse mannelijke bezoekers om een schot te lossen op de brandstof op de vloer, en dat deden ze. De eerste was George De Kock die zelf wapenontwerper is en goed weet hoe je vuur moet stoken met vuurwapens. De tweede was Joseph Gheysens, en de laatste was Stephan Van Collem die zonder aarzelen een schot loste in de schuur, op de brandstof.
Samen met de twee Belgische vrouwen bleven zij naar het laaiende vuur kijken tot de schuur volledig afgebrand was en de 5 Afghaanse mannen verkoold waren.
Het is duidelijk dat hun executie van belang was voor de de Bende van Nijvel en hun vrienden, anders zouden zij niet de moeite nemen om zo ver te reizen naar één van de gevaarlijkste plaatsen ter wereld, behalve om zich te verzekeren van de dood van deze zogenaamde verraders.
De vraag die open blijft en die de Belgische politie zou moeten stellen aan alle Belgen die bij die executie aanwezig waren, is wat die 5 Afghanen gedaan hebben? Wat of wie (bij naam) hebben ze verraden en aan wie? Ze zouden leden van Al Qaeda verraden hebben, maar over wie hebben we het precies?
Zij werden naar verluidt veroordeeld door een Al Qaeda krijgsraad die hen veroordeelde en die zowel rechter, jury als beul speelde. Wie zat er in die krijgsraad? Wie heeft de ondervraging van de verdachten geleid, en vooral wiens beslissing was het om deze 5 Afghanen op die manier te doden? Werden er processen-verbaal opgemaakt, en bestaan er ergens vonnissen met die vonnissen? Was er een proces of helemaal geen proces? Zonder deze juridische vormen, kunnen we niet spreken over een terechtstelling maar over een vijfvoudige moord.
Wat we wel weten is dat er een professionele jurist aanwezig was, en dat was de advocate bij de balie van Brussel, meester Inès Wouters. Wat was haar rol in deze krijgsraad? Ze heeft misschien in Afghanistan gewerkt zonder werkvergunning?
Er was ook een mensenrechtenorganisatie aanwezig, die het fonds is van de prinsessen Jacqueline de Croÿ en Massimo Lancellotti.
De pers zou deze mensen en de Taliban moeten interviewen om meer te weten te komen over die afschuwelijke executie. Misschien weet Malika El Aroud er ook iets van, aangezien zij en haar overleden echtgenoot lid zijn van Al Qaeda in Afghanistan.
Ik heb geen details gekregen over de identiteit van deze 5 Afghanen en ik vraag de internationale gemeenschap ons te helpen deze 5 Afghanen te identificeren, de lichamen terug te vinden en deze aan hun families terug te geven, en andere getuigen van deze executie te vinden.
Daarenboven was er een onopgeloste moord gepleegd op mevrouw Denise Janssens, die werd aangesproken door 2 leden van de Groep Diane die zij in haar verklaringen had omschreven als een zeer grote en een kleine heer. Ik herinner mij heel vaag dat zij mij hierover had aangesproken, en dat de kleinere heer een blonde was. Hij zou best de heer Stephan Van Collem kunnen zijn, terwijl de lange heer waarschijnlijk Joseph Gheysens was. De moord op de 5 Afghaanse mannen toont aan dat deze mannen in staat zijn tot gruweldaden tegen de mensheid, en dat zij dus de moordenaars zouden kunnen zijn van Mevrouw Denise Janssens met als mogelijk motief het antisemitisme.
Ik zal daarom voor de 5 Belgen de hoogste straf volgens de sharia-regel van de Taliban in Afghanistan aanvragen.
Bouhammou Si Mohamed is the only son and the youngest child of my grandfather El Arabi Bouhammou, who had nine daughters, including my mother, Aicha. She is the eldest and the only one to have migrated abroad. She currently lives in Borgerhout, near the place where a bomb explosion took place on March 26, 2021. Because she is the eldest of her parents, she is also the main heiress to the family estate which is a farm.
His parents’ property is bordering the Sbou River at the back of the house, and in front of the house, it borders a forest used by the Royal Moroccan Army and by farmers to let their horses and cattle out to enjoy the surprising biodiversity in that area.
The fields along the river are used for agriculture. The property is for farmland with a size of 3 parcels between 5 and 8 hectares. In fact, the property was never discussed with me to know the exact size of the whole land.
It is really not surprising that if you own this place, you will be envied for it because of its beauty and fertility, it offers access to fruits and vegetables on one side, and to fishery on the other side where the wild Oued Sbou river flows. On both sides of the house you have the farmland, and the backyard is facing the river on which you can see the fishermen in their boats working at sundown. At the other side of the river you have the cereal fields. A little further you can see the salt water and the sweet water clashing at the outlet to the Atlantic Ocean a couple of kilometers away.
In this letter, I quote a Belgian mafia that wants to take over this region for other reasons than reaping the natural wealth. You will understand by the end of this letter what their exact aim is.
There used to be a Régie du Tabac (like Tabaknatie in Antwerp) at this place in Morocco
During the colonial period, this land belonged to the Tobacco Board and I am currently investigating whether there is a connection between this Tobacco Board and the Tabaknatie in Antwerp.
My suspicions point in the direction of Victor Louis Leemans, who might have had shares in Tabaknatie and colonial interests in Morocco and the Congo where he was growing tobacco and bananas, and in the transport and logistics of these products to the Tabaknatie in Antwerp.
Because I suspect Victor Louis Leemans, the politician of the CVP (Catholic Party of Flanders) to be the father of Lucien Leuwenkroon, who is the president of the Chamber of Commerce Belgium Luxembourg in Morocco (CCBLM),I am testing the probability based on shares that the latter would have at Tabaknatie, which he would have inherited from his father.
My suspicion led to the discovery that he may own those shares with a false identity that is Pierre Godfroid from Chatelineau who would have 0.8´% shares in Tabaknatie, and who has had a secret account since December 22, 1985 at Wafabank in Brussels where he currently has 106 922 783 euros in the account. There is a link under that same identity to JP Morgan Bank in the US and to the Crédit Lyonnais in France. That is what I have found for now as I am looking further to achieve precision
Probably in order to increase his shares in the Tobacco Nation (when this company still dealt in tobacco, i.e. until 2006, when a family took over the property for another kind of business) without paying much money, Lucien Leuwenkroon would have secretly used stratagems such as reclaiming the former lands where tobacco was grown in the former colonies, such as the agricultural lands of Kenitra where the Régie du Tabac was located. One of his strategies would be to attack the heirs like my mother Aicha, and this is why he worked his way back to Morocco.
Morocco could not charge the former colonialists with human rights violations because they were probably untraceable, just as the members of the gang of Brabant Killers are untraceable to Belgian justice. Until now, it was thought that it was the French who colonized Morocco. This case concerning the Kenitra farmlands could lead to the revelation that they were most likely Belgians with false French identities.
Lucien Leuwenkroon belongs to the first generation of “Leuwenkroons” in Belgium, as far as I could verify. He is the president of the Belgian-Luxembourg Chamber of Commerce. Instead of buying things normally, he orchestrates criminal gangs to plunder other people’s property like primal humans ensure their survival, not like modern man, and thus probably like his father did. This is also how his chamber of commerce works. He is also called “Francois Leemans”. Hence my suspicion that he could be a son of Victor Louis Leemans.
The farm is located on a high hill, quite high in relation to the river (as in the picture above). You have a driveway to the main road, and when you cross the road, you are in the forest, which is important for the wood industry, which is of great importance for the chamber of commerce of Lucien Leuwenkroon and his customers in Belgium, more than for the customers of the Kingdom of Morocco.
To win, there should be no fraud with the notary. There wasn’t any since 1972 until now
In March 2015, a sale of the contract authorizing the exploitation of the farmland took place between my uncle Si Mohamed and buyers whose identity I could not determine, because no one discusses family property with me.
I advised my mother to refuse the sale. As always, she asked me to stay out of the deal (as if someone – who knows I have a better knowledge of contracts – had asked her to leave me out). I did what my mother asked me to do, and for the rest, I did not interfere in the matter, but I noticed that there was something around the notarial act to make this sale possible.
If I’m not mistaken, Si Mohamed was in a hurry to sell, and according to my mother, he needed the proceeds to buy a house in town. He wanted the signatures of all his sisters to collect the money as soon as possible. Other than my mother, they all live in Kenitra. As for my mother’s signature, I don’t know how they arranged it to go through with the sale, and this about one month before her departure to Morocco on April 18, 2015. Why didn’t they wait for her arrival to finalize the sale?
As I said earlier, there are three plots: one of which is a leasehold, another is purchased property of which my grandfather is the first owner, and another that my grandfather had purchased from a neighbor. The sale that took place between January and April 2015 would relate to the leasehold whose ultimate owner is the Moroccan State. Usually, the Moroccan State decides who can use the land and who cannot. It was in this way that my grandfather got the agricultural land.
Then there is another file that involves the personal ownership of my grandfather’s farmland that is a pending lawsuit because that piece of land was illegally seized by people whose identity has never been clear.
What I do know is that the seizure of the land happened in early 1970 (probably in 1972), that gendarmes showed up very early in the morning (at dawn), when my grandfather went to the field to work.
There were (two or three) gendarmes waiting for him at the entrance. They forbade him from entering and that he was never allowed to work there again. Because he had resisted, they captured him and threw him in jail for 10 days.
It is about a property that he had bought from his Spanish friend and colleague Cabran of which both have the documents.
After his release, my grandfather went to court to contest his loss. The Court of Justice did not follow up the case until today.
For this case to be resolved, there had to be no fraud or conviction on the side of the plaintiff (the Bouhammou family), and that’s what worried me, especially because I suspected that my mother was being manipulated precisely to make those kinds of mistakes that should not exist. My mother doesn’t know that these are mistakes. She’s the oldest, so she has the most authority, but she can’t read or write. She is…
unable to dispose of his property.
incompetent to enter into a contract for a loan.
unable to pledge or mortgage his or her property and to gove permission to cancel a mortgage registration, with or without discharge, and of
The transfer of an executive attachment order without payment.
unable to enter into a lease, a commercial lease or an ordinary lease
incapable of accepting or rejecting an estate, general bequest, or bequest by universal title.
Unable to accept a gift or bequest on a personal basis.
unable to act as plaintiff and defendant in legal proceedings
incompetent to enter into an agreement of undivided ownership.
unable to purchase a property.
unable to enter into a settlement or arbitration agreement.
unable to practice a trade.
Unable to apply for real estate rights.
unable to make a gift among the living.
unable to enter into or amend a marriage contract.
unable to enter into or amend a legal cohabitation agreement.
unable to make or revoke a disposition of property at the time of death.
unable to perform routine management acts.
unable to exercise legal control over the property of the minor referred to in book l, title lX of the (Belgian) civil code
unable to enter into an estate agreement authorized by law.
unable to exercise its rights and duties with respect to taxation and social security.
Inability to incur periodic debts.
unable to enter into contracts of any kind (purchase, loan, lease, rental)
subscribe to mobile phone, PC, Internet and more.
For everything, she needs my father, because he can read and write French and Arabic, he has had a basic education. He can ask the right questions to people who try to manipulate him, but he doesn’t think his wife can do such a thing to him.
To me my mother does not come for advice, not only out of pride, but out of fear that I will make her accountable for the decisions she makes, and this when she is actually on the lookout for someone to shift the responsibility onto.
With the help of the Brabant Killer gang and under the false identity “Ina Valstar” was transferred to Belgium to engage in sex trafficking with Asian women from the Philippines and Thailand.
My father was receiving disability benefits during this period (1983 – 1984) after repeated operations on his eyes, which made him visually impaired. He had previously worked in the metal industry at Schippers-Podvyn. When he began to spend more time at home, he began to develop frequent pneumonia.
I noticed this, and I asked my mother why he had a cold so often. She said, “It’s because of all the dust he inhaled in metallurgy. Now that he doesn’t work in as much dust, it comes off and that’s why he always seems to have a cold.” What a great explanation from an illiterate person.
But when he was working in the dust, he had none of that, I remember. That’s why I think my dad got the dust from Ina Valstar, who could have shown my mom how to make him a little bit less of a boss without wasting words and without attracting the attention to herself. Just with an infection.
It also makes me wonder about the death of my paternal grandmother, named Ghannou, whom I saw as a child. I remember that she was constantly suffering from a lung disease that the doctors could not cure, that she lay in bed and that the family, such as daughters-in-law and grandchildren, took care of her. I think she died in March 1985 at the age of 72, while all the other grandparents were over 100 when they died. Maybe it was by deliberate contamination, and maybe with the Coronavirus, even then. In any case, her death should be questioned again today.
Therefore, I think that Ina Valstar could be responsible for poisoning my father’s lungs with a similar infection, and this may be while my mother knows about it. Similarly, my father was the victim of a kidney infection, and in the recent years of a prostate infection too.
Perhaps we can resolve the issue of my father’s lungs and kidneys by addressing the issue of a prostatitis my father had in 2013 or 2014, the medical records which are in AZ Monica. The nature of the infection will show if he developed it on his own or if he contracted the infection through contact.
My mother made sure that my father did not question her, but rather her two children who were involved in criminal activities, according to my mother. So the tension between my father, on the one hand, and my brother and me, on the other hand, began to grow and I decided to leave home in 1988. I went to live in a student house in Brussels, because I was studying at the Vrije Universiteit Brussel, where Professor Roland Willemyns had stopped my progress because he was also a member of the Brabant Killer gang who had a vested interest in taking over the agricultural land of Kenitra for strategic military reasons. Going to college was something my mother didn’t want to know about, but she pretended to like it so as not to show my father that she was the one who wanted to steer my brother and me in a completely different direction.
To give weight to this “other direction,” we received visits from the police – just as my grandfather received visits from the gendarmes – with accusations that were not true. For example, a policeman once rang the doorbell because my brother Miloud had allegedly knocked down a classmate during a soccer game, which would have torn the boy’s pants, but my brother did not touch the boy and they were far apart. I witnessed it myself and was shocked at how my mother supported the other party. My father went to a lawyer with this.
To this we can connect the case of false visas in which I was arrested in 1990 and which was plotted by outsiders in hiding. It could also be something which my mother knew everything about in advance. What she doesn’t know in my case is that there was a trial and that there is a verdict existing because someone wants to discredit the plaintiff (the Bouhammou family) in the pending court case concerning the agricultural lands in every possible way, including my mother. So this case remains unresolved.
The last time another police officer came by was Wednesday, January 25, 2017. It was also the last time my parents had seen me, because I assumed that Ina Valstar or the people who had put me in jail in December 1990 might have sent that policeman to damage my reputation with a new file, and that all this would be out of competition for my ambitions for New Morocco.
These types of attempts to harm me are only possible if they know where I am hiding. Generally, the mother would know where her child is hiding. I realized very early in my life that my mother was being used by the Satanic Belgian mafia to locate me. I shut her out of my life, until each member of that mafia began looking for me, one by one.
To free myself from these multiple attempts to harm me, I simply never went back to my parents. My father reproached me for this (because he doesn’t know how my mother transmits everything to the Brabant Killer gang). He also passed this comment on to the police officer in this way on Wednesday, January 25, 2017. He said “We have not seen our daughter for ten years”, meaning “I don’t know what kind of mischief she’s getting into.
This time, my dad won’t be able to say I don’t like being around him or that I didn’t turn up during 10 years. because since January 2015, I’ve spent months in a row at my parent’s house. Now he will understand why I don’t come anymore. Everytime I come to Antwerp, I seem to get in trouble with the police. It’s high time he finds out what kind of mischief his wife is up to.
It was the Brabant Killer gang that put me in prison in 1990, and who sought to disinherit me by putting me in outrageous situations. It was precisely by doing such things frequently to me that I discovered that the Brabant Killer gang are the ultimate buyers of the land in Kenitra, because the farmland is in the immediate vicinity of the U.S. Air Force base in Kenitra.américaine à Kenitra.
If the police go to my parents with this explanation, then my mother will finally see who she has been helping all these years to attack my father’s health, my brother’s and my future plans. Since she won’t know who the Brabant Killer gang is, unless the police show her the pictures of the Delhaize stores where people were shot down just like that. She will remember that.
They should then show her a picture of the whole gang and ask her if she recognizes anyone and what their name is. Only then will she really realize what she was doing. If I do this myself, she will laugh at me with the great risk that she will tell the Brabant Killer gang everything, like the most stupid people do. That’s why I don’t go to my parents anymore.
“A broker in Fez, Morocco, informed me that my grandfather’s fields were probably purchased by Victoria Warmington, who is originally from St. Louis, America. He told me that the land is operated by an American company from Texas that employs local farmers in Morocco, but fearing for his life, he did not reveal the name of the American company.
Another real estate agent in Tangier said that Ines Wouters would have agricultural land in Kenitra where she acquired 3 fields of 5 hectares in total. This size of land is an industrial size that can be linked to a company. The real estate agent is currently finding out which company is using those agricultural lands.
Ines Wouters reportedly acquired the first field on March 18, 1992, the second on June 17, 2012 and the third on December 7, 2014.
Given her expertise in law and real estate contracts, it is very likely that Master Inès Wouters is the person behind a large number of thefts of land and houses in Morocco. An example of a house she might have looted is the house of madame Fatouma El Morabit, who was fatally wounded by 2 caretakers of Les Soins-Chez-Soi (0458.511.179) in her home where relatives of Fatouma El Morabit were also present and wondering what the two caretakers were doing to their mother, in a separate room behind closed door where no one was allowed to come.
They finished her off simply by moving her body constantly back and forth between César De Paepe hospital and Saint Pierre hospital in Brussels, lifting her up from one bed, putting her in another bed, then in the ambulance, then they take her out, put her in another bed, and so on during at least two days, and only God knows how delicate or brutal the hands were of the people who were handling her, while having deep cuts on each hip which the caregivers made. When I asked why they were moving her around they said “there are no beds available”. You can find the full story at this link
Given the weak profile of the hard core of the Gang of Nivelles – who need plagiarism to hide their incompetence and their criminality, and who need gruesome violence to assert themselves – I suspect that Master Inès Wouters was also the expert who drew up the real estate contract for the sites in India where sweatshops were built to first produce the fashion for the big brands, and then to imitate the very same brands. In order to leave no trace of this, they set fire to the entire factory while the workers (often whole families) were trapped in it. Therefore, she should already be arrested as an accomplice.
The link between the gang of Brabant Killers and Morocco could also be the Red Cross/Red Crescent where the money from would-be migrants to Europe arrives as “donations”. Many of these migrants never make it to Europe.Read also “A small group builds enormous wealth through fake IDs for undocumented migrants”, my letter to His Excellency Dimitris Avramopoulos Commissioner Directorate General Migration, Home Affairs and Citizenship European Commission.
The characteristic of Attorney Inès Wouter’s behavior is that she is dishonest, she is unreliable and very false, I found this out at first glance when I asked her about my copyrights at the insistence of a Moroccan MP who was attending the UN Youth for Human Rights conference on September 12, 2012 in Brussels. She told me for example that the group-purchasing of electricity was not a novelty, that it had existed for some time. Immediately after meeting her at Afschrift, where she was a Partner, I was sent a link on my email to sign up for Twoo (a dating site). I dropped this woman like a brick because I think she is terrible.
However, the farmland in Kenitra is the business of the entire Gang of Nivelles, and not just Maître Inès Wouters. She is their legal, tax and notarial advisor and always helps the gang escape justice.
The most dangerous on all levels (intellectual, legal, military and technological) is Mr. Stephan Van Collem. He presented himself as “a Jew from Israel” when I met him. Among Belgians (his compatriots) I have noticed that he presents himself as Dutch or Belgian, or half Dutch, but never as “a Jew” and even less from Israel perhaps to avoid a predictable aversion that certain people still have against the Jews, just as I sometimes have to hide that I am a Moroccan to keep contact positive. My experience is that people in this country change their attitudes when they hear your nationality. That’s why I understand him downplaying Jewishness or faking it in the company of his own people. I noticed that he juggled three nationalities depending on who was in front of him.
Therefore, I contacted the Israeli and Dutch authorities to help us identify this man, given his use of false identities to open bank accounts abroad, including secret accounts in, for example, Afghanistan.
He probably belongs, through the Diane group, to an elite group of the former Belgian gendarmerie. Witnesses who saw him in Afghanistan associate him either with the Belgian Army or with a security firm. He is said to have a brother also named “Van Collem” who is probably still working in Afghanistan.
It was precisely the gendarmes who appeared at the entrance to the fields one morning very early in 1972 to prevent my grandfather El Arabi from entering. They could have been false gendarmes, or corrupt members of the Moroccan gendarmerie that has a school in Kenitra. I prefer the first track, that they were criminals who dressed up as gendarmes and used gendarmerie motorcycles to impress.
The farmland of my grandfather in Kenitra used to be a tobacco plantation. If this farmland belonged to the Dutch cigar manufacturer van Collem from Eindhoven, then all of the Gang of Nivelles would indeed be hiding behind Stephan Van Collem to claim their right to the property of a family that was exterminated for this reason.
Stephan Van Collem seems to want to position himself as the heir to the cigarette company, which logically should have a lot of land in the tobacco producing countries. That’s what I think he intends, because his real name is Peter Rombouts.
He could be one of the defendants who provided an increase in capital to Soins-Chez-Soi to reward caregivers of Ms. Fatouma El Morabit, given that one more employee was hired at Soins-Chez-Soi during the 2013 year of activity and given that a slight reduction in capital was noted in the 2016 annual balance sheet amounting to 7,031 euros, which could correspond to money given as a donation to someone or as capital for something else. That same amount coming out of capital was indicated as “loss” in the “Profit (loss) of the fiscal year (9905) to be allocated.”
When I suspect Mr. Stephan Van Collem it is
because he is the only one in the Gang of Nivelles with those kinds of abilities directly related to a business operation (capital, goods, services, employees),
He is involved in companies directly related to healthcare and health such as Alpha genetic
Until recently He stayed indefinitely at Desguinlei 33,2018 Antwerp, which is a lab of AML BV (with company number 0426.279.168) but also a night shelter for the homeless in which currently undocumented people are quarantined. I got my invoice for the PCR test in my hands there. That lab succeeded in finding me while I am homeless, without an address, and actually impossible to locate.
Mr. Stephan Van Collem is believed to be the financier of CAW, where he would misuse the identities of employees to hide money in secret accounts abroad. 2 examples of CAW employees are Mr. Omar Amezian and Mr. Rafael Van Abeele who, according to my information, would both have opened secret accounts around the time when Soins Chez Soi received a capital increase. This is not to say that the other names on the list below did not also play a role.
The founder of CAW is presumably Victor Louis Leemans, who I mentioned further above. In most reviews about him, he is described as a close collaborator of the Nazi, as if he was not a full blood Nazi himself. He is responsible for the rollout of the war time economics during WWII in Flanders which continues to live on through CAW in which government funds disappear.
You will find more information about this in a letter I wrote about Payoke, a NGO in Antwerp which combats sexual violence and human trafficking only in the case of sex workers. If you are not sex worker, they don’t give a damn about you, when you are victim or a target of human traffickers. They take you in, they create a file, and then they tell you that you are not a victim. They get funds based on the number of files, and then they don’t spend them. Someone else runs with the money. That is war the time economics in which charity is used as a façade by thieves.
The funds which CAW gets from the governement and which they hide through the staff in foreign bank accounts ultimately end up in the hotel development projects for international tourism such as the NH Hotel Group (see further above) but also in luxury products such as perfumes (Douglas Perfumes, luxury coffee such as Lavazza, and perhaps Rombouts as well, in the development of international transport of freight such as Leemans Transport BV .
These are massive investments that strech over the whole world, which you can’t subscribe to one, two or a handful of individuals, but to banks. Though, in this case there is no formal participation of the banks in the capital of all the companies that I mentioned earlier. In the case of Lavazza and NH Hotel Belgium the finding in the annual balance sheet was that there are no links with any financial institutions whatsoever.
The question becomes: how does someone like Lucien Leuwenkroon, who is the founder of Lavazza company, amass incredible amounts of money for the worldwide development of the Lavazza coffee brand with one of the largest networks of coffee shops in the world, unless he robs the tax payers in the respective countries where Lavazza is established?
He uses charity as a coat In his own country Belgium, where he obviously robs the government through CAW, but also through the Red Cross. The same organisations are also used for whitewashing huge funds from crime. In the foreign countries he uses the Red Cross and the World Bank supported NGO’s in exactly the same way like he does in his own country.
A this moment he must be the one sucking out all the governments with the Coronavirus. Please make sure gets vaccinated ASAP to see how it will work out on him.
By asking questions to the elderly people in Belgium (of whom a lot are dying through Covid19) who have known Victor Louis Leemans, his children and their schooling, I learned that Lucien Leuwenkroon used live with his parents exactly on the spot where Tobacco Registry is located in Kenitra, until the age of 5 or 6, when he came to Antwerp. There must be records existing in Morocco under his real name which is Lucien Leemans. He changed his name into Leuwenkroon to return living on that beautiful farmland which originally belongs to Joseph Van Collem from Eindhoven, and who perished in 1943 with all his Jewish family according to sources in Sobibor. Lucien Leuwenkroon hired Peter Rombouts who was born in 1963, to play Stephan Van Collem, a Jew from Israel, who in 2020 started to complain about his entire family being exterminated in Buchenwald during WWII, without filing one case in Court.
I could be wrong, but it is possible that at the beginning she used my father just for the papers, to come to Belgium, as some Moroccan women still do today.
Because they are not allowed to travel abroad alone in most Moroccan families, they marry someone in the family, they make at least one child to keep up appearances, and once in Belgium they run off with a Belgian or a European. That’s how they end up in the horrible sex trade.
I draw a parallel with the story of a young Moroccan father of three toddlers, who just divorced his niece who married him just to get a legal foothold in Belgium. She met a Belgian who was a tourist in Morocco who inspired her to do it this way. She still sees that Belgian man here in Belgium. It is in this way that the trafficking of women and tourism are closely linked. That’s not development cooperation anymore. That’s what I explained to Morocco in “The Godfather of Morocco“, which is to get rid of that development cooperation scheme.
The other files in which she is to be questioned and which are mentioned in the manuscript of the book “Allah Ghaleb” are the following:
The Saliha and Atika Baghdadi file
The file concerning the driver’s license that my mother obtained in 1994 or 1995 despite the fact that she could not read or write. Would that be with the intention of making her have an accident?
The file concerning the visa for her nephew Mahjoub Inerhmi
The file of the marriage of Mahjoub Inerhmi and Badiha Satis from Boom (Antwerp).
For Her Excellentie Bundeskanzlerin Angela Merkelof the Federal Republic of Germany
I extend my condolences to the victims of the floods throughout Germany. I am in solidarity with all those who have been affected and who have lost everything. I send my courage to them all, and I hope that the suffering will be short-lived.
Her fund has invested in a rain machine to eliminate the drought. It almost sounds like a joke or science fiction, which is why it took me 3 years to dare to write anything about this. The recent floods in Belgium have prompted me to formally denounce the criminal climate systems that this foundation supports, as crazy as it sounds.
The video she had shown me was presenting a flooding of an area in Africa. I remember the scene of a man sitting on the back of a cow swimming in the water and enjoying it. “Look how happy that man is! He is beaming because he has never seen so much water,” her highness remarked enthusiastically.
Then she looked at me and said “you have to help us sell Professor Yuri’s rain machine in countries with a lot of desert”. Here is a snapshot from the Facebook page of La Fondation Les Princesses Jacqueline de Croÿ et Massimo Lancellotti showing a similar scene. Clearly, the purpose of Professor Yuri’s machine is not drinking water, but causing torrential rain. “I don’t think I can find customers for that, but maybe for the huge vacuum cleaner (that Jacqueline showed me), which can clear up the smog in no time,” I said so as not to discourage her in her good intentions.
The rain machine is said to be at the root of the overwhelming torrential rainfall of the past week
I set aside the proposal of her Highness Jacqueline de Croÿ until I had learned from Swiss sources that those floods in Belgium that have so far claimed 31 lives, and at least 53 missing people, and that washed away hundreds of houses, and entire villages, making thousands of homeless people, were the work of a criminal gang.
Alfons Nuyts, Attorney Inès Wouters and George Dekock would have climbed to the highest plateau in Belgium on July 11, 2021, and that is on Baraque de Fraiture, the ski resort in Belgian Luxembourg. They took advantage of the recent corona easing to make their way to that area.
Skiing or climbing was not the intent, but rather creating a cloud to intentionally cause water damage. Crystals (presumably hydrogen crystals) are sent through the atmosphere with a small rocket that they shoot into the air, and that explodes in the air like a bomb to disperse the crystals. The crystals evaporate under the influence of heat, they accumulate in the form of clouds. When these become too heavy and cool down as they get higher in the atmosphere, rain falls which can be abundant in a very short period of time. The existing wastewater systems cannot withstand so much water crashing down in a short period of time, and floods occur as a result. That’s what happened during the weekend of 17 and 18 July, 2021.
The rain machine was hidden in a chalet in Durbuy that a French engineer in aerodynamics had rented in the village that Mr Marc Coucke had bought up, but the latter does not know that such plans exist. The French engineer works at the European Space Agency (ESA).
The rain machine was tested with the intention of being sold to the Polisario, who deposited 375 million USD ( 318 million EUR) in a secret account held by George Dekock at the Crédit Suisse in Switzerland. He has had this account since February 12, 1988 under the name George Lecoq from Valenciennes. Just before this Polisario deposit, there was 486,612,777 CHF ( 448,561,067 EUR – 527,873,811 USD) in that account.
It is in this way that I was able to find out that Mr. George Dekock is not only the ultimate owner of the rain machine, but also the designer, because that is his profession. He specializes in missile technology for military purposes, but I would never have thought that he would test his murder weapons outside the scope of the military. I think he is “Professor Yuri” who Princess Jacqueline de Croÿ was referring to, when she was showing me the video with what seems to me a criminal enterprise.
The rain machine is in the hands of terrorist groups
Terrorism is the obvious intent given the sale of the rain machine to Morocco’s enemy, which is the Polisario Front, and which has seized the entire Western Sahara to establish a lawless state there. Terrorists of Al Qaeda among others are trained in that zone to then do damage all over the world like the one in Wallonia, last week. The other stakeholders for that kind of climate disrupting scum would be the Taliban, who have also made an offer, which in the meantime materialized.
What we can do is prevent a second attempt to wreak havoc in Belgium. I don’t understand what they have to gain from destroying so many lives and homes with water, but there is a second deluge coming this very weekend, I’ve been told by a source in Oman where a hydrological company has expressed interest in the device for agriculture, if I understand correctly, and they were competing in the bidding against the Taliban who want to pull that device to themselves.
The sale price, would be 369 million USD and another test was planned in Esneux during the night of Friday 23 june to Saturday 24 2021. The test would be where the device is hidden, and that is in the property the Moroccan army Colonel Sellam Sadki, who has had a house there since 1993, and I knew that from before. He is well known in Kenitra where my family lives. My cousin Mahjoub told me that the Colonel had had a daughter in 1994 with a Frenchwoman from St Malo named Louise Ducroix. That is the reason, he would buy a property. The purchase of his house in Esneux was on August 2, 1993.
I regret his wife, Madame Zoubida who knows all my aunts because almost all of them worked in the Colonel’s chicken farm in Kenitra, and so they knew everything about his household. What Madame Zoubida should know is that her husband Sellam bought that property under the false identity Salim Cherbois, from Ixelles(Brussels, Belgium). The house is located outside the city center, it is said to be a single house to keep prying eyes at bay.
Oman veut développer l’agriculture avecOman aims to develop agriculture with the rain machine
Through a source from Oman, I know that the test was planned in Esneux during the night of Friday 23 July 2021 to Saturday 24 July 2021. The name Joseph Gheysens was mentioned because this would be his initiative, but what is curious is that this time others were invited who want to make a lot of money with that kind of business, such as a car tire company which I suspect are Mr. Jos Delcroix and Mrs. Paula Donckers, and based on the Facebook link that the Omani passed on to me, I understand that Her Highness Princess Jacqueline De Croy will attend the test. The Omani believe that she is related to Jos Delcroix and that the latter would be the owner of the rain device that was going to be tested.
The test will be carried out by Mr. Didier Lepoint an engineer in aerodynamics from Monaco who works at the European Space Agency (ESA – the European Space Agency), and who earns extra money by giving training in others countries to handle the rain machine, as there is already talk of training at the hydrological company in Oman. He would have received 275 000 EUR from His Excellency André Azoulay, the adviser to His Majesty the King of Morocco to carry out the test in Esneux.
His Excellency André Azoulay was also the sponsor of the French engineer who had hidden the rain machine in a chalet in Durbuy, and who carried out the tests on the Baraque de Fraiture. He was said to be a colleague of Didier Lepoint at the ESA and he was paid 260 000 EUR, to cause the havoc and misery we have seen in the last few days due to the floods.
The Omani thought all these people were Americans because of a bank account at the Bank of New York Mellon that the hydrological company would use to purchase the machine and pay for training. The account at the Bank of New York Mellon is in the name of André Tulipe from Châteauroux and it was created in New York on June 16, 1981. It currently holds 288,902,115 USD.
Since a sum of 323,793 USD had been deducted on July 19, 2021, corresponding to 275,000 EUR, and a sum of 306,132 USD ( 260,000 EUR) had been deducted on July 7, 2021, it could be a secret account of His Excellency André Azoulay.
The proceeds were eventually used to finance international terrorism, just like the proceeds they get from the rainmaker today.
I suspect Daniel Renson, Alfons Nuyts, Professor Roland Willemyns, and Attorney Inès Wouters. The man who leaked the plan from my home was Mr. Tobias Miesing from Baton Rouge (USA), a trailing spouse from an Albemarle company executive, and a victim of Hurricane Katrina in which he had also had to rebuild everything. The full file can be found at this link.
Thank you for your attention and for sending your support to the Belgians who, like me, have lost ALL.
Voor de edelgestrenge heer Marc De Mesmaeker, Commissaris-generaal van de Belgische Federale Politie
Sta mij toe, edelgestrenge Commissaris-generaal, mijn solidariteit te betuigen met een verklaring:
Ik betuig mijn medeleven met de slachtoffers van de overstromingen in heel België. Ik ben solidair met allen die getroffen zijn en die alles verloren hebben. Ik zend mijn moed naar hen allen, en ik hoop dat het lijden van korte duur zal zijn.
Haar fond heeft geïnvesteerd in een regen-machine om de droogte uit de wereld te helpen. Het klinkt bijna als een grap of als science-fiction en daarom heeft het me 3 jaren gekost om hierover iets te durven schrijven. De recente overstromingen in België hebben mij ertoe aangezet de criminele klimaatsystemen die deze stichting ondersteunt formeel aan de kaak te stellen, hoe gek dit ook klinkt.
De video die ze me had getoond liet een overstroming zien van een gebied in Afrika. I herinner me het tafereel van een man die op de rug van een koe zat die in het water zwom en ervan genoot. “Kijk eens hoe gelukkig die man is! Hij straalt omdat hij nooit zoveel water heeft gezien”, merkt hare hoogheid enthousiast op.
Dan keek ze naar mij en zei “je moet ons helpen de regen-machine van Professor Yuri te verkopen in de landen met veel woestijn”. U vindt hier een snapshot uit de Facebook pagina van La Fondation Les Princesses Jacqueline de Croÿ et Massimo Lancellotti met een gelijkaardig tafereel. Het is duidelijk dat de bedoeling van de machine van professor Yuri niet het drinkwater is, maar stortregen veroorzaken. “Ik denk niet dat ik daar klanten voor kan vinden, maar misschien wel voor de enorme stofzuiger (die Jacqueline me heeft getoond), die de smog in een mum van tijd kan opklaren”, zei ik om haar niet te ontmoedigen in haar goede bedoelingen, toen ze me de video liet zien met wat mij een criminele onderneming lijkt.
De regen-machine zou aan de oorzaak liggen van de overweldigende stortregen van de voorbije week
Ik heb het voorstel van hare hoogheid Jacqueline de Croÿ laten liggen tot ik uit Zwitserse bronnen had vernomen dat die overstromingen in België die tot zover 31 doden hebben geëist, en minstens 53 vermisten, en die duizenden daklozen en heelder dorpen heeft weggespoeld, het werk was van een criminele bende.
Alfons Nuyts, Meester Inès Wouters en George Dekock zouden op 11 juli 2021 tot het hoogste plateau zijn geklommen in België, en dat is op de Baraque de Fraiture, de skioord in Belgisch Luxemburg. Ze hebben geprofiteerd van de recente corona versoepelingen om zich naar die buurt te begeven.
Skiën of klimmen was niet de bedoeling, maar wel het creëren van een wolk om met opzet waterschade te berokkenen. Kristallen (vermoedelijk hydrogeen kristallen) worden doorheen de atmosfeer gestuurd met een kleine raket die in de lucht wordt geschoten en die in de lucht ontploft als een bom om de kristallen te verspreiden. De kristallen verdampen onder invloed van de warmte, ze stapelen op onder de vorm van wolken. Wanneer deze te zwaar worden en afkoelen naarmate ze hoger in de atmosfeer geraken, valt er regen die overvloedig kan zijn in een zeer korte tijdspanne. De bestaande afvalwatersystemen zijn niet bestendig tegen zoveel water dat neerstort op korte tijd, en als gevolg hiervan ontstaan overstromingen. Dat is wat er gebeurd is vorig weekend.
De regenmachine was verstopt in een chalet in Durbuy die een Franse ingenieur in aerodynamica had gehuurd in het dorp dat de heer Marc Coucke had opgekocht, maar deze laatste weet niet dat er zulke plannen bestaan. De Franse ingenieur werkt bij het Europees Ruimteagentschap (ESA).
De regenmachine werd getest met de bedoeling om verkocht te worden aan de Polisario die daarvoor 375 miljoen USD (318 miljoen EUR) heeft gestort op een geheime rekening van George Dekock bij de Crédit Suisse in Zwitserland. Hij heeft deze rekening sinds 12 februari 1988 onder de naam George Lecoq uit Valenciennes. Vlak voor deze storting van de Polisario stond er 486 612 777 CHF (448.561.067 EUR – 527.873.811 USD) op die rekening.
Zo heb ik kunnen achterhalen dat de heer George Dekock niet alleen de uiteindelijke eigenaar is van de regen-machine, maar ook de designer, want dat is zijn beroep. Hij is gespecialiseerd in rakettechnologie voor militaire doeleinden, maar ik zou nooit gedacht hebben dat hij zijn moordwapens buiten het leger zou testen. Ik denk dat hij “professor Yuri” is die prinses Jacqueline de Croÿ bedoelt.
De regen-machine is in de handen van terroristische groepen
Terrorisme is de overduidelijke bedoeling gezien de verkoop van de regen-machine aan de vijand van Marokko, die het Polisario Front is, en die de hele Westelijke Sahara in beslag heeft genomen om daar een wetteloze staat op te richten. Terroristen van Al Qaeda onder andere worden in die zone opgeleid om daarna overal in de wereld schade aan te richten zoals die in Wallonië de voorbije dagen. De andere belanghebbenden voor dat soort klimaat verstorend tuig zouden de Taliban zijn, die ook een offerte hebben gemaakt, en voorlopig weet ik nog niet of er duidelijke afspraken bestaan.
Wat we wel kunnen doen is een tweede poging om ravage aan te richten voorkomen in België. Ik begrijp niet wat ze eraan hebben om zoveel mensenlevens en huizen te vernietigen met water, maar er is een tweede zondvloed op komst dit weekend, heb ik vernomen uit een bron in Oman waar een hydrologisch bedrijf belangstelling heeft getoond voor het apparaat voor de landbouw, als ik het goed begrepen heb, en die concurreren in de biedingen tegen de Taliban die dat apparaat naar zich toe willen trekken.
Ik heb geen informatie over de verkoopprijs, maar er is wel een nieuwe test gepland in Esneux waar het apparaat is ondergebracht in het eigendom de Marokkaanse leger Kolonel Sellam Sadki, die daar een huis heeft sinds 1993, en dat wist ik al eerder Hij is bekend in Kenitra waar mijn familie woont. Mijn neef Mahjoub heeft me verteld dat de kolonel een dochter had gekregen in 1994 met een Française uit St Malo die Louise Ducroix heet. Daarom had hij een eigendom. De aankoop van zijn huis in Esneux was op 2 augustus 1993.
Ik betreur zijn vrouw mevrouw Zoubida die al mijn tantes kennen omdat ze bijna allemaal in de kippenkwekerij van de kolonel hebben werkt in Kenitra, en dus wisten ze alles over zijn huishouden. Wat mevrouw Zoubida zou moeten weten is dat haar man kolonel Sellam die eigendom heeft gekocht onder de valse identiteit Salim Cherbois, uit Elsene. Het huis is buiten het centrum gelegen, het zou een alleenstaand huis zijn om pottenkijkers op afstand te houden.
Oman wil de landbouw ontwikkelen met de regen-machine
Via een bron uit Oman weet ik dat de test gepland is in Esneux tijdens de nacht van vrijdag 23 juli 2021 op de op zaterdag 24 juli 2021. De naam Joseph Gheysens werd genoemd omdat dit zijn initiatief zou zijn, maar wat merkwaardig is, is dat er deze keer anderen werden uitgenodigd die veel geld willen verdienen met dat soort zaken, zoals een autobandenbedrijf waarvan ik vermoed dat het over de heer Jos Delcroix en mevrouw Paula Donckers gaat, en op basis van de Facebook link die de Omani hebben doorgegeven heb ik begrepen dat hare hoogheid prinses Jacqueline De Croy de test zal bijwonen. De Omani denken dat ze familie is van Jos Delcroix en dat deze de eigenaar zou zijn van het regen apparaat dat getest ging worden.
De test zal worden uitgevoerd door de heer Didier Lepoint een ingenieur in aerodynamica uit Monaco die bij de European Space Agency (ESA – het Europees Ruimteagentschap) werkt, en die extra veel geld verdient door opleidingen te geven in anderen landen om de regen-machine te hanteren, zoals er al sprake is van opleidingen bij het hydrologisch bedrijf in Oman. Hij zou 275 000 EUR gekregen hebben van Zijne Excellentie André Azoulay, de raadgever bij Zijne Majesteit de Koning van Marokko, om de test in Esneux uit te voeren.
Zijne Excellentie André Azoulay was ook de sponsor van de Franse ingenieur die de regen-machine in een chalet in Durbuy had verstopt, en die de testen heeft uitgevoerd op de Baraque de Fraiture. Hij zou een collega zijn van Didier Lepoint bij de ESA en hij kreeg 260 000 EUR uitbetaald, om de ravage te veroorzaken en de ellende die we hebben gezien de voorbije dagen door de overstromingen.
De Omani dachten dat al deze mensen Amerikanen waren omwille van een bankrekening bij de Bank of New York Mellon die het hydrologisch bedrijf zou gebruiken voor de aankoop van de machine en om de opleidingen te betalen. De rekening bij de Bank of New York Mellon staat op naam van André Tulipe uit Châteauroux en was op 16 juni 1981 gecreëerd in New York, en er staat momenteel 288 902 115 USD op.
Omdat er een som van 323 793 USD was afgetrokken op 19 juli 2021, wat overeen stemt met 275 000 EUR, en op 7 juli 2021 er een som van 306 132 USD (260 000 EUR) was afgegaan, zou het om een geheime rekening kunnen gaan van Zijne Excellentie André Azoulay.
De opbrengsten werden uiteindelijk aangewend voor de financiering van het internationale terrorisme, net zoals de opbrengsten die ze vandaag halen uit de regenmachine.
Ik verdenk Daniel Renson, Alfons Nuyts, professor Roland Willemyns, en Meester Inès Wouters. De man die het plan uit mijn woning heeft gelekt was de heer Tobias Miesing uit Baton Rouge (VS), een reizende echtgenoot van een kaderlid van Albemarle, en slachtoffer van de orkaan Katrina waarin hij ook alles opnieuw had moeten opbouwen. Het volledige bestand vindt u op deze link.
United Chambers of Commerce and Industry 
