Zijne Excellentie de edelachtbare heer Ari Epstein, Chief Executive Officer van Antwerp World Diamond Centre
In het kader van de covid-achtige besmettingen die Zijne Majesteit Koning Hassan II en mezelf betreffen, ben ik de contacten die ik had in kaart aan het brengen om contactopsporing mogelijk te maken die zal helpen te achterhalen hoe ik precies besmet raakte in oktober 2000. Zo was ik in de dagen voor ik ziek werd in contact geweest met de heer Alfons Nuyts, de heer Christian Olivier, de heer Inigo Fernandez en mevrouw Anne Verhoeven.
Toen Anne twee verdiepingen van haar nieuwe huis klaar had, wilde ze me graag het werk tonen. Ze bracht me naar Leuven op een avond waarop ze dingen ging koken die ik lekker vind, zoals een salade. Ze stond erop dat ik met haar dineer.
Het is een klein huis, met kleine ruimte, maar ze heeft het echt heel mooi ingericht. Het ziet er precies zo uit als in een Ikea-catalogus. Daar kocht ze werkelijk alles, inclusief de volledig uitgeruste keuken, de verlichting, de hallogeenlampen, de wasmachine en de droger enz. Zelfs de glazen, borden, lepels, keukendoeken, handdoeken en kleine snufjes. Alles kwam van Ikea. Ze was van plan het als bed and breakfast te verhuren aan leidinggevenden van bedrijven. Ze vroeg ongeveer 900 euro per maand huur. Ze had al een klant die opkomst was. Het was een Amerikaan die voor een onderzoek bij de Katholieke Universiteit Leuven naar België kwam, maar voordat het zover was, wilde ze er zelf van genieten.
Ik zag het niet zitten om haar voor mij te laten koken, want ik heb het al eerder gezien, hier in België, dat ze de groenten en het vlees niet wassen als ze die uit de winkel brengen. Ik zei niets en keek toe hoe ze kookte in de gloednieuwe keuken met twee grote gootstenen, met moderne kranen en een sproeier die boven de kraan hing, als een douche.
Fresh? Hello!
Ze nam de sla, ze verwijderde zoveel van de buitenste laag dat mijn ogen uitpuilden. De helft van de sla ging naar de vuilnisbak. Ze nam alleen het hart ervan, ze maakte het nat in minder dan een seconde… Ik bedoel de kraan stond nauwelijks aan en ze draaide hem al uit, en ze legde de sla op een papieren handdoek om te druppelen. Ze scheidde de bladeren en deed ze in een kom.
Ik dacht dat ze de kom ging gebruiken om blad voor blad te wassen, of de sproeier op het geheel te gebruiken, maar dat deed ze niet. Ze nam de grote witte champignons, ze sneed het donkere deel bij de wortel af, ze sneed het in plakjes en deed het in de kom bij de sla. Ik wachtte nog steeds tot ze op een gegeven moment water zou gebruiken…
Toen nam ze de tomaten, die ze kocht in een bakje bedekt met cellofaan. Ze verwijderde het plastic. Ze legde ze op een stuk hout en begon ze in schijfjes te snijden. Dat deed ze in de schaal met de rest. Ze deed hetzelfde met de komkommer, de uien en de peterselie. Toen ze dat begon te besprenkelen met olijfolie, begreep ik dat niets van dat alles hierna ooit nog water zou zien.
Dat was alleen maar groenten. Hoe zou ze dat doen met vlees dat ook niet gewassen wordt doorheen gans de bevoorradingsketen, dat op de rug gedragen wordt van de werkers, dat af en toe op de grond valt of in de koeltruck waar mensen schoenen dragen.
Omdat ik zo slim was om niet te kiezen voor vlees, vis of kip (gezien het feit dat ze hier in België daar doorgaans niet doorheen koken), stelde ze voor om de maaltijd te versterken met roereieren.
Ze haalde de eieren uit de verpakking en toen ze op het punt stond ze open te breken, hield ik haar tegen en zei “denk je niet dat je ze eerst moet wassen?”. “Wat wassen?” vroeg ze, zeer verbaasd. “De eieren”, antwoordde ik. Op spottende toon stelde ze “Wat? Was je de eieren?” Ik knikte “ja, en met zeep”. Ze begon zo hard te lachen omdat ze nog nooit in haar leven iemand had gezien die eieren wast. Toen ze weer op adem was gekomen van het lachen vroeg ze “Eet je eieren dan met de schaal of wat?” Ze zei dat dat niet nodig was omdat je alleen gebruikt wat erin zit. Ik argumenteerde dat een deel van het vocht aan de buitenkant van het ei schuurt voordat het in de schaal valt en dat daar nog uitwerpselen of plas van de kip in zit.
Ze rolde van het lachen en ze lachte nog harder toen ik zei dat ik ook het gevogelte, de biefstuk en de vis was. “Ook met zeep zeker?” zei ze spottend. Toen gaf ze toe dat ze had opgemerkt in mijn keuken dat ik eerst al het fruit waste en dat ik daarna de schil eraf haalde om mijn beroemde fruit- en kruidenthee bereidde (zoals je tegenwoordig Fuse-thee hebt) die ze graag dronk, zelfs helemaal koud.
“Als je van plan bent het fruit te schillen, hoef je geen tijd te verspillen aan het wassen ervan, wat is dat nu voor onzin”, onthulde ze toen. Ze gelooft dat de fabrieken daarvoor zorgen vanwege de cellofaanverpakking en vanwege zeer strenge hygiëneregels, anders zouden ze het voedsel niet mogen verkopen. Ze denkt er niet aan wie de laatste persoon was die de groente hanteerde en of die persoon de handen wast na het toiletgebruik, vooral in een fabriek waar arbeiders niet te lang weg kunnen blijven van hun werk, en zeker in dit slavernijsysteem in België. Ze lachte en vroeg me of ik bang was om te sterven.
Dezelfde redenering vond ik in het huis van de door kanker geteisterde heer die een kamer verhuurde in zijn zeer smerige appartement, waar ik onderdak vond nadat de Victor nachtopvang mij had weggestuurd vanwege de brief aan Zijne Excellentie Naftali Bennett, de voormalige premier van Israël over Stephan Van Collem. Het viel hem op dat ik vaak mijn handen waste en een papieren handdoekje gebruikte om de deurknop en de schakelaar aan te raken. Hij stelde me precies dezelfde vraag op precies dezelfde manier: “ben je bang om te sterven?”
In zijn geval antwoordde ik “nee, maar ik wil niet ziek worden op deze plaats waar ik geen bad kan nemen of naar het toilet kan gaan om over te geven”. Hij was een vrijwillige strijder in Noord-Ierland. Hij was de commandant van een bevrijdingsfactie en hij vluchtte naar België, toen men hem in Belfast begon te zoeken. De commandant had geen woorden meer na het antwoord dat ik gaf.
Maar als dochter van hoogopgeleide ouders die medicijnen klaarmaken, verkopen en adviseren, zou je van Anne meer discipline verwachten, vooral in de keuken. Eten is ook medicijn.
Haar moeder, die haar leerde koken, is apotheker van de KU Leuven, net als haar vader. Weten ze niet dat champignons op mest groeien? Als ze hun hele leven op hun manier paddenstoelen rauw eten, is het dan nog een verrassing dat beide ouders aan kanker zijn gestorven? Ze zullen aanvoeren dat de kanker niets te maken heeft met die salade die op hun manier bereid wordt, wat in feite wijst naar heel weinig respect voor henzelf.
Ik zou deze kom salade met ongewassen rauwe champignons, ongewassen tomaten, ongewassen komkommer enz. eten, wat in haar ogen absoluut heel gezond is.
Ik heb precies dezelfde werkwijze gezien bij prinses Jacqueline de Croy waardoor ik me afvraag waarom ze in dit land niet eerst het eten wassen.
Daarna, wanneer hun kankerbehandelingen te duur worden, schuiven ze de schuld aan Pfas of Pfos, of de pesticiden in de grond en in het water die een multinational hen gebracht heeft, en ze gaan die verplichten te betalen voor de kanker die ze krijgen. Zo gevaarlijk zijn ze in dit land.
Toen ik Franse les gaf aan Amerikaanse expats, ging ik naar hun huizen. Er was een familie in Sint-Pieters-Woluwe met een tweeling meisjes van ongeveer 8 jaar oud. Zelfs met een hond was het huis schoon. Binnen dragen ze geen schoenen maar sokken.
Op een avond was ik bezig met de moeder die de dochters de groenten liet klaarmaken. Ze gaf hen wortelen om te wassen. Een van de dochters kwam naar haar moeder om te vragen waar de natriumbicarbonaat was voor het wassen van de wortelen. Toen sprongen mijn ogen open. Dat was de eerste keer dat ik hoorde dat je groenten kunt wassen met natriumbicarbonaat. Het is een wereld van verschil en het vertaalt zich uiteindelijk in de vruchtbaarheid van zowel mannen als vrouwen.
Op de vraag of ik de salade uiteindelijk heb opgegeten of niet, is het antwoord dat ik zo weinig mogelijk heb gegeten zoals iemand die op haar lijn let. Ik heb de champignions en de eieren opzij geschoven en ik at alleen de vertrouwde groenten zoals de saladeblaadjes, de komkommer, de ui, veel ui zelfs ongewassen.
Ik vroeg naar azijn (omdat het een ontsmettingsmiddel is). Anne bracht balsamico, iets dat ik op dat ogenblik voor de eerste keer had ontdekt. Ik besprenkelde elke hap vol met balsmamico en dronk er een beetje van met een lepel op het einde van de maaltijd, om zeker te zijn dat alle ongedierte dood was nog voor het in de maag terecht kwam.
Ongewassen groenten en vooral tomaten, komkommer, champignons en witloof die in donkere kamers en in mest geteeld worden, kunnen de chromosomen beschadigen, zelfs na 1 portie laat staan als je elke dag zo eet. De aandachtloze manier van eten bereiden zou de verklaring kunnen zijn waarom steeds meer jonge kinderen kanker krijgen.
Mevrouw Anne Verhoeven verloor haar beide ouders aan kanker vrij vroeg in haar leven, toen zij een dertiger was. Het verbaast mij zeer, aangezien beide ouders apothekers waren en een eigen apotheek hadden in Leuven.
Doch zou er is een logische verklaring bestaan die men alleen kan vinden door de dagelijkse levensstijl van dichtbij te observeren, want volgens mij heeft het te maken met de algemene hygiëne, zowel persoonlijk als in de keuken. Ik ben mij ervan bewust dat het in twijfel trekken van de hygiëne zeer verontrustend kan klinken voor sommigen die misschien niet kunnen geloven dat er een rechtstreeks verband bestaat tussen vervuiling in het huishouden en kanker. Ik ben er altijd zeer voorzichtig mee geweest, maar er zijn te veel mensen die aan kanker sterven om de overtuigingen over kanker niet in twijfel te trekken. Ze zeggen bijvoorbeeld dat kanker niet besmettelijk is. Ik denk dat het wel zo is dat je besmet kunt raken door een parasiet op of in andermans lichaam. Als kanker niet besmettelijk was, hoe verklaart men dat baby’s met kanker geboren worden? Naar mijn bescheiden mening heeft het aspect hygiëne wat betreft het lichaam en de keuken geen enkele aandacht gekregen in het kankeronderzoek
Het kanker onderzoek gaat niet na hoe de mensen de huishoudelijke hygiëne juist doen en of ze dat doen. Er zijn een heleboel zaken die de dokters niet zien waardoor de redenering over wat kanker is en hoe het ontstaat niet volledig kan zijn.
De ouders van mevrouw Anne Verhoeven waren professionele gezondheidswerkers, en het roept bij mij de vraag op waarom zij kanker niet konden voorkomen of afremmen. Hoe kan iemand apotheker zijn en zeggen dat hij of zij kanker heeft?
Het is onaanvaardbaar dat artsen, apothekers en verpleegkundigen en andere gezondheidswerkers dingen als kanker, HIV en andere SOA’s zouden krijgen, laat staan eraan sterven, tenzij ze zelf met dit gif omgaan zoals bijvoorbeeld in de homeopathie die tot doel heeft de mens te vaccineren via orale inname. in België is het volkomen aanvaardbaar dat iedereen kanker en aids kan krijgen, ook artsen en apothekers. Dat is onverenigbaar.
Men is niet bereid om te veranderen hoe men in dit land over kanker denkt, omdat dit een gedragsverandering vereist, die voor sommigen echt moeilijk kan zijn. Zoals u merkt in dit artikel, wordt er hartelijk gelachen met de inspanning om hygienisch te zijn wat het voedsel betreft, maar ook wat betreft schoonmaak van keukengerief.
Ik nodigde mevrouw Verhoeven op een keer mee naar mijn keuken te komen opdat ik de afwas kon doen en tegelijk met haar praten. Ik maakte de dubbele wastafel schoon, ik vulde één bak met heet water en afwaszeep om daarin de borden, glazen en lepels te wassen die ik daarna in de tweede bak leg. Ik begin altijd eerst met de glazen omdat het water dan nog schoon is. “Mag ik afdrogen?” vroeg ze. “Natuurlijk”, en ik gaf haar een afdroog doek en wastte verder af. Zij nam het gerief uit de tweede bak en ze begon dat af te drogen. “Maar wat doe je nu? Dat is is nog niet gewassen!” protesteerde ik. “Hoeveel keren ga dat wassen”, was haar antwoord. “Ik ga dat niet wassen, ik moet dat nog spoelen, het zit nog vol met zeep!” Ik heb dat nog elders gezien, zelfs in de horeca, dat de afwas eindigt bij de zeepsop. Ik begrijp niet hoe mensen denken dat het eten van zeep geen kwaad kan. Ik bedoel dit is het pfas of het pfos dat het lichaam niet kan afbreken om het in enige vorm uit te scheiden. Het enige wat het kan doen is kanker ontwikkelen omdat zeep viezigheid aantrekt zoals een magneet. Daarom wordt zeep gebruikt om vuil weg te halen.
In principe, volgens de Koran, mogen Moslims niet eten of slapen bij mensen met andere regels behalve bij de Joden waarvan geweten is dat ze dezelfde regels. Gelukkig mag je een individuele interpretatie hebben over de regels in de Koran en die aanpassen aan nieuwe omstandigheden omdat er altijd plaats is voor verbetering. Mischien kunnen we leren van het nog beter te doen. We proberen verzoenend om te gaan om niet als vijanden over te komen. Althans ik heb het geprobeerd met Anne Verhoeven omdat ze een vrouw is, en u ziet wat het resultaat is van de toegeeflijkheid. Men staat bloot aan allerlei soorten aanvallen. Ze komen af met biochemische kernwapens als het ware als Covid om me te uit te roeien uit jaloesie. Dat is het verschil tussen iemand uit een kanker familie en iemand uit een niet kanker familie. Het is bijna als het verschil tussen wild en tam.
Ik pleit voor een wereldwijde norm in geneeskunde, verpleging, farmacie en hygiëne, namelijk dat men geen van deze ziekten mag hebben om het beroep van gezondheidswerker uit te oefenen. De norm moet mensen helpen om te doen waar ze in geloven en het goede voorbeeld te geven. Mensen die niet van deze norm houden, moeten een andere baan kiezen. We zullen zien wie er eerst gaat uitvallen.
Ik hoop dat met dit artikel die hele discussie over kanker door pfas en pfos die grote chemiebedrijven zomaar zouden lozen wordt afgesloten. De covid criminaliteit die ik in de contact tracing heb aangeduid toont aan dat er een verantwoordelijkheid bestaat bij de manier waarop een inwoner omgaat met pollutie, of die meer aandacht gaat geven aan schoonmaak zowel van de woning als van de voedingswaren. In het geval van giftig grond en water zouden er groenten niet groeien
Fuse Tea werd vermoedelijk uitgevonden door Anne Verhoeven
Verder kwamen er tijdens deze oefening enkele herinneringen los die de melding waard zijn. Zo sluit ik bijvoorbeeld niet uit dat het idee voor Fuse Tea vanuit mevrouw Anne Verhoeven is gelekt naar Coca-Cola via haar tussen 1998 en 2000.
Toen ze bij me op bezoek kwam vroeg ik “koffie of thee? Er is munt thee, thee met vers fruit, kruidenthee?” “Thee met vers fruit?” vroeg ze met een groot vraagteken in haar gezicht. Ze volgde me naar de keuken om te zien hoe ik van fruit thee maak.
“Ik gebruik de schil en de vrucht van fruit dat bijna aan het verwelken is” zoals appel, aardbeien, peren, maar ook sinaasappel, citroen, dat met een staaf kaneel en rauwe gember en hibiscusbloemen, alles in een grote theepot waarover ik kokend water giet, en het brei een paar seconden laten koken en dan warm serveren. ze kreeg er geen genoeg van zelfs helemaal koud. Het is te vergelijken met Fuse-Tea. Daarom denk ik dat Anne Verhoeven het recept of dat idee aan het lekken was naar iemand tussen 1998 en 2000
Als ik aan haar denk, dan koppel ik dit aan haar interesse in de beursbelegingen en in het verhogen van de aandelenwaarde met nieuwe drankjes als Lipton Ice Tea en Fuse Tea.
Hoogstwaarschijnlijk hebben ze daar iemand mee geholpen om in de dranken business een carrière te maken, wellicht via de heer Lucien Leuwenkroon, de orchestrator die zeer graag alle Marokkanen op deze manier gebruikt om zijn kamer van koophandel draaiende te houden, om jobs enkel voor zijn volk te creëren en om de Marokkanen massaal te discrimineren in zijn land. Hij is de onzichtbare hand achter de uitwerking van de meeste van de setups inclusief de ongelukken, de vergiftigingen en de regelrechte moorden zoals bijvoorbeeld voor het verkrijgen van obligaties.
Dat was het geval voor de Coca-Cola obligaties om banen als Fuse Tea voor zijn mensen te op te eisen, dat was ook het geval om aandelen van kranten en tijdschriften te bemachtigen om paparazzi te laten jagen op informatie en om het imago van de Moslims overal ter wereld te vernietigen, en om geld te krijgen, meer geld dan het Britse Koninklijk Huis.
De andere die mogelijk achter de ontwikkeling van Fuse Tea zou kunnen zitten is de heer Peter Rombouts, wat de echte naam is van Stephan Van Collem. Hij komt uit de familie Rombouts van het koffiemerk Rombouts.
Infusies moeten voor dit trio een ontdekking zijn, want tot dan toe kenden ze alleen, water, koffie, melk, thee, bier, wijn, sterke drank, limonade en vruchtensap. Infusie waarin het enige zoetstof kaneel en de vruchten zelf was is echt iets anders, maar dranken met zoveel specerijen zoals steranijs, vruchten en bloemen zouden te duur zijn om als frisdrank in flessen te verkopen. Hierdoor is Fuse Tea niet zo verschillend van de meeste frisdranken op de markt, in die zin dat de smaak niet zo scherp is. Misschien dient het voor het witwassen van fondsen uit de criminaliteit via de Coca-Cola aandelen, waarvoor ze de obligaties eerst moesten beroven.
Wie met het recept vandoor is gegaan heeft alleen een spoor achter gelaten dat het makkelijk maakt om de link te leggen naar mevrouw Anne Verhoeven. Zo zouden er ook links bestaan met de crypto-coin, Rituals en met Lipton Ice Tea.
Met nederigheid dank ik u voor uw vriendelijke aandacht, Uwe Excellentie de edelachtbare heer Ari Epstein van de Antwerp World Diamond Center.
Met de meeste hoogachting,
President of United Chambers and Innovation Consultant
Founder of Anaccell Corporation
e-mail : unitedchambers@firemail.de
Phone:+ 1 541 366 4478
WhatsApp + 32 465 40 15 98
Twitter: @unitedchambers @meedanaltatweer
United Chambers of Commerce and Industry 
