
Voor de edelachtbare heer Bart De Wever, de Burgemeester van Stad Antwerpen
Kopie: de hooggestrenge eerste hoofdcommissaris Marc De Mesmaeker, Commissaris-Generaal van de Belgische Federale Politie, en de hoogedelgestrenge hoofdcommissaris Serge Muyters, de Korpschef Politiezone Antwerpen

Mariam heeft de laatste tijd moeilijke tijden doorgemaakt. Ze woont met haar moeder in een sociaal appartementsgebouw op de linkeroever in de stad Antwerpen. De wijk is zeer vergelijkbaar met wat ze in Frankrijk de HLM noemen (Habitation à Loyer Modéré – woningen met een laag inkomen), waar in het hele gebouw tegenwoordig veel vluchtelingen uit Afghanistan en Tsjetsjenië wonen, en sinds kort ook Tibetanen en Pakistani zich bij de groeiende migrantengemeenschap van Antwerpen hebben gevoegd.
Mariam voelt zich in de gaten gehouden door mensen die haar leven voor iemand bespioneren. Er gebeuren vreemde dingen met haar familie en haarzelf, waardoor zij het gevoel krijgt dat zij het doelwit zijn van een samenzwering. Niemand heeft echter een antwoord kunnen geven op de eenvoudige vraag wie het is die haar familie kwaad wil doen en waarom, want er zijn bedreigingen geuit om sommige van haar familieleden te doden.

Ze voelt zich in de steek gelaten. “Ze begrijpen niet waarom iedereen op hen is gefocust, op hun werk en inkomen, de bank situatie, hun huwelijken, de kinderen, hun school opleiding, de gezondheid van de moeder, en vele dingen waarvan je je afvraagt ‘waarom de buren zich niet met hun zaken bemoeien'”, vertelde ze me.
Vanaf maart 2021 werd haar neef Driss fysiek lastiggevallen door twee Belgische politieagenten. Hij werd ook ontvoerd en naar een kelder in Doornik gebracht waar ze dreigen zijn benen af te hakken als hij hen geen 500 euro zou geven. Mariam kreeg een telefoontje met een Frans nummer van een man die 500 euro wilde, of ze zouden de benen van haar neefje afsnijden. Ze haastte zich naar Western Union om 500 euro aan hem over te maken.
Er zijn ook problemen met een andere neef van 13 jaar, die het privéleven van de familie aan derden wil verraden. Hij doet me denken aan mijn moeder, wiens daden gedreven worden door afgunst.
Zijn naam is Anas B. en hij moet door de politie in de gaten worden gehouden omdat de jongen wordt aangemoedigd misdaden voor iemand anders te plegen. Mariam gelooft dat de jongen gemanipuleerd wordt door iemand die bij de administratie werkt en die doet alsof hij hem beschermt. Anas vertrouwt hem en doet moedwillig wat de ander zegt ook om te laten zien dat hij de uitdaging aan kan.
Ik ben nog steeds op zoek naar informatie over wie deze persoon zou kunnen zijn, die het kind stuurt om te weten te komen wat er in de familie gebeurt.
Toen ik aan Mariam had uitgelegd dat al deze problemen absoluut te maken hebben met het bos dat aan haar familie in Marokko toebehoort, waaruit zij verjaagd zijn en dat zij menen verloren te hebben, hoewel de rechtszaak die haar vader had aangespannen, nog steeds hangende is.
Ik was de tweede die haar dit vertelde, en dit is de reden waarom zij ontvankelijker is geworden voor mijn suggesties dan 2 of 3 jaar geleden.
Ik legde uit dat ik misschien op het spoor was gekomen van de maffia die het bos had overgenomen. Ik vertelde haar over de familie Wouterse in Marokko en Ines Wouters in Brussel, die “grote stukken land bezit” in Marokko en ook in de Westelijke Sahara.
Advocate Inès Wouters bezit ongeveer 69 hectare grond in Dakhla, Layoune en La Guirra ; onder de naam Sophia Georgenides, een valse Griekse identiteit uit Athena, waarmee zij een bank heeft in Mellon Bank, Chase Manhattan en Al Attijariwafa bank.
Mariam was meer verbijsterd toen ze ontdekte dat het probleem van dat bos in Marokko iets met België te maken heeft, dan met het feit dat ze het allemaal kwijt zijn,
Het zal wat meer moeite kosten om haar het volgende deel te doen geloven, namelijk dat alle problemen die haar familie en zijzelf hebben, rechtstreeks verband houden met het weren van de ware eigenaars van dat bos Marokko en met de dreigementen om kreupel of gedood te worden, die die toevallig en willekeurig lijken. Ze maken echter deel uit van de koloniale logica van bepaalde mensen.
Zolang niemand er zich druk over maakt om het bos terug te eisen, “is er geen andere eigenaar te vinden”, en dat is waar de migratie naar België om draaide.
Het zal me nog meer moeite kosten haar te overtuigen van de valse identiteitspapieren en paspoorten zoals “Sophia Georgenides uit Griekenland” waarmee deze Belgen alle sporen die naar België leiden hebben uitgewist.
“Ze betalen hier mensen, zoals spionnen die elk familielid in de gaten houden, om ze alles in het leven te laten mislukken`, leg ik uit. Een voorbeeld is het VME (de Vereniging voor Mede Eigenaars) die ondersteund wordt door het Rode Kruis die alle buitenlanders uit hun woningen gooit om de vraag naar sociale woningen te doen stijgen.
Ik heb haar aangemoedigd het probleem te laten escaleren in België, bij de Europese Unie en de Verenigde Naties.
Toen ik haar vroeg mij de naam van het bos te vertellen, vergat ze de Arabische naam. Het heeft een andere naam en die is “el ghaba dial Merikan”. “Waarom noemen ze het het Amerikaanse bos?” vroeg ik. “Omdat het bos grenst aan de Amerikaanse basis in Tanger, langs de kust. “Het is een enorm bos”, vertelde ze me.
Toen drong het tot me door waarom ze het mijn familie en mij zo moeilijk maakten, hier in België.
Het landbouwgebied van mijn grootvader in Kenitra ligt ook in de buurt van een Amerikaanse basis, en ik heb het probleem nooit op die manier bekeken. Wij hadden vroeger familie die op de Amerikaanse basis werkte, en zij stonden meer open voor de wereld dan de rest van de familie. Ik heb nooit gedacht dat de reden waarom ons land door een Vijand werd leeggeroofd iets te maken had met de aanwezigheid van het Amerikaanse leger in mijn land. Dus de keuze om de landeigenaren in dit deel van Marokko aan te vallen was geen toeval.
Het bos dat oorspronkelijk aan Fertoul toebehoort, zou het bos kunnen zijn waar de clandestiene migranten zich schuilhouden, en waar racistische aanvallen met machetes tegen de zwarte Afrikaan, vooral uit Congo, plaatsvinden. De aanvallen worden mogelijk bevolen door mensen die een probleem hebben met de Zwarte Afrikaan, zoals de Wouterse die de reputatie hebben haatdragend te zijn.
Mariam Firtouls vaders familie komt oorspronkelijk uit Fez. De ouders van haar moeder komen uit Moulay Idriss en de familienaam is Begdouri-Barda.
Grootvader Fertoul was een gerespecteerde Cadi of een man van de wet in Tanger. Hij verloor het bos rond 1968 en 1969. De vader van Mariam stierf in 1969 aan hartproblemen, die te maken hebben met het verlies van onroerend goed, de vergeefse rechtszaken en de vervolging door bepaalde bewoners die elke Fertoul met knuppels en machetes verjagen, als die het waagt om weer op die grond te komen, zoals een van haar zussen de afgelopen jaren heeft gedaan.
De kans is groot dat de bewoners eigenlijk ISIL-terroristen waren en geen gewone inwoners, en dat ze dat niet wisten. Daarom denk ik dat dit het bos is waar Zwarte Afrikanen zonder papieren worden afgeslacht zonder dat iemand ooit heeft gehoord dat dat in Marokko gebeurt.
Het bos zou in feite een trainingskamp voor toekomstige terroristen kunnen zijn, want als de wettige eigenaars afwezig zijn, is het dus een wetteloos gebied geworden waar zeer slechte dingen gebeuren, waarvoor de echte eigenaars verantwoordelijk kunnen worden gesteld. Stel je een massagraf voor in dat gebied. Het is niet tegen de Wouters of Inès Wouters dat het Internationaal Strafhof gaat zoeken. Ze zullen waarschijnlijk zoeken naar de familie Fertoul of hun kinderen.
Aangezien het bos in de buurt van een Amerikaanse luchtmachtbasis ligt, zou dit ook de plaats kunnen zijn waar de aanslagen op de Belgische luchtmachtbasis van Kleine Brogel werden voorbereid.
Daarom denk ik dat de in Tunesië geboren voetballer Nizar ben Abdelaziz Trabelsi opnieuw moet worden ondervraagd om na te gaan of hij weet heeft van de Amerikaanse luchtmachtbasis in Marokko en ook of hij ooit gehoord heeft van Lucien Leuwenkroon, advocate Inès Wouters, Alfons Nuyts en de Wouterse familie. Hij moet de foto’s te zien krijgen en tot bekentenissen worden gebracht.

Iemand bereidt voor het Koninkrijk Marokko een zeer slechte reputatie op het gebied van de mensenrechten en problemen met de universele gerechtigheid voor, want er zijn meer dan één bossen die op deze manier worden gebruikt, speciaal voor de aanval op de migranten uit Zwart Afrika, waaronder een bos in en rond Casablanca.
Het is duidelijk dat Marokko, om een einde te maken aan de misbruiken, de bilaterale overeenkomsten met het Koninkrijk België moet opzeggen, een Magrexit moet instellen, de kolonialen uit mijn land moet deporteren, en dat zij ergens anders een bos moeten vinden voor hun massagraven.
Dank u, edelachtbare heer Bart De Wever, de Burgemeester van Stad Antwerpen, voor uw aandacht en voor uw kostbare tijd.
Hoogachtend,

Naima Mouali
President of United Chambers and Innovation Consultant
Founder of Anaccell Corporation
Mail address: Avenue Decraene 3, B-7500 Tournai
email : nmouali@firemail.de
Mobile and WhatsApp + 32 465 40 15 98
Twitter: @unitedchambers @meedanaltatweer






