Zijne Excellentie Vincent Van Quickenborne, Vice-eersteminister en Minister van Justitie en Noordzee van het Koninkrijk van België, Grote Markt 54 8500 Kortrijk
Een zalige Kerst voor u, uw familie, voor het hele team bij het Ministerie van Justitie, en voor alle mensen in België.
In juli 1993 heeft een verkeersongeval plaats gevonden in Saint Louis (Missouri), in de VS. De slachtoffer waren onder meer twee jonge advocaten. Ze heten Bert Humphreys en Bill Stillerton die overleden zijn op 27 juli 1993, in een auto ongeluk waarbij, twee personenwagens en een truck betrokken waren.
Alleen de bestuurder van de truck had het ongeval overleefd en hij bleek uiteindelijk een zware gangster te zijn die naar verluidt een strafblad had. Hij is namelijk een specialist in moorden met auto ongevallen. Zijn bijnaam is Joey the Midget uit Chicago, een lid van de Bonanno mafia. Hij is inmiddels 83 jaar oud en hij leeft nog in New York. in juli 1993 kreeg hij van meester Inès Wouters 250 000 USD om het ongeluk te veroorzaken.
Dit artikel beschrijft het profiel van mevrouw Inès Wouters, een Belgische advocate die haar positie misbruikt om haat te financieren via de geheime rekeningen die bij vele banken in vele landen met valse identiteiten werden geopend, en misschien vond haatfinanciering ook plaats op kerstochtend in Nashville, waar onder andere een bom de AT&T-gebouwen aan stukken scheurde. Zij is de vrouw die opvalt in het aantal bankrekeningen dat op 11 september 2001, de dag van de terroristische aanslagen op het World Trade Center in New York, werden aangemaakt.
Ik stel een nieuw geval aan de kaak, dat de aandacht vestigt op het mechanisme waarmee ook de verkiezingen van 3 november in bepaalde staten misschien zijn gemanipuleerd:
Hij kreeg het geld op zijn rekening gestort bij Chase Manhattan, en het bedrag kwam van een geheime rekening bij de Bank of New York Mellon in New York die op naam van Denise Watteau uit Elsene staat wat vermoedelijk een valse Belgische identiteit is van meester Inès Wouters, die een advocate is bij de Balie van Brussel. Joey the Midget zou het geld op voorhand hebben gekregen, namelijk op 14 dagen voor de moord op de twee jonge Amerikaanse advocaten.
In de Verenigde Staten – zoals in de meeste landen – gedragen de advocaten zich niet “collegiaal” zoals in België, waar de ene advocaat de andere gaat dekken ook al is hij of zij een gangster
Meester Inès Wouters kent de twee advocaten in de context van een rechtszaak betreffende een moord waarin een man zijn echtgenote zou hebben doodgeslagen. De dader heet David Samuelson. Zijn echtgenote en dodelijk slachtoffer heet Elisabeth Montjoie.
David Samuelson man beweert dat hij de vrouw dood had aangetroffen, maar het DNA onderzoek heeft het tegendeel bewezen, omdat bloed van hem gevonden werd op het slachtoffer. Hij had zich verwond tijdens de slagen die hij op zijn slachtoffer bracht.
David Samuelson werkte als arbeider in de brouwerijsector bij Budweiser. Hij kende Samuel Hall die in opdracht van Hare Hoogheid Prinses Jacqueline de Croÿ werd vermoord in de context van aandelen.
De dader had meester Inès Wouters als advocate genomen en ze zou onder haar echte naam als advocate in Saint Louis voor de vrijlating van David Samuelson hebben gepleit. Het is ook door de naam dat ik erachter ben gekomen want iemand heeft de naam Inès Wouters herkend in de lijst van de geheime rekeningen op basis van valse identiteiten betreffende de 11 september 2001 aanslagen op het World Trade Center in New York, en men heeft me de vraag gesteld of ze dezelfde advocate is die bij Afschrift werkte. Ik heb dat bevestigd, omdat Ines Wouters me in 2012 een keer heeft uitgenodigd op haar kantoor aan de Louizalaan.
Het was de eerste keer dat ik met haar sprak, omdat ik haar dat jaar twee of drie keer zag op de interculturele conferentie in de Scientology Kerk in Brussel. Gewoon omdat ze de enige Belgische was, wilde ik niet met haar spreken. Een Marokkaanse parlemenariër die Mohamed Brika heet had me haar aanbevolen. Ik twijfelde hard aan zijn oordeel over sommige Belgen die eigendom “kopen” in Marokko. Met veel tegenzin heb ik haar een brief gestuurd. Ik kende deze dame niet, ook al zou ze op dat moment minstens 24 jaar lang een catastrofaal effect op mijn leven hebben gehad. Ook al wist ik dat niet, op dat ogenblik had ik de Vijand in haar onmiddellijk gevonden toen ze aan me vroeg om haar vriendin te worden. Zulk voorstel kan alleen van de Vijand komen omdat vriendschap niet iets is dat men kan afdwingen. Ik heb ze meteen laten vallen.
De familie van het slachtoffer (Elisabeth Montjoie) hadden als advocaten Bert Humphreys (24 jaar) en Bill Stillerton (27 jaar) genomen. Misschien negeert het Amerikaanse Hof alles over de omstandigheden die voorafgaan aan het auto-ongeluk, dat als een aanrijding werd geclassificeerd. en die de volgende waren:
De twee jonge advocaten begonnen andere argumenten te zoeken op het moment wanneer ze hadden geconstateerd dat meester Wouters stuk bijvoet volhield dat haar cliënt geen misdadiger was, en onschuldig is. Ze probeerden de lage zeden of de onethische houding van deze Belgische advocate te benadrukken om de rechters te overtuigen, en ze hebben daar werk van gemaakt. Het is in hun eer dat ik hun werk kenbaar maak.
Inès Wouters heeft in America geleeft van januari 1991 tot December 1994. Ze leefde daar onder een valse naam die Edith Colbert is, en die in Austin Texas zou geboren zijn, een identiteit die de heer Daniel Renson voor haar had geregeld in een situatie van paniek en spoed. Ik heb onlangs in een oproep voor ooggetuigen van de Belgische Federale Politie Daniel Renson herkend op een foto in de context van de Bende van Nijvel. In mijn reactie naar de politie heb ik de nadruk gelegd op de valse identiteiten die hij in meerdere dossiers zou hebben vervaardigd en verkocht.
Dat gegeven is zeer belangrijk om mijn onschuld te bewijzen in een rechtszaak waarin ik beschuldigd werd van visa vervalsingen die ik zelf nooit heb gezien of gedaan. Ik werd gearresteerd op 17 december 1990. Drie vijfden van mijn leven zijn hierdoor vernietigd. De rechtbank meende de daders “onvindbaar” en beschermden hen daarmee, want zij zijn Belgen. Ik niet.
Inès Wouters zou voor haar nieuwe papieren 27 500 USD hebben betaald in december 1990 aan Daniel Renson via de Bank of New York Mellon. Ik sluit hierbij de geheime rekeningen in van Daniel Renson en Inès Wouters om een onderzoek naar die betaling mogelijk te maken.
Tussen januari 1991 en december 1994 verbleef meester Inès Wouters eerst in Austin, en daarna in Saint Louis gedurende 23 maanden. Ze zou de heenreis hebben gedaan onder Edith Colbert en ze zou terug zijn gekomen naar België onder haar echte naam, en dat vindt ik verdacht. Misschien werd ze in Amerika gezocht onder haar valse identiteit.
Toen bleek dat de beschermer van de moraal zelf geen ethiek kent
In maart 1993 had Peter Vaughan, een real estate magnaat, die bekend was voor zijn sexlust, een feestje georganiseerd, waarin de sleutels van de wagens van de mannelijke gasten die naar zulk feestje kwamen in een doos waarna aan een vrouwelijke genodigde werd gevraagd om een sleutel eruit te halen en te raden van wie de sleutels waren. Daarna was het de bedoeling om tussen “de lakens” te gaan met die persoon.
Gedurende dat feestje was Inès stomdronken. Ze mocht ook een sleutel vissen uit het doosje, en ze heeft alles gedaan wat van haar verwacht werd. Ze was zo dronken dat ze over een Roos Ballet aan een groep genodigden die ook dronken waren begon te vertellen, dat ze had meegemaakt in 1991 in Austin.
Een omstander had haar uitspattingen opgenomen op een bandje en heeft dat doorgespeeld aan de twee jonge advocaten van de tegenpartij in de zaak van David Samuelson tegen Elisabeth Montjoie. Dat bandje bestaat nog en daarin zegt ze zelfs dat ze ook met honden seks doet.
De advocaten begonnen aan een speurwerk over hun oneerlijke Belgische collega om hun zaak te winnen door aan te tonen dat de advocate van de tegenpartij niet geloofwaardig is vanwege haar onzedelijk gedrag. Zo vonden ze compromitterende naakt foto’s van Inès Wouters waarin ze met twee mannen tegelijk aan seks deed, maar ook met meisjes die voor Ghislaine Maxwell werkten, en met mannelijke tieners. De fotos komen van een sensatie fotograaf die Vince Mathis heet, uit Los Angeles.
Vele maanden na die fuif bij Peter Vaughan, in juli, kwam Inès te weten dat er een bandje en naaktfotos van haar in de handen waren van de twee advocaten van de tegenpartij. Ze heeft onmiddellijk al het nodige gepland met de truck chauffeur Joey the Midget om de twee jong advocaten uit de weg te ruimen in een auto ongeluk waarin de twee samen in hetzelfde voertuigen zitten.
Echter in een ander voertuig zat een vrouw met twee jonge kinderen. De autos vlogen in brand waarin een totaal van 5 slachtoffers gecalcineerd werden. Het auto-ongeluk werd gekwalificeerd als een gewoon “auto ongeluk”, en misschien heeft ze nog meer mensen omgekocht om die kwalificatie te bereiken, zoals iemand bij de politie.
Een zesde slachtoffer is William Parker uit Boston die in de bouwbedrijf werkte was ook op de foto te zien met haar. Hij was één van de mannen die met haar seks heeft gehad. 5 maanden later stierf hij aan HIV-Aids die hij van Inès Wouters had doorgekregen. Hij was 32 jaar oud. Hij was gestorven op 27 november 1994 in Boston. Op 9 December 1994 vluchtte Inès Wouters terug naar België.
Moordenaars verdedigen, 6 doden maken, corruptie, valse identiteiten, roze balletten, financiële fraude, belastingontduiking, maar ook mensenhandel waarin keiharde seksslavernij gemoeid is vooral met Marokkaanse meisjes. Ze profileert zich als een mensenrechtenadvocate om zoveel mogelijk haar slachtoffers, die meestal migranten en vluchtelingen zijn nog dieper naar de miserie te leiden. Ze is een heel racistische vrouw vooral tegen het Marokkaanse volk. We zullen haar evenveel racisme teruggeven duizendvoud.
In feite werd mij de mogelijkheid geboden om kopieën van deze foto’s te gebruiken, zoals de twee jonge advocaten wilden doen. Ik heb die onaangename foto’s gezien, en ik zei “nee” om er maar één in mijn zak te houden. Ik wilde dit soort foto’s niet bij mij of op mijn computer hebben uit angst dat mensen zouden denken dat ik een stamgast was op dit soort evenementen, terwijl ik niet eens naar de dancing ga, ook al hou ik van dansen. Op 5-jarige leeftijd was ik de beste danseres bij de Majorettes van Deurne. Ze gingen niet naar de show zonder mij.
Wat ik kan doen is je een paar links geven naar bronnen waar je haar gezicht kunt zien.
Qui suis-je ?
Op een van de foto’s herkende ik denk ik een andere zeer controversiële persoonlijkheid die ik niet wil noemen, omdat ze een erfelijke status heeft die ze hierdoor zou kunnen verliezen. Ik wil vechten en mezelf verdedigen tegen haar, maar ik wil redelijk blijven. Ik kan deze dame op geen enkele manier gelijkstellen met Meester Ines Wouters. Ik wil geen enkele grote familie te schande maken, ook al proberen ze dit met de mijne voor niets in absolute zin , gewoon uit racisme.
Voor wat betreft de vervalsingen heb ik in de wandelgangen van een gerechtshof opgevangen dat meester Inès Wouters zich ook als Curator opstelt in het geval van faillissementen van bedrijven, en toen dacht ik aan Dim’s Bakkerij, een bakker in Sint Stevens Woluwe die zwaar werd getroffen met boetes die een gerechtsdeurwaarder Dirk Duflou hen had opgelegd. Bij de rechtbank werd besloten om hun eigen bakkerszaak over te kopen uit de handen van de Curator. Misschien was de Curator meester Inès Wouters die samenspant met Dirk Duflou.
Als ze de curator is dan heeft Inès Wouters gebruik gemaakt van een valse identiteit om de opbrengst in een rekening te zetten onder de valse naam Germaine Colombier uit Sint-Jans-Molenbeek die op 17 december 2008 een rekening geopend heeft bij de Afriland First Bank Congo Democratique, waar ze 97.608.143 Euro zou hebben op dit moment. Zo zou de boete voor Dim’s Bakkerij gediend hebben om vrouwenverkrachtingen in Kivu daarmee te financieren en om via de Internationale Federatie van Rode Kruis- en Rode Halve Maan-verenigingen in Genève (Zwitserland) bij alle rijke landen aan te kloppen voor humanitaire hulp, medicijnen en chirurgisch materiaal voor “reparaties” te doen. Daarna laat ze alles op haar rekening bij de Crédit Suisse overschrijven om daarmee investeringen te doen zoals bakkerijen overnemen, om loverboys zoals Mohamed de Libanees die waarschijnlijk de opdracht van haar kregen om de dochter van de Marokkaans-Algerijnse bakkersfamilie te verleiden, om moordenaars als Joey the Midget te betalen, en om aandelen te kopen van in de auto-industrie zoals Audi, de farmaceutische sector bij Johnson en Johnson, en Bois Sauvage, Bekaert, Greenyard, Ontex, Titan Cement, AT&T, GE, Honeywell Inc. Manpower, Twitter, Air Liquid, Danone, Sodexo heb ik onder andere opgevangen.
Inès Wouters heeft aandelen in Volkswagen in Wolfsburg tussen 1,5% and 2% since 19 november 1989 onder de naam Gerlinde Deutscher. Ze heeft ook aandelen in Audi onder de naam Isabelle Neumann dat een valse Duitse identiteit is, ook since 19 Nov 1989 en BMW (1,9% aandelen sinds 2007 onder de naam Louisa Ferrière wat een valse Belgische identiteit is.
In de Verenigde Staten ga ik tegen meester Inès Wouters getuigen met mijn rechtstreekse en onrechtstreekse ervaringen met haar om de hoogst mogelijke straf die in de VS bestaat voor haar te krijgen bij het Hooggerechtshof van Saint Louis voor de uitbuiting van het Marokkaanse volk in alle landen waar ze aanwezig zijn en voor de zes doden in Saint Louis, en de duizenden doden in de bomaanslagen van 11 september 2001 in New York.
Graag verzoek ik het Belgische Parket om de naaktfoto’s van meester Inès Wouters in beslag te nemen en om die te onderzoeken in het kader van doodslag met HIV. De Franstalige versie zal ik aan het Koninkrijk van Marokko richten voor een beslaglegging op alle eigendommen van meester Inès Wouters in Marokko.
De Engelse versie richt ik aan de toekomstige President van de VS, Zijne Excellentie Joe Biden, gezien het onderzoek naar de recente bomaanslagen in Nashville Tennessee (VS) waar meester Inès Wouters een geheime slapende bankrekening zou hebben bij de Fifth Third Bank in Nashville, en waar ze momenteel 153,337,908 USD (of 130.337.221 Euro) onder de valse Amerikaanse identiteit van Cindy Hopkins die in Nashville zou zijn geboren.
Ze zou deze rekening hebben geopend op 17 december 1994, hoogstwaarschijnlijk om terreur te zaaien als het zover is. Dit heeft ze hoogstwaarschijnlijk via een broker (een makelaar) geregeld, want ze had eerst een nieuwe identiteit nodig van Daniel Renson. Hiervoor is ze naar België gekeerd op 9 december 1994.
Ik heb hetzelfde voorgelegd aan Hare Excellentie Ursula von der Leyen, de Voorzitter van de Europese Commissie in een brief over mijnheer Daniel Charles Renson die op een gruwelijke wijze buitenlandse vrouwen en kinderen vermoord en verbergt meestal onder het cement omdat hij – net zoals meester Inès Wouters – investeringen heeft in bedrijven die cement produceren, met name Cold Crete in Denver en hier in België is hij gelinkt met Renson ventilatiesystemen, maar ook met cement en stenen dat ik nog momenteel nog onderzoek voor ik me uitspreek over de naam van het mogelijk bedrijf in zijn portefeuille en de mogelijke band met een merkwaardige architecturale schikking van een terrein dat volledig gedekt is met beton alsof het een plafond is van een bunker eronder; in het asielcentrum van het Belgische Rode Kruis in Doornik.
Daar staat ook een monument bovenop een massagraf van mensen die in de Tweede Wereldoorlog gesneuveld zouden zijn, terwijl veel vluchtelingen uit oorlogsgebieden zoals Irak, Gaza en Syrië de geur van doden in de lucht vonden, vooral in de buurt van de douches en in een steegje met een muur vol kogelgaten. Zou het nog altijd de reuk kunnen zijn van de gesneuvelde mensen?
Trouwens, de bedoeling van een monument is dat bezoekers komen om het te ziet en om te begrijpen wat er gebeurd is op die plek. Echter niemand heeft toegang tot het asielcentrum, want het is verboden te betreden voor iedereen behalve de vluchtelingen die daar wonen.
Moet ik uitleggen welke foto wanneer is genomen?
Het lijkt wel of ik in Auschwitz ben geweest zonder dat ik ooit naar Polen ben gegaan
Een mogelijke band tussen het asiel centrum van het Belgische Rode Kruis en meester Inès Wouters zouden sommige vluchtelingen zijn die haar als advocaat hebben genomen dat de rechtbank kan achterhalen en onderzoeken wie haar klanten zijn en wat ze in hun land van oorsprong hebben uitgespookt, want op basis van het bovenstaande voorbeeld van David Samuelson die liever Inès Wouters als advocate neemt dan een Amerikaanse advocate, ga ik ervan uit dat de meeste van haar klanten moordenaars zoals David Samuelson zijn.
Ik heb zelf in dat asielcentrum in Doornik verbleven gedurende 2019, en ik heb mensen haar naam horen noemen toen Zaki, een Palestijnse jonge man beroofd werd van zijn geld, USB stick, kleren, parfums en sterke medicamenten en slaappillen. Het gaat over twee verpakkingen van 60 tabletten en een verpakking van 100 tabletten. De merken zijn Alprazolan, Zeldiar en Tromodol, die alleen op voorschrift verkrijgbaar zijn.
De vermoedelijke dader was een jonge Irakees die ook zijn kamergenoot was in de afdeling voor mensen die medische zorgen nodig hebben. De Irakees was amper in België aangekomen, hij kon geen woord Frans en hij had al een lief gevonden die een Belgische is uit Doornik. Hij is een zeer mooie man, met prachtige haren en hij is een coiffeur van beroep. Als hij slim is zal hij het ver schoppen, maar als hij zigzag speelt – wat blijkbaar het geval is – vliegt hij achter de tralies. Hij is geschikt voor de rol van een “loverboy” en dat zou een aanduiding kunnen zijn die op Inès Wouters wijst.
Zaki had me toevertrouwd dat hij de drogerende medicamenten nodig had voor de sex. Meer details heeft hij niet verteld hoe dat het werkt, maar een Algerijnse jonge man waaraan ik de diefstal had doorverteld legde uit dat de Irakees de pillen niet zelf ging gebruiken, maar hij zal die pillen aan een meisje voorstellen om haar gemakkelijk te hanteren tijdens de seks. In Irak wordt zo iemand opgehangen in publiek. Dat zou de reden kunnen zijn waarom hij naar België is gevlucht.
Ik heb meteen Zaki aangemoedigd een bezoekje te brengen bij de politie. Toen hij verdere stappen ondernam, werd hij vergiftigd en hij belandde in het ziekenhuis. U vindt meer in “Waarom heeft het Rode Kruis de politie niet gebeld? en in “De uitdaging van de humanitaire hulp bij het Rode Kruis“.
Hij wilde zich ook beter voordoen dan hij eigenlijk was, maar hij daar het geld niet voor. Dus ging hij ervan door met andermans goed. Hij was verdwenen in de dagen na de roof en onvindbaar. De enige manier was te achterhalen wie zijn advocate is, bij navraag bij zijn vrienden heb ik alleen de naam “Wouters in Brussel” opgevangen, maar niet Inès Wouters.
Dat het om dezelfde advocate gaar die ik bij de Scientology Kerk heb gezien tussen september 2011 en september 2012 bestaat er geen twijfel, want net zoals ze mij een uitnodiging has gestuurd om bij “Twoo” een datingsite aan te sluiten, zo kreeg Zaki in de dagen na de diefstal ook verzoeken van vrouwen via Facebook, waarna hij zijn Facebook account had opgezegd. Zo werkt meester Inès Wouters, via de seks om van mensen seksebeesten te maken. Ik zal de nodige bewijzen bij elkaar halen om haar geen dag langer bij de Balie van Brussel te houden.
Voor wat betreft de brief naar Hare Excellentie Ursula von der Leyen wens ik uw aandacht te trekken op de veelvuldige gijzelnemingen van vrouwen en kinderen in uw land die de aandacht van de pers niet krijgen, waardoor de mensenhandel ongestraft verder wordt gezet.
Ik heb meester Inès Wouters geciteerd in mijn brief naar de procureur-generaal van het Internationaal Strafhof in Den Haag, in haar mogelijke rol in de dood van de 19-jarige Britse Jessie Bartholomew die als uitwisselingsstudente aan de Université Libre de Bruxelles (ULB) een programma in de economie en boekhouding kwam volgen in 1989, en op één of andere wijze aan Daniel Renson werd voorgesteld. Deze laatste heeft de keel van de jonge vrouw overgesneden toen ze geweigerd had met hem te seksen.
Inès Wouters is een professor bij Solvay Institute aan de ULB waar ze lessen geeft in fiscaal recht. Dat is ook economie en boekhouding. Het hele verhaal is in de brief.
Ik dank u ten zeerste voor uw medewerking.
Met de meeste hoogachting,
United Chambers of Commerce and Industry 